Nihon Chinbotsu 2020

انیمه عجیب روشی که کاراکترها فقط چپ و راست می‌میرند و همه به جلو می‌روند، دست کم عجیب به نظر می‌رسید. در تمام این مدت آیانامی فقط گهگاه تیله هایش را گم می کند. KITE یک نوع ماشین سابق راه رفتن و صحبت کردن نیز چندان جذاب نبود. بقیه شخصیت ها کاملاً تعریف شده اند، با چند طرح فرعی در هم تنیده که غیرضروری به نظر می رسد. بسیاری از شخصیت‌ها کاملاً زائد بودند. به طور کلی، طرح قانع کننده آن، اما به روشی تا حدی غیر متعارف (و نه چندان باورپذیر) اجرا شده است. جلوه های بصری جالب است و تا حدودی معایب این اثر را جبران می کند. من معمولاً از طرفداران پر و پا قرص فیلم‌های فاجعه‌آمیز و همچنین انیمه هستم. این تلاقی خاص هر دو واقعاً ذائقه‌ی من را جلب نکرد، به‌جز *شاید* دو قسمت اول، به سختی این یکی را توصیه می‌کنم.

انیمه ای که مانند یک برنامه تلویزیونی معمولی برای مخاطب بزرگسال رفتار می کند. این بهترین روشی است که می توان «Japan Sinks 2020» را توصیف کرد، این انیمیشنی است که فقط هدفش این نیست که یکی باشد. در حالی که مسلماً بیش از 90٪ از تمام انیمه‌هایی که در آنجا نمایش داده می‌شوند به سمت فانتزی، ماوراء طبیعی، علمی تخیلی آینده‌نگر یا فقط دارای شخصیت‌هایی با برخی قابلیت‌های مافوق بشری هستند، نمایشی که در دست داریم یکی از نادرترین نمایش‌هایی است که کاملاً واقع گرایانه است. در همه زمان‌ها و هرگز واقعاً به اکشن بیش از حد یا هر کلیشه دیگری که معمولاً با این نوع رسانه‌ها مرتبط است نمی‌شکند. بخش‌هایی از Nihon Chinbotsu 2020 از یک مفهوم بسیار جالب: ژاپن به دلیل یک فاجعه طبیعی در مقیاس انبوه در اقیانوس فرو می‌رود. در حال حاضر، در حالی که مقدمه واقعاً جالب است، صرفاً از رمان «ژاپن غرق می‌شود» که در سال 1973 منتشر شد، اقتباس شده است، و این رمانی است که با سایر رسانه‌ها اقتباس شده است: فیلم‌ها، مانگا، برنامه‌های تلویزیونی، و غیره. ، این داستان را با انیمه تطبیق می دهد و آن را در دوران مدرن قرار می دهد ... و واقعاً به دلیل عوامل بی شماری خیلی خوب کار نمی کند. ارزشی ندارد که Nihon Chinbotsu 2020 اقتباس مستقیم از رمان اصلی نیست، و درعوض در عین حال که هنوز با هسته اصلی آن کار می‌کند، آزادی‌های خلاقانه زیادی را با مواد منبع می‌گیرد، بنابراین بسیاری از چیزهایی که در این انیمه خواهید دید، یک اصل است. تجربه. حالا از کجا شروع کنیم؟ شاید بدنام ترین چیز در مورد این ONA این است که با دست زدن به بسیاری از تابوهایی که انیمه همیشه از آنها اجتناب کرده است، کاملاً از موضوعات معمولی که این نوع رسانه ها معمولاً به آن می پردازند خارج می شود. در حالی که بیشتر سریال‌ها تمایل دارند بر روی داستان‌هایی تمرکز کنند که در جهان‌های جایگزین اتفاق می‌افتد، یا دیدی واقعا جزئی، ایده‌آل یا سطحی از ژاپن و جامعه آن دارند، ژاپن غرق‌کننده‌ها 2020 با به تصویر کشیدن موضوعاتی که انیمه‌های بسیار کمی به آن‌ها دست می‌زنند، به شکلی کاملاً واقع گرایانه، مستقیماً به گل می‌پرد. روش: مصرف مواد مخدر، اعتیاد، تجاوز جنسی، بیماری روانی، مسائل اجتماعی سیاسی و تأثیر واقعی مرگ و نابودی بر زندگی و روان افراد. در طول 10 قسمتی که این انیمیشن ارائه می‌کند، چیزهای بحث‌برانگیزی را