Persona: Trinity Soul

ببینید من مثل فرش در خانه هستم و اگر سرهای زیادی در من وجود داشته باشد جرقه آن را نمی زنم، آن را در جیبم می گذارم و مانند سوخت موشک ذخیره می کنم "تا زمانی که همه بروند و خنک شود، سپس جرقه می زنم با برادرم، مادرش اسمش را مو گذاشته است، اما من او را معشوق مو می‌نامم و او بیش از یک پوشش است، او یک لحاف است، ما چیزهایی را مانند آن خانه‌ای که جان روی تپه ساخت، کنار هم قرار می‌دهیم، چون این چیزها احساس می‌کنند. مانند مخمل، لاک پشت استایل من محکم تر از کمربند است اگر از آن متنفرید، می‌توانید مانند بیور آن را ترک کنید اما در یک یا دو روز من شما را به من ایمان واقعی می دهم چون مثل الفبای که خواهید دید این ایسم به یک قافیه لگد می زند، نه تک گویی روزمره شما مانند سرآشپز بویاردی، قافیه من واقعاً پخته است. درود بر متی ریچ، زیرا او مستقیماً از بروکلین، نیویورک خارج شده است وقتی غذا می خورم گوشت خوک یا خوک نمی خورم من یک فنجان کول اید می نوشم، نه یک لیوان بزرگ شراب یا یک Henn', Heine'، اگر وقت دارید دوباره قافیه را می گذارم

Persona: Trinity Soul (2008) 2008 شرم بر شما. این نمایش می‌توانست عالی باشد، اما تبدیل آن چیزی که باید به یک فیلم تبدیل شود، آن را بسیار طولانی و کسل‌کننده کرد. من صادقانه برای تماشای این تلاش کردم، زیرا به سختی به چیزی دست می‌یابد. اگر 12 یا 13 قسمت بود شاید می‌توانستم ببخشم اما 26 قسمت را نه. دقیقاً همان دورانی است که همه افراد فوق العاده لاغر به نظر می رسند و وقتی دست در جیب دارند به طرز عجیبی می ایستند. صدا خوبه OP و ED به نوعی کسل کننده و بدون الهام هستند. اکشن فاقد عمق است و صداها عمدتاً موتون به نظر می رسند. خود شخصیت ها بد نیستند، کمی کلیشه ای هستند اما خوب هستند. با این حال، آنها با این کار مبارزه می کنند، زیرا همه چیز طول می کشد و زمانی که شما چیز جالبی یاد می گیرید، من دیگر اهمیتی نمی دهم. آنها یک پلتفرم متفاوت را برای انجام پرسونا امتحان کردند که واقعاً خیلی به شخصیت نیست بلکه بیشتر به زندگی مربوط می شود. به نظر من کار نکرد. 2/10. من زمانم را می خواهم

tl;dr اگر طرفدار Persona نیستید، دلیلی برای تماشای این فیلم وجود ندارد، و حتی اگر طرفدار آن هستید، بسیار ضعیف است. نه کاملاً افتضاح یا بد، بلند و کسل کننده است. Persona Trinity Soul عجیب است زیرا تنها دلیلی که هر کسی به آن اهمیت می‌دهد و تنها دلیلی که آن را به یاد می‌آورند این است که یک اسپین آف عجیب و غریب از Persona 3 است که در نهایت کانونیزه شد. این نمایش وحشتناک نیست، اما در عین حال لزوماً عالی یا حتی گاهی اوقات آنقدرها هم خوب نیست. در اینجا یک جمع بندی عمدتاً بدون اسپویلر از افکار من است. داستان و شخصیت‌ها 6 - طرح اصلی این سریال در مورد مک و برادر کوچکش است که به عقب برمی‌گردند تا با برادر بزرگ‌ترش زندگی کنند، از این رو تثلیث. برادر بزرگتر یک پلیس با قدرت های ویژه است و در حال تحقیق در مورد قتل ها و غیره در مورد شهر آنها است. در همین حال، mc به مدرسه می رود، دوست پیدا می کند و در نهایت با کار برادرش درگیر می شود. تمرکز کلی سریال روی رابطه بین این سه برادر است و این ترکیبی از موارد خوب گاه به گاه و عمدتاً بی مزه است. برادر بزرگتر یک فرد معمولی خونسرد است که نمی‌خواهد خانواده‌اش با کارش درگیر شوند و مک نیز از نظر درستی و کنجکاوی معمولی است. جالب ترین شخصیت برادر کوچک است که بعداً در سریال کمی بیشتر با شخصیت خود روبرو می شود. جدای از سه قسمت اصلی، شخصیت‌های جانبی نسبتاً ساده هستند و چند اپیزود مناسب به آنها اختصاص داده شده است. برخی از اپیزودها هیچ هدفی ندارند و تقریباً فقط پرکننده هستند که نمایش را به طور قابل توجهی عقب نگه می دارد. تنها ارتباط واقعی این نمایش با سری Persona جدا از قدرت های عنوان، Akihiko است. حضور او نسبتاً جزئی است، اما تأکید بر بازیگر اصلی نمایش است. به طور کلی خود نمایش هیچ عنصر داستانی یا لحظه های شخصیتی لزوماً بدی ندارد، با این حال آنها به خصوص قابل توجه نیستند و ارائه نسبتاً ملایم است. هنر 5 - این نمایش به زمان خود بسیار قدمت دارد و سبک انیمیشن آن چندان قابل توجه یا چشمگیر نیست. خود شخصیت ها نیز مه آلود هستند و به طور کلی خوب به نظر نمی رسند. صدا 8 - به راحتی بهترین قسمت نمایش. Persona 3 دارای موسیقی متن خوبی است و نمایش آهنگ های خوبی از بازی را ریمیکس می کند. برخی از ترتیبات همتراز یا بهتر از ترکیبات وانیلی بازی imo هستند. جدا از این واقعیت که آنها از بازی هستند و بنابراین جذاب هستند، گاهی اوقات انتخاب موسیقی با صحنه مطابقت ندارد و جدای از ترکیبات بازی، بقیه موسیقی متن به خصوص به یاد ماندنی نیست. لذت 5 - باز هم، تنها دلیلی که همیشه این را تماشا می کنید این است که از طرفداران Persona هستید و می خواهید این نمایش مبهم را ببینید. حتی پس از آن بسیار عمومی و همچنین در بیشتر مدت زمان خود خسته کننده است. بسیاری از اپیزودها شبیه پرکننده هستند و نتیجه نهایی بسیار ضعیف است. حداقل آکیهیکو در نیمه راه حاضر می شود تا سلام کند. به طور کلی 6 - Trinity Soul همیشه به عنوان یک قطعه از تاریخ Persona که هیچ کس آن را به خاطر نمی آورد یا اذعان نمی کند، همیشه به خاطر می آورد زیرا آنقدرها عالی نیست. امتیاز دادن به این به عنوان یک نمایش و نه چیز دیگر، احتمالاً 5 می گیرد. امتیاز اضافی از جانبداری و موسیقی متن حاصل می شود.