Kanojo to Kanojo no Neko: Everything Flows

مفهوم شینکای دقیقاً هیچ لطفی برای همه چیز جاری نمی کند، یک مینی سریال که داستان یک دختر جوان، گربه اش و سبک زندگی آرام آنها را روایت می کند. نقطه ضعف شلوارک های تکه ای این است که مواد پایه اغلب آنقدر ناچیز است که نمی تواند با اطمینان حس آشنایی خوبی ایجاد کند یا تأثیری به یاد ماندنی بر جای بگذارد. این از این قاعده مستثنی نیست، حتی اگر دامنه وسیع تعاملات کاملاً غیر توهین آمیز باشد. میو تلاش می کند تا عزم خود را برای استقلال تثبیت کند و احساس بیگانگی از تعهدات و خواسته های شخصی می کند. گربه او (دارو) تا آنجایی که می تواند بدون درک واقعی، روایت می کند، و تشابهات بین هر دو دیدگاه، کل فرضیه را خلاصه می کند. صراحتاً بسیار کمتر از آن چیزی که به نظر می رسد هوشمندانه است، اما نقوش متناوب اپیزودیک ساده و در عین حال کاربردی هستند. مونولوگ های دارو رابطه غالباً منقطع او با دختر را توصیف می کند، آنها منجر به شکافی می شوند که محبت فرضی یک حیوان را از علاقه واقعی جدا می کند. به طور مشابه، دیالوگ او برای حواس پرتی در نظر گرفته شده است، اما بیشتر استعاره‌هایی که از طریق تحویل آرام ایجاد می‌شوند، کمی صاف می‌مانند، و به طور کامل با مقاصد پایانی مطابقت ندارند، اگرچه نتیجه چندین بار در گذر زمان پیش‌بینی می‌شود. استودیو لیدن فیلمز به هیچ وجه یک نیروگاه انیمیشن نیست، بلکه آنها برعکس هستند، بنابراین کار آنها در اینجا به طور حاشیه ای چشمگیر است. تغییرات در زبان بصری مؤثرتر از آنچه در ابتدا به نظر می‌رسد، یعنی نور پس‌زمینه شدید در بخش‌هایی که هدف آنها نمادگرایی است، هستند. علاوه بر این، ادغام کارگردانی انتقالی بدون درز، لحظات ضعیف تری از زمان نمایش ثابت دارو را جبران می کند، زیرا او شخصیت اصلی است. انیمیشن کاراکترها در انتهای پایین‌تر قرار دارند، اما بیشتر سکانس‌های برجسته، ریزحرکات، عبارات و تغییرات جزئی در لحن صدا را نشان می‌دهند. جهت هنری به راحتی بهترین جنبه ارزش تولید کوتاه است، رنگ های ملایم ورزشی که برای چشم آسان است، اگرچه از ترکیب مناظر شهری سود زیادی می برد. با این حال، بزرگترین مشکل من موسیقی است، با استفاده از ریتم های تکراری تک ساز، و خارج از آهنگ ED، به سختی متوجه وجود موسیقی می شود. همه چیز جریان می یابد صمیمیت ظریف حیوانات خانگی و صاحبان آنها را تجسم می کند و به طور بالقوه هر دو را از تنهایی نجات می دهد.

این مینی سریال هم شیرینه و هم غمگین. این داستان زندگی یک گربه و دختری را که او دوست دارد، در حالی که هر دو بالغ می‌شوند، دنبال می‌کند: زندگی‌هایشان موازی و در طول زمان رشد می‌کند. سرعت بسیار آهسته ای دارد و به شما امکان می دهد در جزئیات ریز غرق شوید و درگیر شوید. این سرعت کند برای چنین سریال کوتاهی حیاتی است زیرا به تماشاگر این امکان را می دهد که احساس کند بسیار طولانی تر از آنچه هست است. در مرز شوجو و جوزی، این سریال شیرین است، اما اگر به دنبال آن هستید، عمق زیادی نیز برای ارائه دارد. داستان در چنین مدت کوتاهی شما را به خود جذب می کند و با معصومیتش شما را اسیر می کند. اگرچه سریالی با این ماهیت مورد علاقه شخصی من نیست، اما بسیار خوب ساخته شده است و از تماشای آن لذت بردم.