Metropolis

من واقعا از این فیلم لذت بردم. از پایان تا پایان آن من را درگیر داستان نگه داشت در حالی که انیمیشن همچنان خیره کننده بود. از نظر انیمیشن، این من را بسیار به یاد سبک پورکو روسو انداخت. مانند آن است که نکاتی از دیزنی دارد در حالی که ریشه در انیمیشن ژاپنی دارد. این انیمیشن فیلم خیره کننده است. همه چیز روان حرکت می کند، به هر حال من احساس می کنم شخصیت ها به زیبایی طراحی شده اند و اصالت خاص خود را دارند. همانطور که در فیلم سفر می کنیم با تنوع مواجه می شویم. محیط‌ها به شیوه‌ای کاملاً متضاد متفاوت هستند، بخش‌های بالای زمین سرزنده و پر از زندگی به نظر می‌رسند و محیط زیرزمینی کسل‌کننده و عاری از زندگی است، نه از نظر فیزیکی، بلکه از نظر معنوی. این انیمیشن در ترسیم تصویری که این داستان سعی در انتقال آن دارد بسیار خوب عمل می کند و صادقانه بگویم یکی از باکلاس ترین فیلم های انیمه ای است که تا به حال دیده ام. من به انیمیشن نمره 9 قوی می دهم. اگر خنده دار است، زیرا من این انیمیشن را بلافاصله بعد از اتمام Sigurui تماشا کردم که به نظر من یکی از بدترین انیمیشن هایی است که Madhouse تا به حال انجام داده است، که تقریباً برخلاف Metropolis است. موسیقی عاقلانه، من احساس می کنم نسبتا قوی است. این یک انحراف خوب از چیزی است که ما از انیمه به آن عادت کرده ایم. ما از سوئینگ، به ارکسترال، به جاز، به آهنگ های صاف و زیبا می رویم. صادقانه بگویم یکی از بهترین و بهترین موسیقی متن فیلمی که در یک فیلم شنیده ام. این یک OST شیک است و هنوز هم منسجم است و کاملاً با فیلم مطابقت دارد. من کاملاً مشهود هستم که به همان اندازه برای این موسیقی متن زمان گذاشته شده است که برای انیمیشن صرف شده است. اگرچه صادقانه بگویم، احساس می‌کنم که موسیقی فقط کمی بالاتر از انیمیشن است که به این معنی است که من به نمره ۱۰/۱۰ می‌دهم. حالا به داستان بپردازیم که فکر می کنم ضعیف ترین نقطه آن است. اشتباه متوجه نشوید، این فیلم همچنان مرا درگیر خود نگه داشته است، اما من احساس کردم که این بیشتر به خاطر انیمیشن خیره کننده و موسیقی متن عالی آن است. داستان وزن زیادی برای آن ندارد. مطمئناً هنوز هم داستان بزرگی دارد، فقط پویایی زیادی ندارد. اوج های دردناک یا پایین های دلخراش زیادی وجود ندارد، همه چیز کمی صاف است. شخصیت‌ها به خوبی نوشته شده‌اند، اما چیزی فراتر از آنچه در معرفی خود ارائه می‌دهند، انجام نمی‌دهند. این فیلم هنوز داستانی دارد که ارزش دیدن را دارد، فقط به سطوحی که برای قرار گرفتن در میان داستان های عالی انیمه نیاز دارد نرسیده است. برای من 7/10 در جبهه داستان پایین است. در مجموع ما را به میانگین 8.6 می رساند اما من هرگز جمع نمی کنم. بنابراین این یک 8/10 است که با انیمیشن عالی و موسیقی متن عالی کمک می کند. هنوز هم فیلمی ارزش دیدن دارد، فقط بعید است که در اکثر فیلم‌ها/نمایش‌های انیمه برتر مردم باشد.

می‌توانستم حس کنم که آن انیماتورها بند انگشتانشان را ترک می‌کنند، خون و استخوان‌های دست‌هایشان بیرون می‌آید. ویترین تسلط بصری مانند بسیاری از فیلم های انیمیشن دیگر، متأسفانه، ای کاش می توانستم همین را برای داستان بگویم. متروپلیس یک معضل آینده نگرانه در مورد جایگزینی انسان با روبات ها را بررسی می کند. به عنوان موجوداتی کاربردی، داستان بهتر بودن روبات‌ها این روزها چیزی شبیه به یک عنصر علمی تخیلی معمولی است. داستان از یک مانگای قدیمی گرفته شده است و واقعاً نشان می دهد. شخصیتی تاریخ‌دار با همراهان تاریخ‌دار، شرورانی با انگیزه‌های قدیمی. با تاریخ‌گذاری، نمی‌خواهم بگویم که ذاتاً بد است، اما هنگام اقتباس یک داستان از یک رسانه قدیمی، باید مصالحه کرد. بزرگ‌ترین عیب داستان این است که اگر شخصیت‌ها آنطور که هستند نبودند، داستان نمی‌تواند اتفاق بیفتد. افراد افراطی که بدون قافیه یا دلیل زیاد به جنون می پردازند. ممکن است به این دلیل باشد که مجبور شدند چندین قسمت از داستان را قطع کنند. جدا از انگیزه ها، من هنوز فقط برای انیمیشن 7/10 می دهم. حرکت مو، لباس، چشم، حالات چهره، ردیابی شات ها و فیلمبرداری بی عیب و نقص بود. اگر سبک بصری را مانند هیچ چیز دیگری دوست دارید، حتی با یک داستان کلیشه ای سنجاق شده است، آن را امتحان کنید. شاید پایان بهترین بخش بود، زیرا توانست آن کلیشه ها را برای ثانیه ای عالی از کمال دور کند. با این حال، تجربه خوبی است.