Endro~!

اگر به دنبال چیزی برای یک پسر پیش از نوجوانی، جوان یا پسر خزنده ای هستید که عاشق دخترهای زیبای لیل است، این ممکن است برای شما مناسب باشد. Isekai بدون خونریزی، بدون دیدن هیچ آسیب واقعی هیولاها، و یک تیم تمام دخترانه، در برابر یک دختر شیطان ارباب. این مزخرفات شیرین مریض‌آمیز معمولی است که مدام برای مخاطبان زن جوان‌تری مطرح می‌شود که کمتر به تماشای isekai‌های پر اکشن‌تر یا آن‌هایی که متأسفانه اغلب به محتوای ecchi/harem سرایت می‌کنند، می‌افتد. بدون غوغا، کوئست های سطح پایین، یک تیم قدرتمند، با این حال به نوعی تیم فوق العاده قوی می شود. برای یک ذهن جوان‌تر فکر ضعیفی به نظر می‌رسید. دفعات مکرر که او می‌گوید ارباب شیطان است و وقتی تیم قهرمان را می‌فرستد تا بمیرد/از هم بپاشد، می‌خندد، و هیچ‌کس کلیک نمی‌کند، حتی بیشتر از آن، همان‌طور که مقصود است، برای آن مضر است. به عنوان یک شوخی مانند خنده، اما زمانی که شوخی ها برای بار اول خنده دار نیست، آن را آزار دهنده است و به ضرر نمایش است. متأسفانه ناز شکر شیرین، با ارباب شیطان دوست شو، مزخرفات برای من نیست، اینطور نیست که طبیعت مردم/شیاطین کار می‌کنند، فقط احساس می‌کند که پرکننده‌ای برای بچه‌ها است. این انیمیشن بهترین نبود، داستان ضعیفی داشت، شخصیت‌های معمولی را به تصویر می‌کشید و وقتی همه آن‌ها را با هم ترکیب می‌کنید، بسیار بد است، اما زمان را برای بچه‌های کوچک پر می‌کند.

من نمی توانستم بخندم، نمی توانستم بخندم، حتی نمی توانستم به طنز لبخند بزنم. معمولاً من با دختران بامزه که کارهای زیبای انیمه انجام می دهند خوب هستم اما این برای من کار نمی کند. من گمان می کنم که بعد از تماشای Nichijou که هزاران بار بهتر از اندرو است، این نمایش بدی است که به نظر من از آن قدردانی نمی کنم. داستان منصفانه است، حداقل تا جایی که من سقوط کردم. وقایع ابتدایی برای من احساس می‌کردند که فقط به خاطر آن اتفاق افتاده‌اند. ارباب شیطان زمان سفر کرد و داستان به مهمانی قهرمان منتقل می شود. رویدادهایی که اتفاق می‌افتند، بیش از حد شبیه یک نمایش اسلاید ارائه پاورپوینت هستند، جایی که رویدادها اسلاید پشت سر هم قرار می‌گیرند. در طول سال چندین بار پرش وجود دارد تا رویدادهای "مطلوب" سریعتر روی صفحه نمایش ظاهر شوند. همچنین، این داستان حول محور 4 دختر در مهمانی قهرمان است، نه انتقام جویی ارباب شیطان، مسافر زمان، که بسیار ناامیدکننده بود. هنر منصفانه است، چیز زیادی در مورد آن نمی توان گفت. سبک هنری اشکالی ندارد. با این حال، من این احساس آزاردهنده را دارم که پالت هنری این مجموعه فقط کمی نامناسب به نظر می رسد. در پایان، هنر واقعاً چیزی قابل ذکر نیست. مشکل صدا این است که به راحتی قابل چشم پوشی است. در طول چهار قسمتی که تماشا کردم، فقط 3 بار متوجه شدم که یک موسیقی متن پخش شده است (بدون توجه به OP و ED). بقیه مدت فقط فکر می کردم سکوت است. این ممکن است به این دلیل باشد که من خیلی حوصله‌ام سر رفته بود و ممکن است از منطقه خارج شوم، اما این هنوز هم بد است. همچنین، موسیقی متنی که من شنیدم واقعاً قابل تحسین نیست. شخصیت ها برای من خسته کننده هستند. تعاملات، برای من، خسته کننده است. همانطور که در ابتدا گفته شد، من هیچ واکنشی نسبت به طنز نداشتم. می توانستم آن را به عنوان طنز درک کنم اما واقعاً به آن واکنش نشان ندادم. خود شخصیت ها به نظر من خوب نیستند. تماشای ادامه و ادامه آنها برای من بسیار سخت است. نمی خواهم بیشتر به این موضوع فکر کنم. این چشیدن برای تماشا بود. من خودم را برای این 4 قسمت به امید اتفاق خوب کشاندم. فکر می کنم بعد از پایان دادن به Nichijou سعی کردم خودم را شاد کنم. حدس می‌زنم به نوعی به آن دست یافتم، زیرا اکنون از این واقعیت که وقتم را با این نمایش تلف کردم، پر از ناامیدی هستم. من اصلا نتونستم این نمایش رو بگیرم من فریب خوردم. من فکر می کردم که این یک داستان انتقام جویانه در مورد ارباب شیطان در مورد مسافر زمان است که قهرمانان را قبل از بزرگ شدن متوقف می کند. من درست گفتم .... قبل از اینکه اشتباه کنم. ارباب شیطان شخصیت اصلی نیست. آن عنوان متعلق به قهرمانان است. ارباب شیطان انتقام نمی خواهد. قبل از اینکه متوجه بیهودگی آن شود بود. صادقانه بگویم، من معتقدم که این نمایش تعداد زیادی پتانسیل را در مسیری که انتخاب کرده بود هدر داد. ممکن است برخی از مردم آن را دوست داشته باشند. من نه. برخی افراد ممکن است بخندند. من نکردم در پایان، فکر می‌کنم هنوز هم به این نمایش امتیاز نسبتاً پایینی می‌دادم، حتی اگر در این ترتیب تماشای ناگوار نبودم. من این را توصیه نمی کنم. اگرچه ممکن است افراد دیگری را پیدا کنید که این کار را انجام دهند.