Hakumei to Mikochi

ناز است. آرامش بخش است. خوشحال است. این انیمه عالی برای تماشای در پس‌زمینه در حین انجام هر کار تکراری مانند قلاب بافی یا سوزن زدن است، یا می‌توانید آن را فقط برای استراحت تماشا کنید. این یک برشی از زندگی و یک انیمه بسیار جذاب است، خط داستان خیلی پیچیده نیست و شما می توانید درک کنید که در بیشتر مواقع چه اتفاقی می افتد حتی اگر همیشه به صفحه نگاه نکنید. (فقط فراموش نکنید که اگر ژاپنی نمی دانید دوبله را فعال کنید.) برخلاف سایر ژانرهای انیمه، داستان این فیلم اصلاً دلخراش نیست و شما را برای یک هفته افسرده نمی کند. انیمیشن و سبک هنری آن بسیار شایان ستایش است، به دلیل حالات دنج، شما را فوق العاده خوشحال می کند. اگر در کودکی از تماشای فیلم های Tinkerbell به دلیل تمام چیزهای مینیاتوری که شخصیت ها استفاده می کردند و موضوع طبیعت لذت می بردید، پس از تماشای این فیلم لذت خواهید برد. اگر فیلم گیبلی Arrietty را دوست داشتید، به احتمال زیاد از این کار نیز لذت خواهید برد. به طور کلی، این یک برنامه عالی است و من واقعاً دوست داشتم آن را تماشا کنم!

این دومین بررسی من است، بنابراین اگر گرامر یا کلمه عجیبی دارم متاسفم. Hakumei To Mikochi یک انیمه ساده است، وقتی تمرکز داستان اصلی بر روی انسان روزمره ساده است، نه چیز دیگری درست است؟ ولی اشتباه میکنی این انیمه در مورد زندگی روزمره یک انسان است اما مورچه کوچک حتی بزرگتر از خود انسان، خسته کننده به نظر می رسد؟ من می دانم که این به این دلیل است که من هم احساس می کنم اما وقتی آن را تماشا می کنم و از آن قدردانی می کنم فریب خوردم زیرا انیمه فانتزی عالی است من انیمه iyashikei را دوست دارم اما این اولین بار است که وارد این انیمه می شوم زیرا از نظر من واقعاً عالی است و همچنین آرامش بخش است. این نظر من سخت است، بنابراین واقعاً انتظارات بالاتری نداشته باشید، بلکه توقعات پایینی هم داشته باشید، فقط با انتظارات عادی تماشا کنید تا خیانت نکنید LOLXD. در پایان این را بگویم، گاهی اوقات فقط یک چیز ساده از یک انیمه پیچیده لذت می برد، فقط استراحت کنید و بدون فکر کردن به چیزهای دیگر تماشا کنید. هنر: 9/10 داستان: 10/10

من به شدت نیاز دارم که از هر پشت بامی درباره این انیمه فریاد بزنم زیرا واقعاً یکی از بهترین های ژانر iyashikei است که من تا به حال تماشا کرده ام. این نمایش یک هوس خاصی را فرا می‌خواند که کودک درونم سال‌ها از گرسنگی می‌کشد و در عین حال نیاز کنونی من به نوشتن شخصیت و درگیری‌ها را برآورده می‌کند تا نمایش را جذاب نگه دارد. من همیشه نمایش هایی را با محوریت دو دوست صمیمی می بینم که بهترین بخش زندگی هستند - Maiko-san Chi no Makanai-san، Yuru Camp، Kyuuketsuki Sugu Shinu. شما مقدار زیادی از آن احساس کرکی از پیدا کردن "خانه" با یکدیگر را دریافت می کنید، منهای اضطرابی که با انیمه های عاشقانه همراه است. این نمایش با دو شخصیت کاملاً دوست‌داشتنی (هاکومی، یک مرد خوش دست، کمی پسرانه، و میکوچی، یک خانه‌دار و تاجر زن ضعیف اما توانا) واقعاً از آن پیش‌فرض استفاده می‌کند و آن را به حداکثر می‌رساند. اگرچه زندگی کنونی آن‌ها دنج و ایده‌آل به نظر می‌رسد، اما هر دوی سرنخ‌ها تاریخ‌های ناراحت‌کننده‌ای دارند که به آرامی در سرتاسر نمایش بازگو می‌شود و هر قسمت به شیوه‌ای جدید رهبران را به چالش می‌کشد. من واقعاً لذت می‌برم که چگونه این نمایش سبک زندگی آرمان‌گرایانه «کلبه‌ای» را به تصویر می‌کشد و در عین حال نشان می‌دهد که حتی با این زندگی، رهبران با همان درگیری‌ها و احساسات انسانی مواجه می‌شوند که ما هر روز با آن روبرو هستیم. ناامیدی از عملکرد خوب در محل کار، آن احساس "هرگز به اندازه کافی" در مورد خواسته های مادی ما و غیره. نمایش دارای رنگ آمیزی بزرگسالانه و تلخ است و در عین حال آرامش را در هر مرحله ارائه می دهد. این لذیذ پنیر و مربا مانند گیبلی را روی یک تخته برش چوبی ارائه می‌کند و در عین حال به ما نشان می‌دهد که بسیار خوشمزه است، دقیقاً به این دلیل که شما آن را پس از یک روز طولانی کار سخت، با باران خیس کرده‌اید. صحبت در مورد هنر نمایش - فقط زرق و برق دار است. من خیلی وقت پیش عاشق پس زمینه و طراحی شخصیت های مانگا شدم (سالن تخم مرغ! خیلی باارزش!) و این واقعیت که شخصیت های اصلی این پری های کوچک هستند فقط خوراکی برای تنظیمات فانتزی بی پایان عجیب و غریب است، مانند یک کلبه در داخل یک خانه تنه درخت، یک قارچ برای یک میز، یک پرتقال به اندازه تمام قد سرنخ های ما. هر قسمت یک محیط یا شخصیت جدید را معرفی می کند که من را وادار می کند. خیلی دوست داشتنی است و دقیقاً همان چیزی است که من از داستانی مانند این به آن امیدوار بودم.