Hashire Melos (Movie)

Hashire Melos یکی از خوب هاست. یادم نیست چگونه بنویسم، بنابراین از رتبه بندی بخش های طنز MyAnimeList استفاده خواهم کرد: داستان، هنر، صدا، شخصیت و لذت به خودی خود آشکار خواهد بود. داستان Hashire Melos بر اساس کتابی از Osamu Dazai است. این افسانه یونانی علیرغم اینکه انیمه است و ژاپنی نوشته است، سبک و تکنیک های گفتن اساطیر را به تصویر می کشد، بدون پایان تراژیک (این یک اسپویل نیست زیرا ابتدای فیلم نشان می دهد که آنها در پایان زنده هستند). به عنوان مثال، هاشیر ملوس دارای یک قهرمان معیوب است که با سرنوشتی غم انگیز خارج از کنترل خود روبرو می شود. به نظر می رسد که شهر سیراکوز در ابتدا واقعاً از مزیت Melos استفاده می کند. به سبک هومری، یک سری آزمایشات خود را به ملوس نشان می‌دهند، چه از پیش تعیین شده باشند و چه توسط خود سرنوشت. مرد، ادبیات یونانی را به خاطر ندارم. من ادیسه هومر را در کلاس دوازدهم خواندم. لاتین گرفتم من چیزهایی می دانم. طراحی صدا خیلی خوبه عزیزم من مشتاق جلوه‌های صوتی خوب مانند Ocarina of Time و Mario 64 هستم، و بگذارید به شما بگویم: صندل‌ها در این یکی سیلی می‌زنند. مردم شمشیر و آشغال می‌گیرند، و آنها را تاب می‌دهند، و این شمشیرها بسیار متمایز به نظر می‌رسند، مخصوصاً برای انیمه. صدای شمشیرها سنگین و بی‌حجم و بی‌ظرافت به نظر می‌رسد، این همان چیزی است که شمشیرها در آن زمان بودند. شمشیرها در دوران قبل از میلاد، بله، تیز هستند، اما شبیه چوب‌های بزرگ و فلزی بودند و بی‌رحمی آن‌ها به همان اندازه ممکن بود که دشمنان زره پوش را سرکوب کند تا آن‌ها را ببرد. اما، بله، تاب خوردن شمشیر خوب بود. موسیقی متن فیلم بسیار کم گفته اما موثر است. در دهه 1990، میدی به یک جایگزین بالقوه ارزان برای ارکستر تمام عیار تبدیل شد. این به چارچوب عاطفی داستان جذابیت خاصی می بخشد در حالی که درجه خاصی از حس نوستالژیک و جذاب نوار آموزشی را حفظ می کند. لایت موتیف هایی در بازی وجود دارند که به خوبی مضامین صحنه را برجسته می کنند و آنقدر ظریف هستند که کاملاً ممکن است در اولین تماشای خود تم تکرار شونده را از دست بدهید. وزن فوق الذکر شمشیرها به لطف ایزو میتسو و اوتسونومیا ساتورو است. ایسو مسئول مبارزه پایان اوانجلیون است که در آن آسوکا اسلحه‌ای بزرگ و بی‌حرکت را با چوب به حرکت درآورد. به نظر می رسد این موضوعی است که ایسو اغلب در حرفه خود به آن بازگشته است. Utsunomiya از یک مکتب حرکتی سنگین، واقع گرایانه و مفصل است که در نوع خود یک افسانه است. سال ها قبل از اینکه کن ساتوشی، با شهرت پرفکت بلو و پاپریکا، به عنوان کارگردان شکوفا شود، او به همراه بسیاری از استعدادهای دیگر به عنوان انیماتور اصلی این فیلم شناخته شد. از Inoue Toshiyuki گرفته تا Takahashi Shinya و Itou Kouji، ثروت واقعی استعدادهای منحصر به فرد به این فیلم آورده شده است. Oono Hiroshi یک جهت هنری پس‌زمینه نرم و دلپذیر را به ارمغان می‌آورد که زیبایی مناظر یونانی را تداعی می‌کند، غروب‌هایی که گرمای آن‌ها از صفحه می‌تابد، باران‌های بد خلق، و جنگل‌های خنک و سایه‌دار با نورپردازی زیبا. این فیلم از طریق استفاده موثر از رنگ، نور و بافت، احساسات مالیخولیایی و امید را از نظر بصری تراوش می کند. همه توسط ساخته‌های شات‌های کارگردان نادر، اما فوق‌العاده با استعداد اوسومی ماساکی پشتیبانی می‌شوند. گفته می‌شود، او با توصیف شفاهی صحنه‌ها برای هنرمندان استوری‌بوردش به فیلم نزدیک شد. روش ماسااکی اجازه می دهد تا ظاهری زیبا و آراسته با حس تجربه شده از جریان ویرایش و به تصویر کشیدن دقیق اوج احساسی آن به هم متصل شود. من عاشق این هستم که همه چیز غبارآلود و قهوه ای بود، اما شهر هنوز پر جنب و جوش