Hori-san to Miyamura-kun

حتی از زمانی که برای اولین بار این اقتباس به ظاهر دوست داشتنی را تماشا کردم، سرم را خاراندم که چگونه کل این تجربه را در یک جمله ساده بیان کنم. اما حدس می‌زنم خراش سر بیش از یک جمله به شما می‌گوید. من احساس بدی دارم زیرا از یک طرف شما این سریال مینی وب بسیار جذاب و نوستالژیک (از نظر ظاهری) را دارید که به شما می گوید سازندگان عشق زیادی را در شکل و نهایی کردن آن ریخته اند، حتی زمانی که هیچ گونه ظاهری نداشته باشد. تولیدات در سطح جهانی را امروزه اغلب در سریال های جریان اصلی می بینید، اما دوباره، به خصوص در زمانی که این سریال منتشر شد، سریال نیمه غول پیکر امروزی نبود، و طرفداران آن در مقایسه بسیار کوچکتر بود. بهانه تولید بی کیفیتی که ممکن است عده ای را آزار دهد. دروغ نمی گویم، برخی از قسمت های آن را بر اقتباس های مدرن ترجیح می دادم، اما شاید برای شروع، شروع نکردن از این موضوع گناه من بود. همچنین کمک می‌کند که اپیزود کمی اندازه باشد و در یک نمونه به شما کمک کند.

بیشتر مطابق با وب کمیک اصلی است تا مانگا، همانطور که توسط هنر نشان داده شده است، که من واقعاً آن را دوست دارم. بیشتر از Horimiya روی رمانتیک متمرکز است، اما فقط نیمی از زمان اجرا را دارد. هنوز هم همان حال و هوای Horimiya را دارد، اما من فکر می‌کنم که در اینجا قوی‌تر هستند، بیشتر به دلیل طراحی هنری. به هر حال این همان داستان چهار قسمت اول هوریمیا با تغییرات جزئی است، اما با حس دوران دبیرستان کمتر. بار دیگر این نمایش دیگر درباره معنای دبیرستانی مانند هوریمیا نیست، بلکه بیشتر درباره داستان عاشقانه هوریاند میامورا است. چیزی که خوب است، من هنوز فکر می کنم، حتی با این تمرکز، یکی از بهترین داستان های عاشقانه موجود است. هنوز آن بلوغ و باورپذیری را دارد، هنوز آن حالات بی‌نظیر، فقط ای کاش وقت داشتیم تا شخصیت‌های جانبی را کشف کنیم. شورای دانش آموزی که در هوریمیا بسیار لذت بخش است، از اولین تعامل فقط اولین برداشت بد را دارد. ما وقت نداریم که آنها را به عنوان مردم ببینیم زیرا آنها مانند آنتاگونیست معرفی می شوند. ایشیکاوا و یوکی نیز در واقع نقش چندانی ندارند و بسیاری از شخصیت‌ها حتی ظاهر نمی‌شوند، چون بعد از آن ظاهر شدند، مانند ساوادا و یاناگی. منظورم این است که من عاشق داستان عاشقانه هستم و عاشق هنر هستم، اما اصل را یک مایل ترجیح می دهم. با این حال هنوز ارزش تماشا کردن را دارد و امیدوارم روزی بتوانم وب کمیک کامل را به زبان انگلیسی بخوانم، با آنچه ما داریم واقعاً عجیب است.