Isekai One Turn Kill Neesan: Ane Douhan no Isekai Seikatsu Hajimemashita

یک پسر معمولی که با خواهرش به دنیای دیگری منتقل می شود. او اساسا از 0 شروع می کند، در حالی که خواهرش OP af است. این زمینه کل داستان است... که می تواند کارساز باشد، اما در این مورد نه. تصادفی، تصادفی بد... موقعیت هایی که واقعا منطقی نیست، مثل اینکه میدونی خواهرت اوپ ترین شخصیته، چرا هنوز اینقدر نگرانش هستی؟؟ مثل 60% داستان isekai است که یک روز بعد آن را فراموش می‌کنید، و همچنین به شکلی ترسناک ساخته شده است، حداقل برای من، زیرا برای کلیشه‌ای یک isekai بسیار عالی است، که البته او این سطرها و چیزهای دیگر را می‌گوید. پس هیچ چیز اصلی وجود ندارد. من می توانم بگویم 20٪ مانند جوک ها است، برخی که تا حدودی موفق بودند، اما برخی نه، که برخی از تروپ های موجود در انیمه isekai را مسخره می کند (چرا کل انیمه را اینطور نمی سازیم؟ خیلی بهتر از این بود. گرفتیم...). بقیه خواهرش یا دخترای دیگه هستن که بهش میزنن یا یه چیز دیگه... مخصوصا خواهرش... آره... این همچین رابطه ایه، ولی بازم قبول نمیکنه حداقل... و واقعا بعد از این انیمه، شما نسبت به سینه افتادن کاملاً بی حس خواهید شد، زیرا این خیلی اتفاق می افتد و حداقل برای من زمان بندی کمدی نداشت. اگر سعی کنید بیش از حد در مورد داستان و چیزهای دیگر فکر کنید، فقط صدمه می بینید... به طور خلاصه این یک نوع نمایش احمقانه است. در هر کاری که انجام می دهند یا اتفاق می افتد چندان معنی ندارد، اما همچنان ادامه دارد. وقتی صحبت از شخصیت‌ها می‌شود، لازم نیست چیز زیادی به آن نگاه کنید. تنها خوبی کیلماریا است و شاید خواهرش، اما او گاهی اوقات کمی آزاردهنده می شود. بقیه دخترها یک بعدی بدون عمق هستند. پویایی بین شخصیت ها نیز به طور کلی عجیب است. باز هم به سمت ایده "تفریح ​​احمقانه" می رود... من می توانم بگویم برخی از ویژگی های بازخرید کننده وجود دارد. یکی هنر است. فکر می‌کردم این انیمه به شدت به CGI تکیه می‌کند، اما اینطور نبود، هیچ‌کدام. بنابراین به آنها برای این کار کمک می کنیم. افسوس، این هنر آنقدرها هم خوب نبود، اما همچنان در بیشتر موارد بسیار خوب بود. کیفیت دیگر ED است ... مرد ... ED یکی از بهترین ها است ، حداقل تا آخرین قسمت آن که فقط خوب است ... یک مقدار باعث می شود کمی در مورد وضعیت او نظریه پردازی کنید. این انیمه لیاقت اینقدر ED باحال رو نداشت... بهش نمیاد... داستان: 6 - داستان زیاد نیست، موقعیت های احمقانه زیاد و شوخی ها مورد توجه یا از دست دادن... هنر: 8 -- هنر بسیار خوب، بدون CGI. موسیقی: 9 -- ED خیلی خوب است. و آنها همچنین دارای 2 OP مختلف، در هسته 12 eps ... این چیزی است IG. شخصیت ها: 7 -- بدون عمق، بدون هیچ چیز. تنها کسی که از آن لذت بردم کیلماریا بود، اما حتی او زمان زیادی برای صفحه نمایش نداشت... لذت: 7 -- گاهی اوقات من خوب بودم، گاهی اوقات اصلا اینطور نبود، اما بیشتر اوقات، اینطور نبود... خیلی از لحظات اولیه فراموش شدنی، خیلی از افکار بدون در نظر گرفتن صحنه ها... من می توانم. نمی گویم از چیزهای "سرگرمی احمقانه" لذت می برم، حداقل نه به این شکل... به طور کلی: 6 در حال حاضر دارای 6.35 از 37.174 رأی است. نمی‌توانم بگویم که آن را به کسی توصیه می‌کنم، مگر به کسانی که می‌خواهند چیزی را تماشا کنند و واقعاً چیز دیگری ندارند، یا مانند ایده «تفریح ​​احمقانه» همراه با یک isekai فوق‌العاده عمومی ساخته شده به روشی عجیب و غریب. از این ایمو خیلی سود نخواهید برد... بهتره برای یه چیز دیگه خرجش کنید...