است. محیط ها بسیار زندگی شده به نظر می رسید. طراحی شخصیت های این فیلم و همچنین نحوه ترسیم چهره ها را خیلی دوست داشتم. توجه دقیق به زاویه و تعریف در نماهای بازتاب یک شخصیت در نظر گرفته شده است. من دوست دارم بسیاری از شخصیت ها بینی بزرگ و گرد دارند. آنها واقعاً چهره خود را در خط خطی لنگر می اندازند. دوستم برای توصیف امپراطور از کلمات "شخصیت پردازی" استفاده کرد و من کاملا موافقم، چهره او به خوبی حجاری شده است که پیر و کمی افتاده است، در عین حال دارای خط فک محکم و بیان احساسی بسیار خوانا و پیچیده است. همچنین لحظه‌ای در آغاز وجود دارد، زمانی که دو شخصیت بدون کلام اما با حرکات حرکتی به عقب و جلو می‌روند، که شخصیت‌پردازی عالی هم برای شخصیت‌های اصلی و هم برای شخصیت‌های دور انداخته است. شخصیت اساساً همان بخش داستان است، اما در اینجا من در مورد چگونگی پیوند شخصیت ها با داستان و موضوع اعتماد خود می نویسم. سلینونتیوس به ملوس اعتماد دارد و علیرغم تلاش‌های امپراتور برای القای شک و تردید در او، او با آرامش نسبت به پیگیری ملوس اطمینان دارد. سلینونتیوس به دلیل چیزی در گذشته اش که من آن را خراب نمی کنم دوباره احساس اعتماد می کند. دیونیسیوس، امپراطور، مایل است به مردم خود درسی در مورد خطرات اعتماد بیاموزد، زیرا امنیت شهر او با احتیاط نسبت به غریبه ها حفظ می شود. خود ملوس به دلیل دست و پا چلفتی بودنش اعتماد چندانی در زندگی اش به دست نمی آورد، اما هوس آن را دارد و تلاش می کند تا امید ناگهانی خود را از سلینونتیوس پرورش دهد. ملوس به طور طبیعی به خودش اعتماد می‌کند، که همان چیزی است که او را در وهله اول وارد این سناریو می‌کند، و فریب فروشندگان شیک شهری را می‌زند تا وارد یک سوء تفاهم بزرگ و بد شود. این یک احساسات دلگرم کننده است که فیلم از طریق آزمایش هایی که Melos تحمل می کند به دست می آورد. من ساختار بررسی همه یا هیچ را انجام می دهم، از جمله «بوی گاک من! خوب است یا درشت است؟» و این فیلم خوب است. Hashire Melos فیلم خوبی است و من آن را دوست دارم.

اضافه کردن روز میان وعده ماهی شماره 1 بیایید یک موازی با هم ترسیم کنیم. تصور کنید در راه رفتن به کلوپ شبانه "Starlite" هستید. یا سالن غروب. یا "ترموپیل"، اگر همجنس گرا هستید. روده بر شدن از خنده. هر چه. شما به آنجا می روید، مطمئن باشید که لباس تمیزتان به شما امکان می دهد به یک شب وحشی با BPM فراوان دسترسی پیدا کنید... ناگهان، قبل از عبور از کنار قلدر، یکی گوشی شما را می دزدد! خوشبختانه، یک روح مفید دزد را دستگیر می کند و اثر شخصی شما را به شما باز می گرداند. پس از آن، شما به عنوان توصیه او و همچنین به طور منظم وارد باشگاه می شوید. در نهایت تمام شب را با او می گذرانید. این خوب بود و همه چیز... اما بین من و تو، اگر شرایط اینطور باشد، فردای آن روز کلیه خود را به آن مرد می دادی؟ من شک دارم که شما این کار را انجام دهید. دروغ نگو به همان اندازه که آن فرد خوش اخلاق است، شما یک عضو را فدای کسی که به سختی او را نمی شناسید، نکنید. شما بدون آن خیلی خسته کننده زندگی می کنید. درد، و حتی دیالیز روتین در صورت اختلال عملکرد کلیه، آن را تا آخر عمر به شما یادآوری می کند. ببینید، این گوشت گاو من در برابر HM است! (از این به بعد این عنوان را اینگونه بنامیم). سعی می کند پیام خود را به شما تحمیل کند، حتی اگر به شکلی عوام فریبانه روی آن گذاشته شود. به نقل از دو نشانه از فیلم: - لیزا: خب، تو هم به این امید به شهر آمدی که سنگتراش کنی؟ - ملوس: نه، من فقط تو خیابون گم شدم و برای نوشیدنی دعوت شدم. این هسته مشکل است. دوستی ملوس و سلینونسیوس قابل باور نیست. این صرفا وسیله ای است برای نشان دادن اینکه چقدر اعتماد در زندگی مهم است. هیچ شیمی ندارد، زیرا تنها چیزی که قبلاً قبل از مصیبت ملوس مشترک بودند، یک قمقمه پوست بز شراب بد بود. بنابراین، ساخت تا با وجود اهمیت سرمایه، زیر فرش جاروب شد. شما نمونه ای از دوستی خیالی و در عین حال واقعی می خواهید؟ حماسه گیلگمش را بخوانید. بعد از اینکه گیلگمش و انکیدو گاو بهشتی را کشتند، خدایان بزرگ مرد دوم را به جهنم محکوم کردند. شکی نیست که پادشاه اوروک جانش را برای نجات همراهش می‌داد، حتی اگر او یک جانور ساده مرد باشد. زیرا آنها با هم با خطرات زیادی روبرو بودند. به موضوع برگردیم، سخت است که ملوس را به عنوان الگو انتخاب کنیم، چه رسد به اینکه به او وابسته شویم. نه تنها به این دلیل که خط داستانی HM ساخته شده است، بلکه بیشتر به این دلیل که او بسیار کسل کننده است. او به اندازه کافی احمق است که سلین را مسئول شمشیر خود قرار ندهد در حالی که او از قلعه دیونیزوس بازدید می کند. و بیشتر، او نمی توانست تفاوت بین یک شمشیر ساختگی و یک شمشیر آهنی را تشخیص دهد. 358 قبل از میلاد سومین دوره عصر آهن است. من دانش خود را در مورد فن آوری عتیقه کم می کنم، فقط می گویم که وقتی چنین سلاح پیچیده ای را به دست می آورید، حتی اگر یک چوپان متواضع باشید، بلافاصله متوجه آن می شوید. این خلأ شخصیت پردازی مختص بازیگران اصلی نیست. خود دیونیسوس نیز ضعیف نوشته شده بود. برای نشان دادن استدلال من، فقط به آن لحظه نهایی روز توجه کنید. این می توانست نقطه برجسته فیلم باشد، به آن توجه کنید: دیدگاه بدبینانه پادشاه سیراکوز در مواجهه با سلین، هنرمند سنگ تراش ایده آلیست. حداقل بگویم، کل دیالوگ من را گیج کرد، زیرا حتی با وجود اینکه ما در مورد یک صحنه کلیدی صحبت می کنیم، آنقدر ظاهری بود. دیونیسوس از ابتدا تا انتها بی خبر به نظر می رسید. این فقط با خیانت یک ظالم، که زندگی رعایای خود را به خاطر لذت صرف برای اثبات دانش خود از ماهیت انسانی در تضاد قرار می داد، سازگار نبود... من می‌توانستم تا گروه بازیگران مکمل ادامه دهم، اما فکر می‌کنم شما آن را کپی کردید. اگر HM را تماشا نمی کنید! به دلیل خط طرح بی عیب و نقص آن، آیا چیز ارزشمند دیگری وجود دارد؟ Chara-طراحی کمی در طرف کسل کننده است. از سوی دیگر، جهت هنری می داند که چگونه اشیایی مانند مجسمه ها و نقش برجسته ها را در ارزش قرار می دهد. خیلی بد است که این سطح از توجه از نظر فنی در مورد بقیه اعمال نشده است. موسیقی... اینجاست. نه آزاردهنده است و نه آزاردهنده. این فقط آراستگی صدا است که به خصوص به یاد ماندنی نیست. ..| لذت |... 3/10 در کل، HM! این بدبختی را داشت که در قالبی اشتباه تطبیق داده شد. من مطمئن هستم که می توانست خیلی بهتر باشد، به عنوان یک سری OAV منتشر شود. بدون فیلمنامه‌های شایسته، همان چیزی که هست باقی می‌ماند... من خیلی سعی کردم آن را دوست داشته باشم، اما نمی‌توانم این انبوهی از نقص‌ها را نادیده بگیرم که داستانی غم‌انگیز را به وجود می‌آورند. به اعتبار آن، حوزه تاریخی بسیار پنهان است. حدس می‌زنم باید حداقل یک‌بار این عنوان را تماشا کنید، خواه مثل من یک شخصیت داستانی باشید یا به سادگی این ژانر را دوست داشته باشید. ..| نشانه های محتوا / Buzzwords |... سس‌سنج: در حالی که رنج روی صفحه به شیوه‌ای چشمگیر ارائه می‌شود، باید واقعاً حساس بود که از آن شوکه شود. رتبه بندی G منصفانه بود. اچی متر: 0 صحنه ماهیگیری پس هیچ :/ جنبه های مثبت: + محیط عتیقه (بدون استفاده خونین، ژانر فانتزی کنار گذاشته شود) + فرضیه خوبی که توسط یک افسانه همنام آورده شده است + پیام فدرال + هنر پس زمینه دلپذیر جنبه های منفی: - طرح ساختگی - حفره هایی را که احتمالاً توسط مداد آبی ایجاد شده است ترسیم کنید - شخصیت پردازی کم رنگ - صدای فراموش نشدنی