Hanayamata

مهم ترین چیز سرگرم کردن است. فکر می کنم سرگرمی به معنای چیزهایی مانند جدی نبودن یا توجه به برخی چیزهایی که دنبال می کنید یا چیز دیگری نیست. آنها بخشی از تفریح ​​هستند. اما سرگرمی این است - انجام کاری که می خواهید انجام دهید و به بهترین شکل ممکن. رهبری اشتیاق و احساسات، نه دلیل یا مسئولیت. فقط خودت باش و هر آنچه را که داری به آن بده - عملکرد زندگیت را به او بده. برای من، اگر بخواهم احساسات فعلی خود را به کسی منتقل کنم، فکر می کنم سرگرم کننده است. البته احساسم بیشتر از آن چیزی است که بتوانم بنویسم. و من می توانم به شما اطمینان دهم، دانستن اینکه در این لحظه واقعاً چه می خواهید، نیاز به مبارزه دارد. در حال حاضر، کاری را که می‌خواهم انجام می‌دهم - تعدادی از مانگا‌هایم را مرتب کنم. و من این کار را به بهترین شکل ممکن انجام خواهم داد. بنابراین از شما متشکرم هانا، نارو، یایا، ماچی، تامی - هانایاماتا. P.S. من فکر می کنم این انیمه های مربوط به چیزهای ژاپنی خیلی اصلی هستند. لباس ملوان Akebi درباره لباس ملوان، HaNaYaMaTa درباره یوساکوی، خداحافظ، کرامر عزیزم (مانگا) درباره فوتبال در ژاپن، Wakako Zake (اکشن زنده) غذاهای ژاپنی را نشان می دهد - فکر می کنم همه اینها بسیار عالی و باحال هستند. البته من عاشقانه های معمولی را هم دوست دارم. اما به نظر من این که بتوان به چیزی ژاپنی آنقدر نزدیک شد، بسیار جالب است، زیرا چیزهای ژاپنی جالب و عالی هستند. اگر بتوانم، مطمئناً روزی در ژاپن زندگی خواهم کرد. و من فکر می کنم انیمه های بیشتری در مورد چیزهای بومی ژاپنی باید ساخته شود. آنها می توانند مردم را به هم متصل کنند، آنها به دنیا نشان می دهند که ژاپن کیست و مهمتر از همه، من عاشق ژاپن هستم و مطمئن هستم که بسیاری پس از دیدن اینها عاشق ژاپن خواهند شد.

آثار هنری خیره کننده ✓ انیمیشن باورنکردنی ✓ صداگذاری عالی ✓ تنظیمات / تمرکز لذت بخش ✓ شخصیت های عالی ✓ چه چیزی را دوست ندارید؟ خوب، توده‌ای بزرگ از زغال سنگ در جوراب انیمه‌ام وجود دارد و آن این است که Hanayamata فقط یک سری شکست‌های ملودراماتیک است که دائماً مانع همه آن نکات مثبت می‌شود. تقریباً در نیمه راه، من از منفی بودن شانه خالی می کردم، زیرا من واقعاً از CGDCT لذت می برم و فکر کردم که سریال از یک الگوی معمولی پیروی می کند که در حوالی قسمت 8 تا 9، مشکلات جاده ای انجام می شود و همه چیز با حال و هوای خوبی به پایان می رسد. خب...تا چهار دقیقه آخر قسمت آخر این اتفاق نمی افتد. در واقع، این حول و حوش قسمت 8-9 است که در آن شکست‌های ملودراماتیک بیشتری معرفی می‌شوند، تا پایانی که در بالا ذکر شد. فقط...چرا؟ چه فایده ای دارد؟ چه نوع سادیستی شخصیت هایی را می نویسد که در نهایت یک بلوک را پشت سر می گذارند و بلافاصله در غل و زنجیر شخصیت جدیدی قرار می گیرند؟ دوباره و دوباره و دوباره ... و دوباره. این تجربه لذت‌بخش نیست، افسرده‌کننده است. ملودرام متعلق به سریال‌های صابونی روزانه است که با قیمت 1.75 دلار، نصف یک چوب آدامس، یک گلاب بزرگ و چک‌های حق امتیاز از نوار قدیمی بازیگر زن اصلی تولید می‌شوند. به CGDCT من تعلق ندارد. هیچ کس دیگری را نمی‌دانم، اما این شبه ژانر را دوست دارم، زیرا با فضایی شاد و نشاط‌آور، ذهنم را راحت می‌کند. من آنقدر به محیط، روایت و غیره اهمیت نمی‌دهم، زیرا در درجه اول می‌خواهم انیمه شاد باشد تا بتوانم آرامش داشته باشم و اجازه دهم ذهنم شناور باشد. هانایماتا در هر قسمتی عالی است به جز اینکه غم بیهوده را از بین نمی برد...هیچ وقت. این یک ضایعات واقعی است. اما اگر شما هم مثل من کوچکترین عدم تحمل ملودرام را دارید، به آن اجازه بدهید.