Myself; Yourself

من به خودم هدف گذاشتم که در طول تابستان تا حد امکان انیمه تماشا کنم زیرا، آگاهانه، بعد از آن کاملاً مشغول خواهم بود. خودم؛ خود شما اولین انتخاب من بودید، نه تنها به این دلیل که سبک هنری من را به یاد روزهای مدرسه می اندازد، بلکه به این دلیل که من بیشتر به این فکر کردم که در اصل یک رمان تصویری بود. از آنجایی که من واقعاً نمی توانم به هر دلیلی نمی توانم Visual Novel را بازی کنم، تصمیم گرفتم انیمه فعلا این کار را انجام دهد. خودم؛ خودت ساعت لذت بخشی بودی که من انتظارش را نداشتم. ممکن است این بهترین کار دوگا کوبو نباشد، به خصوص با توجه به اینکه انیمیشن چقدر اساسی است (بی توجهی به عشق من به سبک دهه 2000)، اما داستان قطعاً برای من خوب است. قسمت 10 تا حد زیادی روی من تاثیر گذاشت. نه برای دادن اسپویلر، اما بله، من را به فکر واداشت. آیا می توانیم در مورد موسیقی صحبت کنیم؟ بله، من فکر می کنم ما باید. موسیقی متن کاملاً خوب است، با فرض اینکه از رمان ویژوال گرفته شده باشد، فکر می کنم کاملاً با حال و هوای آن مطابقت دارد. لزوما نمی توان گفت که 24/7 با آنها صحبت می کنم. OP/ED نیز بسیار خوب است، بسیار جذاب، بسیار زیبا. بله، تقریباً همین است. تنها چیزی که من را ناامید کرد تمام کردن این انیمه بود. روشی که آنها به این نتیجه رسیدند بسیار مفید بود، اما من فقط خیلی چیزهای بیشتری می خواستم. اگر این یک سریال دو دوره ای بود، راضی تر بودم، اما ما در آن جدول زمانی زندگی نمی کنیم انیمه خوب، موسیقی متن خوب، انیمیشن متوسط، داستان جذاب. من از این نمایش لذت بردم. 7/10

این انیمه قدیمی است، بنابراین به عنوان یک تماشاگر در سال 2023، انتظار نداشتم که انیمیشن شگفت‌انگیز باشد. همانطور که گفته شد، هنر زیبا است و انیمیشن خوب است. آیا این برای این نمایش است؟ داستان: 5 اگر به دنبال انیمه‌ای هستید که با "ناز" شروع می‌شود و به تدریج وارد داستانی تاریک‌تر می‌شود، ممکن است از این کار لذت ببرید. من شخصا عاشق این نوع داستان ها هستم اما این سریال خاص نتوانست عمق واقعی را به تصویر بکشد. به خاطر داشته باشید که 13 قسمت است و بر مجموعه‌ای از توطئه‌های شخصیت تمرکز دارد که کاملاً رک و پوست کنده و در بیشتر موارد ناقص هستند. این شامل برخی موضوعات بالقوه تحریک‌کننده است، اگر به جزئیات خاصی نیاز دارید، پیشنهاد می‌کنم به خودتان نگاه کنید که انیمه قرار است شما را نگران کند. موسیقی: 4 فقط مه موسیقی بسیار استاندارد و ابتدایی. من قطعه ویولن را دوست دارم، اما باز هم چیزی نیست که ذهنم را به هم بزند. فقط OST پس زمینه معمولی شما که به صحنه ها حال و هوای کمی می دهد. شخصیت ها: 2 من واقعاً احساس می‌کنم که ثنا تنها شخصیت جالبی بود که در این کار وجود داشت و حتی گفتن آن مانند یک دست یافتنی است. رشد او بسیار ضعیف است، او حتی به سختی 5 دقیقه فرصت دارد تا واقعاً به گذشته خود بپردازد. من در ابتدا از دوقلوها لذت بردم، اما برای من کم کم عجیب شد و تماشای آن بسیار ناراحت کننده شد. ناناکا آزاردهنده است، می‌دانم که او مشکلات بسیار سنگینی دارد، اما در بیشتر موارد او بی‌جهت بی‌ادب و پرخاشگر است. فقط در موارد معدودی واقعاً احساس کردم که او حق دارد مانند خودش بداخلاق باشد. هر شخصیت دیگری در این کار فراموش شدنی است و کاملا آزار دهنده است. در واقع، یک شخصیت وجود دارد که بر اساس وحشتناک بودنشان، سزاوار پاراگراف خود است. آئوی به راحتی لقب تحریک‌کننده‌ترین شخصیتی را که تا به حال در یک سریال مجبور به ارائه آن شده‌ام به دست آورده است، صدای او مانند میخ روی تخته گچی است، خنده‌هایی که انجام می‌دهد باعث می‌شود که من بخواهم با سر به دیوار ضربه بزنم. من نمی توانستم او را تحمل کنم. در واقع، او آنقدر آزاردهنده بود که مجبور شدم به طور فعال برنامه را جلو ببرم، فقط برای اینکه مجبور نباشم به صدای احمقانه احمقانه او گوش دهم. صحنه‌هایی را که او در آن قرار داشت غیرقابل تحمل کرد و فقط من را پر از خشم کرد که حتی نمی‌توانستم روی حرف‌های دیگر شخصیت‌ها تمرکز کنم. آنها به معنای واقعی کلمه صحنه هایی دارند که در آن 2 شخصیت دیگر صحبت می کنند و می توانید صدای جیغ زدن او را در پس زمینه بشنوید. آن صدا برای همیشه کابوس های من را تحت الشعاع قرار خواهد داد. به طور کلی: 4 من از اینکه حتی به آن نمره 4 می دهم متنفرم، اما نمایش باید لحظات نسبتاً جذابی داشت که باعث شد من تماشا کنم، به خصوص با اینکه برخی از شخصیت ها چقدر تحریک کننده هستند. اگر نبود، این نمایش به راحتی 1 می شد و این مهربانی است.