نمی‌توان یافت، که بسیاری از آن‌ها ممکن است به دلیل واقعی بودن ترسناکی که به تصویر می‌کشند برای مجموعه‌ای از نقاشی‌های همراه با حرکت، بسیار تکان دهنده باشند. بسیاری از شخصیت‌ها گاهی اوقات به‌طور ناگهانی و گاهی اوقات به شیوه‌های وحشیانه می‌میرند و فرصت کمی برای بیننده باقی می‌گذارند تا حتی آنچه را که در حال وقوع است پردازش کند. فروپاشی مطلق جامعه در نتیجه فاجعه ای که در این نمایش نشان داده شده است نشان می دهد که چه تعداد از افراد می توانند و خواهند گذاشت که ارزش های اخلاقی شان از بین برود. همه چیزهایی که در اینجا دیده می‌شوند، برای بیننده‌های معمولی انیمه‌ای که معمولاً به داستان‌های ساده‌تر یا حداقل آن‌هایی که مرز قابل‌توجهی بین واقعیت و تخیل می‌کشند عادت کرده‌اند، تاریک و افسرده‌کننده است، مانند یک سطل آب سرد. واقعیت، و تخیلی. بله، در جایی خط کشیده شده است، اما در مورد Nihon Chinbotsu 2020، این خط به طور قابل توجهی محو است. صرف نظر از اینکه چگونه ممکن است به چیزها نگاه کنیم، این قطعاً یک نمایش علمی تخیلی است، زیرا از نظر زمین شناسی امکان پذیر نیست که ژاپن به طور کامل در اقیانوس غرق شود، بنابراین رویدادهایی که در اینجا یافت می شوند کاملاً به عنوان یک مفهوم نظری باقی می مانند، اما در داخل گفته می شود. مفهوم نظری، ما تصویری بسیار واقعی و بسیار وحشتناک از این که رویدادی مانند این می تواند (و احتمالاً) چگونه باشد، دریافت می کنیم. یکی از کارهای عالی که این انیمه موفق به انجام آن می شود این است که شما را روی لبه صندلی خود نگه دارد، زیرا طرح داستان به شیوه ای منسجم توسعه می یابد و تنش ثابتی را به همراه دارد و هرگز به تماشاگر اجازه نمی دهد تا همانطور که انتظار غیرمنتظره را دارد احساس آرامش کند. با این حال، در حالی که داستان ارائه شده به ما نسبتاً عالی و گیرا است، همچنین به طور قابل توجهی عجله دارد، و این من را به اولین جمله در این بررسی بازمی گرداند، که به مسئله اصلی ژاپن سینک 2020 اشاره می کند: این یک طرح نیست. طراحی شده برای یک انیمه برنامه های تلویزیونی معمولاً دارای قسمت هایی هستند که 40 تا 50 دقیقه طول می کشد. این دوبرابر زمان اجرای اپیزود متوسط ​​انیمه است. در این زمان، می‌توان یک آرک یا رویداد را با جزئیات بسیار بیشتری نسبت به محتوای تقریباً ۲۰ دقیقه‌ای انیمه‌ای که در هر قسمت ارائه می‌کند، توسعه داد. با توجه به اینکه این انیمه دارای 10 قسمت است، طرح داستان باید سرعت بالایی داشته باشد. این مقدار کمی بیش از 3 ساعت محتوای واقعی است، به استثنای OP و ED. احتمالاً خواندن رمانی که بر اساس آن (یا بیشتر شبیه به الهام گرفته شده) است، که حدود 300 یا 400 صفحه دارد، بیشتر طول می کشد. سرعتی که طرح با آن توسعه پیدا می کند، فضای کمی برای تأمل یا توسعه بهتر شخصیت باقی می گذارد. برخی از وقایع به شدت تکان دهنده گاهی اتفاق می‌افتد، مانند مرگ ناگهانی یک نفر، و شخصیت‌ها حتی واقعاً برای عزاداری یا حداقل پردازش ذهنی اتفاقی که اخیراً رخ داده است، دست نمی‌کشند، زیرا این امر دقایقی از زمان کوتاهی که در آن طرح در آن شکل می‌گیرد فاصله می‌گیرد. نتیجه نهایی این است که هر رویدادی که در اینجا وجود دارد، تأثیری بیش از شاید یک شوک اولیه ندارد، و