Dekoboko Majo no Oyako Jijou

نمایش از نظر احساسی بسیار صاف است. هیچ درام، هیچ سوء تفاهم فاجعه‌بار، هیچ نشانی از محبت وجود ندارد. روابط بین هر شخصیت همان چیزی است که در زمان معرفی آنها در کل داستان بود. جهان به طور کلی بسیار ایستا است، بنابراین برشی از زندگی این نمایش را با یک T. کمدی نیز بسیار ابتدایی است، با چیدمان‌ها و خطوط واضح. با این حال، همه اینها باعث کمبود نمایش نمی شود، بلکه فقط هدفش این است که با برنامه هایی که به راحتی تماشا می شوند و فراموش می شوند، جا بیفتند. این کار اشتباهی نیست که آن را در هر قسمتی رها کنید یا آن را بردارید. وقتی از همه چیز به اندازه کافی سیر شده اید تماشا کنید خوب است. من مایل نیستم آن را در هر چیزی خوب بدانم، اما زمانی که می خواهید هنگام تماشای انیمه کمی از انواع احساسات دور شوید، نمایش مناسبی برای تماشای آن است.

شرایط خانوادگی جادوگر نامنظم - بله، این یک خانواده کاملاً نامنظم با شرایط ناکارآمد است. تنها اثر Mangaka Piroya که Dekoboko Majo no Oyako Jijou است، به نظر می رسد نویسنده ایده هایی برای یک داستان و طرح ساده دارد، اما، با این حال، او تصمیم گرفت آن را به شکلی...بگذریم، سوال برانگیز اجرا کند. از یک کمدی طنز حیله گر که تا آنجا که ممکن است احمقانه است. و قبل از اینکه مشت خود را به طرف من بکوبید، من به خوبی بیان تروپی "کمدی ذهنی است" را می دانم. این نوع داستان‌های «غریبه‌هایی که بچه‌های رها شده را می‌برند» به آرامی، مانند داستان‌های تناسخ Isekai، به یکی از اصلی‌ترین داستان‌های انیمه تبدیل شده‌اند، و در این فصل حتی اغراق‌آمیزتر به نظر می‌رسد (به S-Rank Musume، Seiken Gakuin no Makentsukai (از طریق تناسخ فانتزی مراجعه کنید)، و Ikenaikyo (از طریق MC زن رانده شده))، اگرچه در مقایسه با پیشنهادهای ذکر شده در بالا، من هر روز این نمایش را به دلیل ماهیت نسبتاً ساده اش که هر کسی (بله، شما، خواننده نقد) می تواند بدون هیچ بهانه ای تماشا کند، تماشا می کنم. به هر حال، آلیسا جادوگر جوان 200+ ساله که به تنهایی در خانه درختی خود زندگی می کند، یک روز ویولا رها شده را پیدا می کند و او را به مدت 16 سال بزرگ می کند و تبدیل به یک زن جوان بالغ می شود که به اندازه ای بزرگتر می شود. در مقایسه با «مادر» جادوگر دیر پیرش که مردم دختر را به عنوان نقش مادر در «خانواده» اشتباه می گیرند. و از نظر ظاهری، سخت نیست که بفهمیم چرا اینطور است، و این در مورد زندگی روزمره نسبتاً غیرعادی هر دوی آلیسا و ویولا و افرادی که با آنها درگیر هستند، چنین است. بیایید با تماس های نزدیک شروع کنیم: جادوگر "اوبا سان" (با نام مستعار خاله) دوستان آلیسا - لونا و جیریکو. آنها کاملاً دردسر مضاعف مزخرف دوستان بزرگتر هستند که جوکرهای عملی هستند، اما آنها همچنین به خوبی از دوست تنها خود مراقبت می کنند، به خصوص در سال های اولیه که آلیسا مجبور شد ویولا را در سال های پس از انتخاب او بزرگ کند. با این حال، مطالب نسبتاً ترسناک "نه چندان دوست پسر" جن رازیانه این است که او یک جوکر است که به او علاقه مند است اما همیشه توسط ویولا به دلیل وسواس تزلزل ناپذیرش برای آلیسا یا عقده مادری با نام "مادر پسر" متوقف می شود. . بعد از اینکه ویولا می‌خواهد یک شخصیت آشنا داشته باشد، این در زمینه احمقانه‌تر می‌شود، و این به شکل ققنوس شترمرغی «تو رسیدی» می‌آید، که، خدای من، تعریف درستی از یک شخصیت جوکر است. من هرگز و هرگز نتوانسته‌ام خنده‌ای را بر سر این پرنده مزخرف با تک‌لاین‌های خنده‌دارش بزنم، وقتی که با ویولا برای دخالت بیشتر رازیانه برای اطمینان از اینکه او به هیچ وجه به آلیسا نمی‌رسد، آن را بدتر می‌کند. مطمئناً، شخصیت‌های دیگری نیز در این سریال وجود دارند که قابل ذکر هستند، اما «خانواده خوشبخت» آلیسا، ویولا و فینیکس جایی است که همه چیز اهمیت دارد. مطمئناً، من می‌توانم در مورد کار Aoi Koga و VA نانا میزوکی در اینجا به‌عنوان رهبر هر دو زن، VA تاکایا هاشی (ناروتو: کاکوزو Shippuden، یا اخیراً در نقش Desmond Donovan از خانواده جاسوسی) را در نقش فینیکس برجسته کنم. ; صدای او کاملاً به پرنده ای نزدیک می شود که به لطف دیالوگ های ظریف پیرویا، صحنه های "احمقانه تر از تو" به یاد ماندنی را در نمایش خلق می کند که به مرور زمان محو خواهند شد، اما چه شخصیتی. همچنین، با تولید این نمایش به معنای واقعی کلمه توسط افراد درجه 3: کارگردان ماساهیرو تاکاتا (از فیلم منفور زمستان 2023 Hyouken no Majutsushi ga Sekai wo Suberu با نام مستعار The Iceblade Sorcerer Shall Rule the World) و کارکنانش و همچنین استودیو A- خود رئال (که این سریال اولین سریال تلویزیونی نیم ساعته آن است)، فقط می‌توانم بگویم که مطالب پیرویا برای ترجمه از مانگا به انیمه (که تقریباً همه مطالب منبع را پوشش داده است نیازی به تغییرات گسترده ندارد. 6 جلد تا کنون منتشر شده است)، و خود اجرا خوب و خوب بود. توقعات کم، اما هنوز هم کم‌کم، گاهی غافلگیر می‌شوند. وقتی صحبت از Anisongs او به میان می‌آید، من واقعاً هرگز خیلی به Nana Mizuki علاقه نداشته‌ام (آخرین آن بازی Tomodachi در بهار 2022 بود که به طرز شگفت‌انگیزی خوب است)، و OP "Sugar Doughnuts" او در بهترین حالت فقط قابل رد شدن است. اما همین را نمی‌توان برای «خوش آمدید» آنجلا گفت. که قطعا، IMO، کاملاً با آهنگ ED این نمایش مطابقت داشت. تنها راه فروش این نمایش به شما این است که صرفاً قسمت 1 را تماشا کنید و ببینید که آیا کمدی شما را شکست می دهد یا خیر. در هر صورت، در حالی که جریان اصلی با از دست دادن این نمایش نسبتاً بی ادعا از دست نمی دهد، من فکر می کنم اگر حداکثر نیاز به یک نفس دارید خوب است.