Blame! Movie

این اولین انیمه اقتباسی بود که بعد از خواندن مانگا دیدم. همانطور که گفته شد، به عنوان یک فیلم مستقل، این یک فیلم کاملاً ساده است، علاوه بر این که جهان با مقیاس بندی آن بسیار خوب است. شخصیت ها احساس می کنند بسیار کوچک و در رحمت دنیای خود هستند. با این حال، خود شخصیت‌ها کاملاً پایه هستند. دوست داشتنی نیستند، اما دوست داشتنی نیستند. شخصیت‌هایی که از مانگا هستند، بیشتر شبیه پتانسیل‌های هدر رفته هستند، بعلاوه Kyrii که در این اقتباس نسبتاً یکسان می‌ماند. این هم اولین فیلم سه بعدی (کاملا)یه که دیدم و باید بگم کارش اه بود. کاراکترها گاهی احساس تاخیر می‌کنند (نزدیک به شروع فیلم یک افت فریم وجود داشت. این فیلم بود، نه پلتفرم پخش من) و آنها نمی‌توانستند بیش از 4 مدل شخصیت پس‌زمینه بسازند، بنابراین روستاییان تکراری فوق‌العاده هستند. ظاهری و غیرقابل قبول با این حال، اینجاست که بیشتر شکایات من به اندازه کافی عینی برای قضاوت است. خود آهنگ فوق العاده بود، یوگو کانو برای این فیلم آهنگسازی کرد و شخصا این اولین قطعه از کار اوست. پیش‌فرض فیلم نیز چیز خاصی نبود، زیرا ما به جای کایری، دیدگاه انسان‌ها را در نظر می‌گیریم، میزان پتانسیلی که می‌توانیم از جهان بگیریم در مقایسه با جست‌وجوی کایری بسیار محدود و غیر جالب است. در حال حاضر، من به عنوان یک فیلم اقتباسی به جای یک فیلم مستقل به این موضوع می پردازم. این فیلم پس از خواندن مطالب منبع فوق‌العاده ضعیف است، من مانگا یک جلدی، سرزنش!: The Electrofishers Escape را که بر اساس آن ساخته شده است، نخواندم، اما این فیلم حتی به عنوان یک فیلم مستقل چیز دیگری را به تماشاگر ارائه نمی‌کند. دنیای جالب و داستانی کسل کننده سبک هنری Tsutomu Nihei فوق العاده زیباست و متأسفانه نمی تواند به خوبی به یک فیلم سه بعدی منتقل شود. اگرچه انجام دوبعدی با سبک او از نظر نجومی دشوار خواهد بود، بنابراین می‌دانم که مبارزه برای ساخت فیلم از طریق سه بعدی بسیار آسان‌تر بود. با این حال، در مانگا، داستان سرایی ارائه شده تقریباً به طور کامل توسط داستان سرایی تصویری است. دیالوگ های کمی در همه کتاب های BLAME وجود دارد، و این به فیلم تبدیل نشد. ما هرگز به یک داستان واقعی Tsutomu Nihei نخواهیم رسید که همانطور که قرار بود گفته شود و نشان داده شود، زیرا فیلمی که بیشتر از طریق داستان سرایی بصری روایت می شود، مانند فیلم A Space Odyssey در سال 2001 به مذاق مردم خوش نمی آید. اما بر خلاف آن فیلم، کار نیهی فوق‌العاده جالب و منحصربه‌فرد است و تماشای یک تابلو از آثار او را به تماشایی تبدیل می‌کند. به سراغ شخصیت‌ها می‌روم، نمی‌دانم که آیا آنها یک‌بار به مانگا دقت می‌کردند یا خیر، اما آنها به دلیل زمان اجرای این فیلم، ساناکان را به یک محافظ یک بعدی تبدیل کردند و سیبو نیز در معرفی او تغییر کرد. داستانی که این فیلم برای تعریف کردن انتخاب می‌کند، به‌طور باورنکردنی ضعیف و ناامیدکننده است که به دلیل انتخاب انسان‌ها به عنوان شخصیت‌های اصلی و کایری یک شخصیت فرعی، پتانسیل زیادی از دست رفته است. ما فقط یک گام بسیار کوتاه از هدف کیری را می بینیم و با دانستن این موضوع، تماشای فیلم را راضی نمی کند. در کل ساعت خوبی بود در چند نقطه حوصله‌ام سر رفته بود، صداگذاری عالی بود، موسیقی بازی باورنکردنی بود، آن‌ها دنیا را به خاطر چیزهای کمی که می‌بینیم و پتانسیل‌های هدر رفته بسیار خراب کردند.

