One Piece Movie 14: Stampede

"بالاخره، یک فیلم One Piece بهتر بعد از دنیای قوی وجود دارد" این فکر من بعد از تماشای این فیلم بود. این فیلم برای مرور طولانی خواهد بود زیرا نکات مثبت زیادی وجود دارد و اصلاً نکات منفی وجود ندارد. به هر حال، این فیلم پروژه ویژه بیستمین سالگرد One Piece که مستقیماً توسط اودا سنسی نوشته شده بود، بسیار فراتر از انتظارات اولیه من بود. شاید بتوان گفت این فیلم هدیه ای ویژه از طرف Oda برای طرفداران است. دیدن این که همه خدمه کلاه حصیری می توانند دوباره برای 1 فریم دور هم جمع شوند و بدترین نسل نیز می توانند بعد از 9 سال دور هم جمع شوند، تکان دهنده است. آهنگ هم بهم میخوره راستش من با دیدن این فیلم همیشه با خودم پوزخند میزدم چون خیلی وقته که طرفدار One Piece هستی شما باید این را در حالی که هنوز در سینماها است تماشا کنید، حیف است که فیلمی به این حماسه را روی یک صفحه نمایش بسیار کوچک لپ تاپ تماشا کنید.

(اسپویل های خفیف در پیش است) چه نمایش مزخرفی. انیمیشن عالی بود، اما کل فیلم چیزی جز اکشن بی‌معنایی و خدمات طرفداران نبود، شما چند شخصیت قدیمی دارید و فکر می‌کنید که تطابق‌های جالبی مانند راهب دیوانه و اسکرچمن در مقابل لوفی یا چیزهای دیگر خواهید داشت، اما نه، آنها مثل 2 ضربه عوض کنید و لعنت برید، این طراحی شده است که چیزی جز سرویس هوادار نباشد تا شما را به مدت 5 ثانیه "اوووووووووح" کنید. مبارزات پایانی نیز به هم ریخته است، اساساً دوام لوفیس و اهمیت از دست دادن خون را نادیده می گیرد. Luffy همچنین یک پانچ جدید بزرگتر و بهتر تولید می کند که به دلایلی باعث ایجاد عوارض جانبی کمتری نسبت به مشت های کوچکتر و ضعیف تر در گذشته می شود، بنابراین یک بار دیگر، به خاطر آن bs زرق و برق دار است. شخصیت شرور یک آشغال کامل است، او اساساً یک BBEG بی فکر است که فریاد می‌زند: "من قوی‌ترینم و تو نیستی، بیا با من روبرو شو" مثل عیسی مسیح، مثل این است که او توسط یک کودک ساخته شده است که با چند اسباب بازی بازی می کند. حداقل شخصیت شرور فیلم طلا داستان جالبی داشت و اینقدر خسته کننده نبود.