"My One-Hit Kill Sister" (من به طور جدی عنوان این یکی را دوست دارم) زمانی اتفاق می افتد که شما کسری بروکن دارید. یک روز یک دانش آموز دبیرستانی کودکی را از تصادف با ماشین نجات می دهد، (آیا او فقط کسی را از آسیب دیدگی و داشتن یک زندگی عالی به عنوان یک OP AF MC نجات داد؟ چه کسی می داند؟ این مهم نیست) به عنوان "پاداش" او وارد یک مسابقه می شود. به کما رفته و جسدش روی تخت بیمارستان خوابیده است. روحیه او؟ ذهن؟ روح؟ هر چه باشد، به دنیای فانتزی فرستاده می شود که در آنجا زندگی جدید خود را به عنوان یک ماجراجو آغاز می کند. یک ماجراجوی نه OP که دچار مشکلات جدی می شود. از شانس او، خواهرش برای کمک به او به همان دنیا می آید. چگونه؟ حدس می زنم با زدن سرش به دیوار تا زمانی که خودش به کما برود. بر خلاف برادرش، او غلبه کرده است، به سرعت قهرمان ما را نجات می دهد و ... نشان می دهد که یک مورد جدی از عقده برادر دارد. از آن لحظه به بعد خواهر و برادر زندگی جدید خود را در دنیایی دیگر آغاز می کنند. "My One-Hit Kill Sister" یک کمدی فانتزی و ایسکای با برخی عناصر اچی است. از آنجایی که برای شخصیت هایش هدف اصلی ندارد، بیشتر اپیزودیک است. قسمت های قبلی تاثیر کمی بر قسمت های بعدی دارند. آنها کاملاً مستقل نیستند، اما ترتیب تماشا به اندازه یک نمایش با طرح کلی مهم نیست. دو شخصیت اصلی وجود دارد که داستان ها حول محور آنها می چرخد. آساهی - از نظر فنی MC ما با سطوح قدرت که باعث می شود کازوما از کونوسوبا شبیه کونان وحشی به نظر برسد. به دلایلی که به عنوان "چرند توطئه" شناخته می شود، به خاطر کارهای خواهرش اعتبار داده می شود که باعث می شود در رتبه بندی ماجراجویان بپرد. او بیش از هر چیز دیگری شانس دارد (هم بد و هم خوب)، اما یک احمق کامل نیست. او از جایگاه خود در زنجیره غذایی آگاه است و می‌خواهد قوی‌تر شود، اما به دلیل بدشانسی، خود را در دردسرهای زیادی قرار می‌دهد. خوشبختانه خواهرش وسواس ناسالمی نسبت به او دارد و همیشه الاغ او را نجات می دهد. مایا - وسواس به برادر کوچکترش آساهی، زن جوانی با سطوح قدرت که معمولاً برای قهرمانان فانتزی‌های مضحک و مذبوحانه‌ی قدرت خود افراطی محفوظ است. وقتی می‌گویم «در مورد برادر کوچک‌ترش وسواس دارد»، واقعاً عدالت را رعایت نمی‌کنم. برای همراهی با آساهی، بارها و بارها به سرش ضربه‌های شدید وارد می‌کند تا در نهایت به کما برود. در دنیای جدید، به دلایلی، او OP AF است، که برای آساهی خوش شانس است، زیرا او بیش از حد مایل است و می تواند او را از هر خطری نجات دهد. او همچنین عادت دارد که "Big Sis" را در جلوی نام های حمله خود اضافه کند... گفته می‌شود... او می‌خواهد با برادر کوچکش به شهر محارم برود (و با قضاوت بر اساس برخی از اقدامات و واکنش‌های او می‌توانم بگویم که او 100٪ مخالف این ایده نیست) و اغلب از مزیت خود نسبت به او برای در آغوش گرفتن، نوازش کردن و الاغش را بگیر با چنین خواهری چه کسی به دشمن نیاز دارد؟ یک شخصیت دیگر وجود دارد که ما خیلی زود با او آشنا می شویم و او اغلب ظاهر می شود، بنابراین من او را به لیست اضافه می کنم، حتی اگر نقش مکمل بیشتری داشته باشد. کیلماریا - اساساً یک نسخه شیطانی از مایا هنگامی که به قدرت می رسد. او یکی از افسران پادشاه شیطان است. خوب، جدی، چرا همیشه باید یک پادشاه شیطان یا ارباب شیطان باشد؟ چرا یک کمیته یا یک مقام منتخب دموکراتیک نیست؟ شیاطین و سلطنت چه خبر؟ او استعداد بزرگی برای مبارزه با حریفان قوی دارد، به همین دلیل است که به سرعت نسبت به حذف خواهر و برادرهای اصلی وسواس پیدا می کند و سعی می کند در موارد زیادی با مایا مبارزه کند و اغلب آساهی را از دردسر نجات می دهد و حتی مانند یک خواهر جایگزین عمل می کند. وقتی نوبت به نوشتن می رسد، نمایش یک کیسه مختلط است. از یک سو در موقعیت هایی که قهرمانان ما در آن قرار می گیرند اصالت چندانی وجود ندارد، از سوی دیگر اجرای آن ها و پیچش های کوچک محکم است. فقدان هدف اصلی به نمایش اجازه می دهد تا هم ژانر قسمت ها را آزمایش کند (اکثر آنها هنوز فقط کمدی خالص هستند) و هم پویایی گروه و تعداد شخصیت ها را تغییر دهد. وقتی به یک شخصیت نیازی نیست، آنها فقط با انجام کارهای خود ناپدید می شوند بدون اینکه نیازی به چشم پوشی از آن باشد. این یک جایگزین محکم (اما نه عالی) برای یک خط طرح منسجم و فراگیر است. اشکال این است که بیشتر قسمت ها از یک مسیر اصلی پیروی می کنند. تلاش کنید - لعنت به اطراف - پیدا کنید - توسط خواهر نجات پیدا کنید. تکراری است، اما به لطف این واقعیت که سریال فقط 12 قسمت دارد، آنقدر که اگر 20 قسمت یا بیشتر داشته باشد، خشمگین نیست. با این حال این احساس را به وجود می‌آورد که کمی از استقبال خود می‌گذرد (حدود 1-2 قسمت). به خصوص به این دلیل که چیزها واقعاً تغییر نمی کنند. آساهی در طول این 12 قسمت قوی‌تر می‌شود، این چیزی است که من می‌توانم و همیشه آن را ستایش می‌کنم - داشتن یک قهرمان که واقعاً تکامل می‌یابد. اما علیرغم اینکه جایگاه او در گروه و میزانی که در هنگام ضربه زدن به طرفداران کمک می کند، اینطور نیست. شاید جز آخرین قسمتی که او فرصت درخشش را دارد. نمایش یک کمدی گنگ است (راستش من گاهی اوقات یک فلش بک به کونوسوبا می‌گرفتم، مخصوصاً در روشی که دوتایی اصلی ما خانه می‌گیرند) و آن را در آستین خود می‌پوشاند و این چیزی است که می‌توانم به آن احترام بگذارم، حتی اگر نوشته چیزی نباشد. برای نوشتن در خانه اگر بدون نیاز به یادآوری جزئیات قسمت های قبلی، سرگرمی گنگ می خواهید، با این یکی لذت خواهید برد.