Dog Signal

انیمه بسیار توصیه می شود به هر کسی که صاحب یک سگ است یا در فکر تبدیل شدن به صاحب سگ است. اطلاعات دقیقی در مورد روانشناسی سگ، سلامت جسمانی سگ، نظافت و البته روش های آموزش مقدماتی و پیشرفته دارد. راه رفتن مخاطبان از طریق این روش های آموزشی با آموزش گام به گام! داستان و طرح با سناریوهای واقع گرایانه ای پیش می رود که بسیاری از سگ ها و صاحبان آنها تجربه می کنند. شخصیت‌ها به خوبی گرد شده‌اند، به این معنا که شخصیت‌ها و عمق عاطفی آن‌ها به درستی بررسی می‌شود و ما به درک هر یک از بازیگران اصلی می‌رسیم. گاهی اوقات، احساس عدالت سگی آنها ممکن است بیش از حد اغراق آمیز بوده باشد، اما مخاطبان ارزش صحبت کردن و مراقبت از حیوانی را که نمی تواند برای خود صحبت کند، درک کرده اند. شخصیت‌های جانبی هرگز نادیده گرفته نشدند، و از قلم نیفتادند، هر سگ و مشتری احساس مهم بودن می‌کنند. مسائل آنها مورد قضاوت قرار نگرفت، بلکه به درستی ارزیابی شد. در حالی که موسیقی متن فیلم چیز خاصی نیست، و خود انیمیشن نه بیش از حد زرق و برق دار و نه پر جنب و جوش است. توجه به جزئیات روی ویژگی‌ها، حرکات و رفتار سگ‌ها چشمگیر بود. این به ژانر «برشی از زندگی» صدق می‌کرد، با هر اپیزود لحن‌های نشاط‌آوری داشت و برای هر «رفتار مشکل‌ساز» تصمیم مناسبی داشت. بیشتر از آن، مخاطبان می توانند روابط محبت آمیز و همدلی واقعی را که صاحبان با سگ های خود تجربه می کنند، احساس کنند. تعجب آور است که به این سریال دوبله انگلیسی داده نشده است، زیرا اطلاعات فشرده زیادی وجود دارد، شما خواهید دید که همان صحنه ها را می خوانید و دوباره تماشا می کنید تا زمانی که واقعاً همه چیز در آن غرق شود. ممکن است در بعضی مواقع احساس کند گذشت، اما هر اپیزود یک "درمان" است (هاها). این انیمه واقعاً من را به روزهای اولیه آموزش توله سگ خود بازگرداند و به عنوان یک یادآوری مفید از راه های بسیاری که یک صاحب سگ می تواند به شادی سگ خود کمک کند عمل کرد. آنها همیشه در کنار ما خواهند بود، بنابراین ما باید تمام تلاش خود را برای مراقبت از آنها و قدردانی از زمانی که با هم داریم انجام دهیم.

Dog Signal به خاطر انیمیشن، داستان رمان یا سایر ویژگی های درخشانش برای من متمایز نیست. با این حال، به عنوان صاحبان سگ هنوز تازه کار، نمی توانیم تماشای این سریال جذاب و جذاب را متوقف کنیم. -> من دوباره تماشا نمی کنم اما آن را رها نمی کنیم. صاحبان سگ های بی تجربه ای مثل من باید حداقل سگ خود را هنگام تماشای چند قسمت نوازش کنند! Dog Signal چندان یک کتاب راهنما نیست، بلکه یک دوست آموزشی متفکر است که به بررسی آنچه که صاحبان سگ جدید به طور کلی با آنها روبرو می شوند و می توانند از آن بیاموزند، است. به عنوان یک انیمه برای من رتبه 5-6 را دارد. دیالوگ ها و شخصیت ها trope-y، کاریکاتور-y، و بسیار انیمیشن-y هستند. اما زمانی که آنها با به تصویر کشیدن تجربیاتی که بسیاری از صاحبان سگ با آنها روبرو می شوند، رشته های درست را به تصویر می کشند، این سریال در واقع لحظات بسیار تاثیرگذاری را در بر می گیرد. در حالی که بیشتر قسمت‌ها مستقل هستند، داستان‌های گاه به گاه دو قسمتی آنقدر قوی نوشته می‌شوند که اگر این‌ها نبودند، Dog Signal ارزش رد شدن را نداشت. و من باید به عنوان مالک راسل تریر (میکس) بگویم که eps 16 خیلی واقعی بود هه حتی پس از آن ما آن را به عنوان یک نمایش پرکننده دنج بین انتشارهای فصلی بهتر تماشا می کنیم. من نمی‌توانم آن را برای کاربران عمومی MAL رتبه‌بندی بالاتری داشته باشم، اما با وجود برخی نقص‌ها، نمایشی خاص و کاملاً آموزنده است.