Boogiepop wa Warawanai

بسیاری از انیمه‌ها با سرگرم‌کننده بودن یا داشتن شخصیت‌های جالب یا چیزی که باعث می‌شود شما را تماشا کنید، از مسیر داستانی مبهم دور می‌شوند، اما Boogiepop اینطور نیست، داستان به نظر می‌رسد که تلاش می‌کند منطقی نباشد، مثل اینکه سعی می‌کند کمترین مقدار را به شما ارائه دهد. از اطلاعات ممکن و اینکه باید شکاف ها را ایجاد کنید، احساس می کنم باید چندین رمان بخوانم تا بفهمم چه اتفاقی دارد می افتد و صادقانه بگویم که من علاقه ای به انجام آن ندارم. تماشای (برخی از) Boogiepop بعد از تماشای Lain تا حدودی جالب است، زیرا در مقایسه با Lain، داستان نسبتاً ساده‌ای دارد با شخصیت‌های واضح به گونه‌ای که پس از عمیق‌تر شدن در آن، پیام انیمه را تقویت می‌کند، که کاملاً برعکس این یکی که به نظر می رسد هر چه عمیق تر می شوید، سؤالات بیشتری مطرح می شود. یکی از ناراحت کننده ترین چیزهای این انیمه این است که هر قسمت شخصیت های جدیدی را معرفی می کند، اما بسیاری از شخصیت های انیمه بسیار شبیه به هم هستند که این سردرگمی را بیشتر می کند. به طور کلی این ممکن است اصلاً برای من نبوده باشد، زیرا به وضوح بسیاری از مردم این انیمیشن را دوست دارند، اما من نتوانستم بر ناامیدی خود غلبه کنم و از آنجایی که علاقه ای به این انیمیشن نداشتم، تمایلی به خواندن رمان ندارم تا بفهمم چه اتفاقی می افتد. چه هنر، چه داستان یا شخصیت ها، داستان به وضوح عمیق است زیرا اغلب در مورد موضوعات بسیار عمیق صحبت می کند، اما من متوجه شدم که از آنجایی که انیمه های دیگر می توانند همین کار را انجام دهند در حالی که طرح واضح و جذابی دارند، این ارزش دیدن را ندارد. . به خاطر داشته باشید که من فقط 5 قسمت را قبل از انتشار آن تماشا کرده ام، بنابراین این بررسی واقعاً فقط نظر من است.

نقد بدون اسپویلر! Boogiepop wa Warawanai که در اواخر قرن منتشر شد، امروزه بخشی از کاتالوگ Madhouse است که اغلب فراموش شده و به نفع بازسازی جدیدتر آن است. با این وجود، شخصیت ها، داستان، کارگردانی هنری و ساخت جهان، علیرغم برخی عناصر متوسط ​​تر و تصمیمات نامناسب طراحی صدا، ساعتی جالب را ایجاد می کند. شخصیت‌ها: 8 شخصیت‌های Boogiepop wa Warawanai به‌طور باورنکردنی واقعی و متمایز احساس می‌شوند، که مسلماً آن‌ها را قوی‌ترین لباس آن می‌کند. به‌جای استفاده از رنگ‌های قدیمی و پر زرق و برق موهای رنگارنگ برای متمایز کردن آن‌ها، در عوض از شخصیت‌پردازی دقیق و ظریف استفاده می‌کند تا ایده‌آل‌های روشنی به آن‌ها بدهد و بیننده را وادار به همدردی با همه آن‌ها کند، حتی آن‌هایی که معمولاً به عنوان «ریشه» تصویر می‌شوند. از همه بدی ها به خاطر اعمالشان. دو سرنخ قسمت 4 شاید بهترین مثال برای این موضوع باشد، با هر دو طرف به طور بالقوه احساس ارتباط دردناکی با بخشی از مخاطبان. تنها راهی که می‌توان آن را به‌طور واقع‌گرایانه بهبود بخشید، کمی جسارت بیشتر در طراحی شخصیت‌ها است، زیرا آنها تمایل تاسف باری دارند که با پیشرفت نمایش، یکسان به نظر برسند. داستان: 7 Boogiepop wa Warawanai انتخاب روایی جالبی را با استفاده از ترکیبی از داستان سرایی اپیزودیک و پیوسته انجام می دهد. در واقع، در حالی که هر قسمت یک مورد مستقل متفاوت را ارائه می‌کند، که همیشه به نوعی به ماوراء الطبیعه مرتبط است، برخی عناصر ظریف آن‌ها را به یک خط داستانی تا حدی منسجم، با نظمی متفاوت از ترتیب پخش، پیوند می‌دهند. به طور کلی، داستان سرایی قطعاً یکی از جذاب‌ترین جنبه‌های این سریال است، اما متأسفانه از همان مشکل بسیاری از انیمه‌های اپیزودیک دیگر رنج می‌برد، جایی که برخی از قسمت‌ها باعث ایجاد تنش و علاقه در بیننده می‌شوند، اما تعداد کمی از آنها یک چرت زدن کامل هستند. کارگردانی هنری: 7 همانطور که در این مرحله تقریباً مترادف ژانر آوانگارد است، Boogiepop wa Warawanai از نمادهای بصری گسترده برای خودروسازی مضامین خود استفاده می کند. برخی از آن‌ها کاملاً عمومی هستند، از این رو امتیاز آن 10 نیست، اما در استفاده خلاقانه از حشرات برای نشان دادن جنایات و بیماری‌ها می‌درخشد، و در هنگام ارجاع به موضوعات محرکی مانند سرزنش قربانی، هم درایت و هم مدبر است. . در نهایت برای این بخش، برخی ممکن است به سرعت به پالت رنگی نسبتاً کسل کننده ای که در سرتاسر نمایش استفاده می شود اشاره کنند، اما در واقع یک انتخاب معقول برای کمک به فضای کلی است که کارکنان پشت این کار به آن امیدوار بودند. ساختمان جهان: 7 Boogiepop wa Warawanai تمام طول مسیر را روی یک طناب محکم راه می‌رود، وقتی صحبت از ساختن جهان می‌شود، دائماً عناصر ماوراء طبیعی جدیدی را از طریق افرادی وارد می‌کند که ظاهراً هیچ ارتباطی با یکدیگر ندارند. خوشبختانه، جدای از چند سکسکه که به راحتی می توان آنها را از بین برد، فرود را بسیار بی ظرافت می چسباند، البته فقط با این اخطار که از همان شخصیت بیش از حد برای توجیه آن استفاده می کند. انیمیشن: 5 موسیقی متن: 5 صداپیشگی: 5 این جنبه های نمایش متوسط ​​هستند و با اکثر انیمه های موجود مطابقت دارند. به این ترتیب، در اینجا جالب توجه بسیار کمی برای گفتن وجود دارد. طراحی صدا: 3 تنها نقطه ضعف واقعی نمایش. استفاده از صداهای تند و متالیک برای معرفی صحنه‌های جدید، در حالی که حداقل به جرأت می‌رسد، هیچ هدفی را دنبال نمی‌کند و صرفاً هنگام تلاش برای تماشای این نمایش، آزاردهنده است. این، در کنار یک تنبلی کلی در مورد نمادگرایی شنیداری، منجر به یک تجربه شنیداری بسیار ناگوار (مانند ارتباط با گوش‌ها، نه تماشا کردن) می‌شود. لذت: 6 به طور کلی، در حالی که لذت بردن به وضوح ذهنی است، این منتقد با انیمه سرگرم شد و به آن امتیاز 6/10 داد. امتیاز کلی: 61/100 امتیاز بدون فاکتور در لذت: 49/80