Dansai Bunri no Crime Edge

من فقط به آن نمره 5 می دهم زیرا فقط یک قسمت را تماشا کردم و به طرز باورنکردنی گیج شدم. به نظر می‌رسید که آنها عبارات کلیدی زیادی را حذف کرده‌اند که می‌توانست اپیزود را معنادار کند. همچنین به نظر می‌رسید که آن‌ها اپیزود را با نکات داستانی زیادی پر کرده‌اند، من نمی‌توانم همه آن را هضم کنم. هنوز هم واقعا جالب به نظر می رسید، بنابراین تصمیم گرفتم به جای آن مانگا را بخوانم و پسر حق با من بود. در حال حاضر با خواندن چند صفحه اول، برای من شخصاً درک آن آسان تر است. من فقط شروع به تماشای این کردم زیرا به هر حال من را به یاد GOSICK می‌اندازد (و واقعاً نزدیک است) اما در قسمت اول آنقدر توضیح داد که نمی‌توانم آن را تحمل کنم. اوه خوب، حداقل من یک مانگای جدید برای خواندن پیدا کردم!

این انیمه پیشنهاد بود من تقریباً با خلاصه داستانی که در MyAnimeList خوانده شد و نحوه توصیف دوستم آن را به همراه یک گزیده ویدیو فروخت. به نظر می رسید و به نظر می رسید که یک بازی فانتزی بسیار جالب خواهد بود، اما در همه جاهای درست به اشتباه ترین راه شکست خورد. احتمالاً خلاصه داستان را خوانده اید. جالبه، نه؟ خب، این تمام چیزی است که Crime Edge برای خودش انجام داده است. اول از همه، داستان به همان اندازه که جالب است، با کلیشه‌ها و دستگاه‌های داستانی که معمولاً در انیمه‌ها و مانگای درجه سه Shounen می‌توان دید، به‌طور جدی مانع داستان جدید آن می‌شود. تنظیمات اساساً برای "بازی بقا" است، بنابراین می دانید که این یک محصول Seinen است. نه تنها شخصیت‌ها، بلکه ابزارهای داستان نیز برخی از نام‌های مضحک‌ترین نام‌هایی را دارند که من تا به حال شنیده‌ام، حتی با استانداردهای ژاپنی. نام یکی از شخصیت های اصلی موشیانوکوجی است. چرا؟ سلاح‌هایی که شخصیت‌ها استفاده می‌کنند، «کشتار کالا» نامیده می‌شوند. ایو و Killing Goods نام های احمقانه خود را دارند: "پتک تجزیه/محو"، "نام لعنتی انیمه" و غیره. اینجا چه خبر است؟! مفهوم نمایش برای یک بازی بقا جالب است، اما طرح داستان همه جور گیج شده و کاملاً فکر نشده است. تناقضات در طرح اینجا و آنجا بسیار آشکار است. صحنه‌های ملودراماتیک به خاطر پیشبرد طرح در لنگه کفش قرار می‌گیرند، اما در عوض فقط انگیزه‌های شخصیت‌ها را برای مشارکت بی‌ارزش می‌کنند. بزرگترین مشکل من با سریال این است که در بسیاری از موارد نشان داده می شود که MC با میل خود به کشتن (ناشی از Killing Goods) در تضاد است، اما این موضوع در قسمت دوم آخر هنگامی که او قدرت می گیرد و تسلیم می شود، به شدت درگیر می شود. به اصرار او، اما... قدرت جدید او درد بیشتری دارد. در مورد یک ضد اوج صحبت کنید. شخصیت ها نیز بر ارزش این نمایش سایه بزرگی انداختند. آنها مانند مانکن هایی هستند که به راحتی دستکاری می شوند تا از شخصیت خود خارج شوند تا مطابق با "پیچش های" عاطفی نمایش باشند. به ندرت چیزی از شخصیت ها وجود دارد و توسعه تقریباً وجود ندارد. انیمیشن مناسبی است. چیز خاصی نیست. اگرچه من حدس می‌زنم اینجا جایی است که برخی نگرانی‌های طراحی احمقانه را بیان کنیم. قیچی‌ای که ام‌سی از آن استفاده می‌کند (کالاهای کشتار او) باید ضعیف‌ترین سلاحی باشد که تا به حال دیده‌ام. آنها صریح ترین شی تیز هستند که تا به حال دیده ام. ساختن آن قیچی-شانه ای نیز احمقانه بود. تو به من می گویی که یک قاتل با یک شانه قیچی لعنتی مردم را بریده بود؟ چی؟ و MC عملاً در همه جا می پرد و مانند یک سامورایی دشمنان را از بین می برد. همچنین فن سرویس آزار دهنده است. سینه‌های ژولیده، تسلط، تزریق خون ناپسند، کوتاه کردن موی حسی، لیسیدن مو، و صحنه‌ای 5 دقیقه‌ای با لولی برهنه باندپیچی شده در حال بازی با موشیانخساده‌کاه برهنه هر اسمی باشد. من از سرویس های طرفدار مهم نیستم (و بیشتر اوقات حتی از آن استقبال می کنم) اما این فقط بی مزه است. موزیک هم قشنگه حدس می زنم. من نمی دانم. نیمی از صداهای نمایش مانند جوجه اردک لاستیکی جیرجیر بودند، بنابراین توجه به موسیقی پس‌زمینه کاری سخت به نظر می‌رسید. به هر حال من به این انیمه 3/10 امتیاز میدم. به جز اینکه تا حدودی جالب است، هیچ ویژگی بازخریدی ندارد.