سرزنش! فیلمی است که بسیار امیدوارکننده به نظر می رسد اما به طور کامل نمی تواند چیزی را ارائه دهد. تقریباً همه چیز در مورد فیلم کم رنگ است. شخصیت ها بسیار فراموش شدنی و خسته کننده یک بعدی هستند. شخصیت هر کس را می شد در صفر تا پنج کلمه خلاصه کرد. داستان با سرعت حلزونی به جز سه یا چهار لحظه خزیده بود که فقط یکی از آنها در واقع لحظه مهمی بود. ساخت بسیار کمی وجود دارد، بنابراین همه چیز به بدترین شکل ممکن کاملا غیرمنتظره است. و نوشتن و ساختن جهان... هوو... خیلی بد است. وقتی وارد فیلم می‌شوید، این احساس را دارید که دنیایی در بیرون وجود دارد که قرار است به شما نشان داده شود. میدونی چی بدست میاری؟ خرده های واقعی. در پایان فیلم احساس می کنید یکی از آن شخصیت های کارتونی هستید که به زور راهی سرابی از واحه شده اند و چیزی جز شن و ماسه بیشتر به دست نمی آورند. چیزهای زیادی به شما ارائه می شود اما مطلقاً هیچ کدام از آنها ساخته نشده است. همچنین چند حفره برجسته در طرح وجود دارد که داستان کوچکی را که وجود دارد کاملاً می شکند. علاوه بر این، نوشتن آنقدر بد است که به سختی متوجه بیشتر لحظات مهم می شوید. من فقط به این امتیاز 4/10 می دهم زیرا انیمیشن بد نیست (اگرچه می توانست بیشتر باشد)، موسیقی سیلی می زند، و من شدیداً می خواستم در مورد دنیایی که این فیلم در آن می گذرد یاد بگیرم. اکیداً توصیه می کنم مخالف تماشای این به تنهایی این یکی از آن فیلم هایی است که فقط در صورتی سرگرم کننده است که دوستانی برای تماشای آن داشته باشید و با شما عصبانی شوید.

این اولین آشنایی من با BLAME بود! دیدم زیاد بهش فکر نکردم سپس من دیدم که مانگا به زبان اسپانیایی در فروشگاه مجلات محلی من ظاهر شد، تصمیم گرفتم آن را اجرا کنم و من کاملاً درگیر بودم. مانگا خیلی بهتره بعد از اتمام مانگا تصمیم گرفتم دوباره آن را تماشا کنم و بسیار لذت بخش تر بود! این واقعاً یک نامه عاشقانه به مانگا است. شما تعدادی از شخصیت های اصلی و جالب ترین انسان ها را دارید: الکترو ماهیگیر. در مانگا آنها کمی بدتر بودند زیرا دیدید که چگونه هیچ کس دیگری نمی تواند در مقابل Safeguard بایستد و سپس دیدید که این افراد فقط آنها را به هم می زنند. فیلم باعث می شود آنها خوب به نظر برسند، اما عالی نیست. اسپویلر در پیش است چیزی که در این مورد کمی بد است این است که کیلی دائماً از دو شلیک تفنگ گرانشی خسته می شود و فقط برای شلیک باید با مقداری دارو به خود شلیک کند. واقعا اینقدر منطقی نیست یک چیز بسیار جالب کارخانه بود، این ایده را دوست داشت که چگونه راه حل همه مشکلات آنها فقط یک پیاده روی است و با این حال آنها هرگز یکی از یقه ها را برای نگه داشتن محافظ چاپ نکردند، آنها حتی می توانستند وسایل نقلیه، سلاح های بیشتری را چاپ کنند. ، نگهبانان خودکار برای بیرون آوردن محافظ و غیره و تنها کاری که توانستند انجام دهند غذا، بدن و ترمینال بود. من به آن نمره 8 را با احساسات متفاوت می دهم زیرا برای لذت بردن از آن واقعاً باید از طرفداران مانگا باشید، اگر مانگا را نخوانده اید، بهتر است از این موضوع دوری کنید. همچنین رتبه‌بندی آن را بالاتر نمی‌گذارم، زیرا می‌توانست خیلی بیشتر باشد، داستان این پتانسیل را داشت که ماشین‌ها/دستگاه‌های جالب‌تری به ما ارائه دهد، اما احتمالاً به دلیل بودجه بسیار محدود بود.