سپس به نظر می رسد که به سختی به بقیه طرح منتقل می شود. علاوه بر این که داستان واقعاً برای یک قالب انیمه کار نمی کند، انیمیشن بد است، صادقانه. هدف سبک هنری نوع خاصی از رئالیسم است. نه پر زرق و برق و نه رنگارنگ، در عوض از پالت‌های رنگی بی‌صدا و واقعی‌تر استفاده می‌کند و تمام جذابیت‌های چشم را کاهش می‌دهد تا تصویری بسیار ژاکت‌تر ایجاد کند که با آنچه به تصویر کشیده می‌شود سازگارتر باشد. در حالی که انیماتورها با آن کار بسیار خوبی انجام دادند، اما تماشای انیمیشن هنوز هم گاهی ناراحت کننده است: خطوط خشن هستند، زوایای مختلف دوربین باعث می شود انیمیشن گاهی ناخوشایند به نظر برسد، سبک هنری به سمت واقعی بودن گرایش دارد، اما بیش از حد خشن به نظر می رسد. ، در حالی که انیمیشن اغلب اوقات از نظر جزئیات کوتاه می آید، و گاهی سعی می کند واقع گرایانه باشد و در عوض فقط فریم های نسبتاً زشتی ایجاد می کند. گاهی اوقات، این شبیه یک انیمه از اوایل یا اواسط دهه 2000 به نظر می رسد و غوطه ور شدن را می شکند. اما نکته قابل توجهی که باید به آن اشاره کرد این است که هرگاه صحبت از به تصویر کشیدن مصیبت چنین فاجعه یا مرگی می شود، هنر و انیمیشن از حد خود خارج می شود تا جزییات و وحشتناک باشد: مرگ برخی از شخصیت ها به شکلی وحشیانه به تصویر کشیده می شود. برخی از صحنه‌های دیدنی حتی برای انیمه‌های معمولی بسیار تلخ هستند، و به تصویر کشیدن ویرانه‌های یک ژاپن بسیار خوب است. طراحی شخصیت بسیار واقع گرایانه است، اما در جنبه های بصری آن نیز ساده و بدون الهام به نظر می رسد. صداپیشگی اغراق آمیز نیست، به طور قابل توجهی عادی به نظر می رسد و باعث می شود که همه شخصیت ها نسبت به سایر رسانه های مشابه احساس انسانیت بیشتری داشته باشند. با این حال، یکی از مسائل مهمی که در اینجا باید به آن اشاره کرد این است که شخصیت شخصیت ها فقط بد هستند و پیشرفت آنها بد است. این نمایش، که یک نسخه اصلی نتفلیکس است، طبیعتاً از مسیر خود خارج می شود و به طور غیر معمول چند فرهنگی است، زیرا می بینیم که بسیاری از شخصیت های اصلی ژاپنی نیستند یا فقط نیمه ژاپنی هستند. در حالی که این به هیچ وجه مشکل ساز نیست، و اگر چیزی باشد، یک نفس تازه برای طراحی شخصیت های انیمیشنی معمولاً زیاد است، اما احساس می کند که اجباری است. قومیت و منشأ شخصیت‌ها در طرح داستان نقش دارند، اما به نظر می‌رسد که این کار فقط برای تفسیر سیاسی-اجتماعی انجام می‌شود، زیرا در واقع هیچ اتفاق مهمی نمی‌افتد. یکی از چیزهایی که اغلب در مورد Nihon Chinbotsu 2020 آزاردهنده است این است که چگونه شخصیت های آن کاملاً از رویدادهایی که در اطرافشان رخ می دهد احساس جدایی می کنند. آن‌ها بدون هیچ دلیلی به‌طور تصادفی شروع به صحبت کردن انگلیسی می‌کنند، یا کاری عجیب و غریب انجام می‌دهند که کاملا غیرضروری به نظر می‌رسد، مثلاً ۵ دقیقه از یک قسمت را صرف رپ کردن درباره احساسشان می‌کنند، و در حالی که این ممکن است برای نشان دادن این حس مفید باشد. طبیعی بودن در مواجهه با فاجعه، طبیعی به نظر نمی رسد، و این تا حد زیادی به دلیل شتابزده بودن طرح است، که واقعاً اجازه نمی دهد رویدادها تأثیری بگذارند یا بیننده به درستی متوجه تغییر در شخصیت یک شخصیت شود. یا خلق و خو اکنون، در نهایت، یک مشکل دیگر در مورد Nihon Chinbotsu 2020 وجود دارد، و احتمالاً این یکی از مواردی است که می تواند آزاردهنده ترین باشد: چندین بار پوچ است. چطور؟ خب، شاید در روشی که فروپاشی جامعه را به تصویر می‌کشد، تمایل به چیزی دارد که بیشتر شبیه به سناریوی The Last of Us است تا آنچه که بسیاری ممکن است نتیجه واقعی‌تری را در نظر بگیرند که در آن بسیاری از مردم فقط به جنایتکاران کاملاً غیرمتمدن تبدیل نمی‌شوند. . شاید به این صورت است که به ظاهر همه شخصیت ها به شیوه های بسیار بعید می میرند. یا شاید به روشی باشد که می توان پیش بینی کرد کدام شخصیت بعدی و چگونه می میرد. یا شاید در مورد اینکه چگونه به نظر می رسد قهرمانان داستان تقریباً در تمام موقعیت ها با پوست دندان خود جان سالم به در می برند. با پیشرفت طرح، نسبتا آزاردهنده و خسته کننده می شود و تمام شوک ناشی از اتفاقاتی که در قسمت های قبلی دیده می شود، در قسمت های بعدی تکرار نمی شود زیرا تا حدودی فرمولی می شود. با این حال، پس از همه این ها، یک سوال باقی می ماند: آیا Japan Sinks 2020 انیمه ارزشمندی است؟ به بیش از یک راه، نه. آیا باید آن را تماشا کنم؟ بله ارزش دیدن رو داره این انیمه ای است که قرار نبود انیمه باشد، اما همچنین داستانی است که اگر به عنوان یک برنامه تلویزیونی اکشن زنده معمولی اجرا می شد، آسان یا حتی خوب نبود. با این حال، این یک آزمایش جالب در صنعتی است که شاید به دلیل تکرار مفاهیم مشابه تا کسالت شناخته شده است، مطمئناً یک نفس تازه است و یک تجربه سرگرم کننده را ایجاد می کند، هرچند تا حدودی فاقد کیفیت. این ONA سعی می‌کند بیشتر از آنچه که می‌تواند باشد باشد، و شاید حتی در مورد آنچه واقعاً می‌تواند باشد کوتاهی کند، اما هنوز هم گاهی ارزش تجربه کردن را دارد. بله، من به این 7 و نقد "احساسات مختلط" می دهم، زیرا حتی اگر یک انیمه جذاب باشد، از بسیاری از جنبه های کاربردی بد است. شما باید ادامه دهید و این را امتحان کنید، هرچند، زیرا خوب یا بد، غیرقابل انکار در دریای عظیمی از رسانه های فراوان برجسته است.

انیمه خوبی است که به خوبی با زمان امروز سازگار شده است. حدس من برای نقدهای کم به دلیل جوان بودن مخاطب است و به طور کلی با مضامین «بازی» و خیلی بزرگسالانه خوب نیست. چیزی که شما در این انیمه بسیار تجربه خواهید کرد، گاهی اوقات بسیار وحشیانه خواهد بود... و از این رو من فکر می کنم که کارگردانی هنری این انیمه مناسب است... این دلیل است: کارگردانی هنری، گرچه به نظر شما جالب نیست. نمایش انیمیشن، در واقع به خوبی با حال و هوای انیمه مطابقت دارد. آیا این نمایش دقیقاً نمایش خوش شانس شما نیست و همه چیز آنطور که انتظار دارید در اکثر مواقع پیش نمی رود. به نظر من به اندازه کافی خوب بود. اگر می‌خواهید یک نمایش سینن را تماشا کنید، این یکی از برنامه‌هایی است که می‌توانید تماشا کنید، به نظر من قسمت میانی انیمه کمی عجیب بود، اما هر چیزی که از قسمت Cult گذشته باشد هنوز بسیار خوب است. به هیچ وجه نمی‌توانم بگویم این یک اثر شاهکار است، اما مدتی است که چیزی نزدیک به Tokyo Magnitude 8.0 را از راه دور تماشا کرده‌ام و این یکی با این طرح مطابقت دارد. اما رتبه 6 فعلی در MAL، آن را بسیار ناموجه می دانم.