Goshuushou-sama Ninomiya-kun

Goshuushou-sama Ninomiya-kun یک انیمه عمومی ecchi trash است که به دلیل فقدان خودتعیین کامل MC خراب شده است. حصیر در به نام Ninomiya Shungo به هر شخصیت زن در این سریال اجازه می دهد تا در هر نقطه از زمان هر کاری که می خواهد با او انجام دهد. در قسمت اول، گروهی از دختران برای آزار جنسی شونگو را به نوعی گره می زنند و از آنجا بدتر می شود. همین دختران، و به خصوص یکی از آنها، در سراسر انیمه به قدم زدن در سراسر شونگو ادامه می دهند. توضیح داده نشده است که چگونه شونگو این اجازه را می دهد. فقط می توان فرض کرد که اراده ای از خود ندارد. او می خواهد وقت خود را با مایو بگذراند اما به دختران دیگر (و به طور خاص یکی) اجازه می دهد تا زمان او را در انحصار خود درآورند. زندگی خانگی او به همان اندازه بد است: شونگو به هر خواسته خواهر بزرگترش ریوکو، از جمله "آموزش" پوچ که او برای کمک به مایو در مورد آندروفوبیا می خواهد، می پردازد. البته این "آموزش" صرفاً بهانه ای برای انیمه است تا شونگو و مایو را در موقعیت های جنسی قرار دهد. هیچ ارتباطی با هدف اعلام شده خود ندارد، اما به دلایلی نامعلوم، همه با آن همراهی می کنند. موارد دیگری که از انیمه کم می کند به شرح زیر است: * برخی از قسمت ها با یک بیت دور ریختنی شروع می شوند که هیچ ارتباطی با طرح واقعی ندارد. تا زمانی که متوجه نشدم چه اتفاقی دارد می‌افتد، مانند یک رویای تب به نظر می‌رسید، و این بخش‌ها می‌توانستند به‌عنوان صحنه‌های پس از ساخت فیلم بهتر عمل کنند. * طرح توسعه کمی دارد. * شخصیت شونگو پیشرفت چندانی ندارد، و او نیاز مبرمی به ایجاد یک ستون فقرات دارد. * این انیمه چندین صحنه فلاش بک دارد که برای داستان/پول داستان اهمیت دارند، اما به دلیل فیلتر رنگی استفاده شده، مشخص نیست که شخصیت های فلش بک چه کسانی هستند. از آنجایی که این فلاش‌بک‌ها خاطرات شخصیت‌های مختلف را فراموش می‌کنند، بیننده باید بتواند تشخیص دهد چه کسی در فلاش‌بک‌ها حضور دارد. * فقدان شخصیت شونگو تأکید می کند که چقدر غیرواقعی است که همه شخصیت های زن او را می خواهند. یک انیمه خوب حرمسرا حداقل باید این موضوع را قابل درک کند که همه خانم ها MC را به جای دیگر شخصیت های مرد دوست دارند، اما در اینجا هیچ تلاشی انجام نشده است. * مایو گاهی اوقات به معنای واقعی کلمه «uwu» می‌گوید، که به نظر می‌رسد بیش از حد باشد. * به نظر می رسد صحنه تا حدودی واقع گرایانه است، اما پس از آن شاهکارهای مافوق بشری از قدرت و چابکی شخصیت های مختلف دارد. دوگانگی بین عناصر واقع گرایانه و خارق العاده انیمه بسیار دردناک است.