خودم؛ Yourself یک انیمیشن بسیار ضعیف است که با جنبه های جالب شما را اذیت می کند و دائماً به این موضوع اشاره می کند که داستان چیزی بیشتر از نمایش داده شده است. فقط در 2-3 قسمت آخر است که واقعاً می توانید آنچه را که تمام مدت منتظرش بوده اید ببینید. این بزرگترین ضعف خودم است. خودت برای اکثر اوقات انیمه احساس بسیار عمومی می کند، درام بین دوستان وجود دارد، اما تا حدی فقط به این دلیل که برخی از شخصیت ها احمق ترین موجوداتی هستند که در آخرین بار دیده ام. چیزی که می درخشد برخی از ارزش های نویسنده یا کارگردان است، اینکه رابطه بین یک دختر 10 ساله و یک پسر 16 ساله کاملاً خوب است، اما نگران نباشید، در این انیمه پسر 16 ساله ای که من در مورد آن صحبت می کنم عاشق شخص دیگری است، اگرچه در غیر این صورت ظاهراً این رابطه ممکن بود. ممکن است این تفسیر بیش از حد من باشد، اما در قسمت 4 نیز یک موضع همجنس گرایانه از نویسنده وجود دارد (به طور کلی اپیزود 4 فقط یک آشفتگی بزرگ است؛ همچنین جایی است که دختر 10 ساله معرفی می شود تا بعداً دیگر دیده نشود). این من را اذیت کرد، زیرا خیلی غیرضروری است و هر زمان که یک انیمیشن به هر نحوی در مورد موضوع "سن فقط یک عدد است" جدی به نظر می رسد، فقط باید سرم را تکان دهم، به خصوص وقتی احساس می کنم که نویسنده واقعاً اینگونه فکر می کند. از طرف دیگر در پایان انیمه به سرعت در حال بهتر شدن است و بیانیه ارزشمندی در مورد PTSD و افسردگی می دهد. چقدر می تواند روی زندگی فرد تأثیر بگذارد؟ این انیمه واقعاً وقتش را می‌گیرد تا نشان دهد که PTSD چقدر دردناک است، حتی اگر بیشتر از منظر افراد خارجی این را نشان دهد. آیا فکر می کنید اگر فردی از افسردگی رنج می برد، متوجه می شوید؟ خودم؛ احتمالاً خودتان به شما ثابت می کند که نمی توانید و افکار خودکشی عمدتاً نامرئی هستند. با این حال، اگر در حال خواندن این مطلب هستید و سری به سریال می زنید، مطمئن هستم که ایده ای به دست خواهید آورد. به هر حال، در کل از دیدن این سریال پشیمان نیستم، حتی اگر اکثراً آنقدر درخشان نوشته نشده باشد، 2-3 قسمت آخر واقعاً انیمه را نجات داد. اگر می توانید برای این مدت صبر کنید، من به شما توصیه می کنم که ادامه دهید و آن را امتحان کنید. اگر نه، احتمالا انیمه های دیگری وجود دارند که موضوعات مشابه را به روشی بهتر انتخاب می کنند بدون اینکه شما را برای 10 قسمت درگیر کنند.