tl;dr: انیمه ای است که داستانی دارد که آنقدرها پیر نشده است، اما ممکن است تا حدودی حس نوستالژیک داشته باشد، اگرچه کمدی هنوز هم به خوبی از پس آن برمی آید. این یک انیمه از سال 2007 است. احتمالاً برای برخی افراد قدیمی نیست، اما مربوط به زمانی است که من وارد انیمه شدم، بنابراین من تا حدودی نسبت به انیمه های آن زمان نوستالژیک هستم. این بسیار شبیه یک انیمه از آن زمان بود. نه فقط از نظر سبک هنری و انیمیشن، بلکه از نظر داستان و شخصیت ها. این یک انیمه فوق‌العاده عمومی برای آن زمان است، اما تروپ‌ها و مواردی که از آن استفاده می‌کند در واقع مورد استقبال قرار نگرفته‌اند، بنابراین اخیراً چندان مورد استفاده قرار نگرفته‌اند. قهرمان داستان، شونگو، دانش آموز دبیرستانی است که فقط با خواهر بزرگترش به عنوان والدینش زندگی می کند، به سفری می رود که می داند کجاست و هرگز کل انیمه دیده نمی شود. خواهر او یک مزدور است که او را وادار می کند آموزش های مضحکی را پشت سر بگذارد و او را به یک جنگجوی فوق العاده قدرتمند تبدیل می کند، اما این تقریباً هرگز مهم نیست. اولین علاقه‌مند به عشق، مایو، یک سوکوبوس هوادار است که آندروفوبیا دارد و به شونگو کمک می‌کند تا بر آن غلبه کند. دومی یک تسوندره اوجو-ساما فوق‌العاده ماهر است که ارتشی از خدمه در اختیار دارد. همچنین، یکی از این دو ممکن است دوست دوران کودکی او باشد، زیرا شونگو مدام رویاهای خود را در مورد وجود کسی دارد که به او قول داده است، اما به نظر می رسد فراموش کرده است که چه کسی وجود دارد. و البته شونگو کاملاً متراکم است و مطلقاً هیچ شخصیتی خارج از خوب بودن ندارد. همچنین، چیزهای کاملاً مسخره ای رخ می دهد، مانند مسابقات مرگ تصادفی، بیگانگان، جت های جنگنده بسیار قابل مانور، نینجاها، و غیره. همه چیزهای استاندارد دیگر مانند اپیزود ساحل، قسمت بهار آب گرم، پسرانی که سعی می کنند دزدکی وارد دختران شوند. اتاق در یک سفر میدانی، گرفتن تصادفی و بوسیدن و غیره نیز. فقط چک لیست را پایین بیاورید و تقریباً همه چیز را بزنید. انیمه مطمئناً باورنکردنی نیست، اما من از آن به عنوان یک بازگشت لذت بردم. بخش‌های درام جدی قطعاً پیر نشده‌اند، اگرچه حدس می‌زنم که جذابیت خاصی داشته باشند. از سوی دیگر، من فکر می‌کنم که کمدی به خوبی پیر شده است و در کل نمایش زمانی که می‌خواهد باشد خنده‌دار است. این انیمه همچنین فیلم‌های کوتاه کاملاً کمدی غیرمرتبط با قسمت اصلی قبل از OP را ارائه می‌کند که فکر می‌کردم خیلی خوب کار می‌کرد. فکر می‌کنم ترجیح می‌دهم قسمت‌های جدی در طول قسمت اصلی، خودشان را کمتر جدی بگیرند و همچنین خنده‌دار باشند، اما تعادل کلی به اندازه کافی مناسب است، اگرچه سرعت در قسمت‌های جدی طولانی مثل فینال واقعا کند به نظر می‌رسد. فینال به اندازه کافی محکم است، اگر اساساً کاملاً قابل پیش بینی باشد. همچنین می‌خواهم توجه داشته باشم که علیرغم اینکه به این عنوان برچسب زده شده است، تا آنجا که من این اصطلاح را درک می‌کنم، این سریال حرمسرایی نیست. قهرمان داستان فقط دو علایق عاشقانه دارد. از چهار دختر دیگر در پوستر، فکر می‌کنم یکی او را مسخره می‌کند، اما به نظر می‌رسد که اصلاً پیشرفت عاشقانه‌ای نیست. سه نفر دیگر در نهایت با شخصیت‌های مرد دیگر جفت می‌شوند و علاقه‌ای به قهرمان داستان ندارند. هنر، انیمیشن و طراحی‌ها به سبک انیمه‌های اواخر دهه 20 هستند و برای آن زمان مناسب هستند، اگرچه کیفیت بالایی ندارند. همین امر در مورد موسیقی متن نیز صدق می کند، که به اندازه کافی مناسب است، اما در خارج از آهنگی که برای فلاش بک و مواردی از این قبیل استفاده می شود، به یاد ماندنی نیست. OP و ED هر دو از نظر بصری و آهنگ بسیار محکم هستند. چشم‌گیرها نیز مناسب هستند و من را به یاد تعداد زیادی VN از آن زمان می‌اندازند.