Samurai 7

این نمایش به خاطر آنچه بود تا حدودی مورد قدردانی قرار نمی گیرد. نحوه تولید آن به طور قابل توجهی کوچک بود و در بسیاری از جنبه‌ها متمرکز بود، اما برای آنچه که هست، یک طرح ثابت به عنوان یک نمایش دارد و در مقایسه با شروع ناچیزش به چیزی بزرگ‌تر و دقیق‌تر تبدیل شده است. انیمیشن (6/10) - این یک انیمیشن قابل توجه در اوایل دهه 2000 به دلیل زیبایی شناسی و کیفیت انیمیشن آن است. ارزش تولید برش کوکی داشت و به راحتی با نمایش های زمان خود برابری می کرد. اگرچه به اعتبار آن، بسیاری از صحنه‌های اکشن آن‌ها جریان حرکتی نرمی روی آن‌ها دارند، و این می‌تواند باعث صرفه‌جویی در آن شود، زیرا بر جزئیات آن چیزی که هست می‌افزاید. خط داستانی (5.5) - خط داستانی آن کوچک و بیش از حد خطی به نظر می رسد. اگرچه سازگار است اما به نظر می رسد اگر این یک تولید انیمیشن بزرگتر باشد مانند انواع ناروتو، بلیچ، وان پیس و دیگران. داستان Samurai 7 فقط یک قوس از آن خواهد بود. به دلیل پتانسیلی که ایده‌اش دارد، از آن بسیار کم استفاده شد. قدم زدن نیز کمی کند به نظر می رسد. غیر از این، داستان خوب و قابل پیگیری داشت. موسیقی متن (5) - موسیقی متن آن از نظر آهنگ بسیار محدود است. فقط سه یا چهار آهنگ روی جلدش دارد و بقیه فقط سازها و BGM هستند که در نمایش استفاده شده است. اگرچه الگوی قابل توجهی از استفاده از تم سنتی ژاپنی در فهرست موسیقی متن آنها دارد، بنابراین، برای این تلاش موضوعی مناسب است. امتیاز کلی: 5.5 از 10

گونزو کار خارق العاده ای با شخصیت هایی انجام داده است، شخصیت هایی که تا حد زیادی شبیه به شخصیت های فیلم اصلی هستند اما زمان بیشتری برای درخشش در این حماسه داده اند. Seven Samurai، با بیش از 200 دقیقه به اضافه Intermission، اجازه توسعه شخصیت را نمی دهد، اما Samurai 7، با بیش از دوازده ساعت زمان اجرا، قوس شخصیتی بسیار رضایت بخش تر و طبیعی تری را برای کاتسوشیرو، جوان ترین سامورایی ارائه می دهد. عاشقانه او با کیرارا در انیمه بهتر توسعه می یابد و به همه سامورایی های کوروساوا هویت منحصر به فرد خود داده می شود نه اینکه صرفاً کپی کربنی از همتایان سینمایی خود باشند. قوس پایانی انیمه به ویژه چشمگیر است و داستان را در جهت های جدید و هیجان انگیز می برد. مهم است که توجه داشته باشید که Samurai 7 دارای یک خط داستانی اضافی است که در Seven Samurai وجود نداشت. این خط داستانی به بررسی این موضوع می‌پردازد که چگونه بازرگانان به عنوان طبقه حاکم قدرت را در دست گرفته‌اند و مبارزه دهقانان و سامورایی‌ها علیه یک امپراتور شیطانی را به تصویر می‌کشد. بسیاری ممکن است این مضمون «مبارزه با سیستم» را به‌عنوان ارزان‌قیمت و نه با روح کار اصلی کوروساوا رد کنند، اما صادقانه بگویم، آنها واقعاً دیدگاه کوروساوا را درک نمی‌کنند. در واقع، هفت سامورایی اصلی در ژاپن به دلیل تأکیدش بر ارزش گذاری نیازهای فردی بر نیازهای جامعه، که یک فضیلت مهم و عمیق ژاپنی است، با انتقاد مواجه شد. فیلم‌های کوروساوا به‌طور فزاینده‌ای ایده‌های غربی را پذیرفتند و او به مدت چهار دهه از فیلم‌های خود استفاده کرد تا استدلال کند که افراد نباید صرفاً ابزار گروه باشند. Samurai 7 این ایده را از طریق به تصویر کشیدن یک شورش خونین تجسم می بخشد. برای من، این انیمه زمانی که از خطوط داستانی هفت سامورایی جدا شد و داستان خودش را تعریف کرد، واقعاً خودش را پیدا کرد. سرعت در این نمایش عالی است، و هر قسمت با دقت ساخته شده است تا به اوج برسد. صحنه‌های اکشن لذت‌بخش هستند، مخصوصاً وقتی می‌بینید که سامورایی‌ها ربات‌های غول‌پیکر را چند برابر اندازه‌شان پایین می‌آورند و لیزرها را با کاتاناهایشان منحرف می‌کنند. با این حال، انیمیشن شسته شده و برش‌های آهسته زشت مانع از اکشن می‌شوند و گاهی اوقات دنبال کردن آن را دشوار می‌کنند. علیرغم اینکه انیمیشن پرهزینه ای است، اما عدالت را در مورد نمایش اجرا نمی کند، به خصوص در پایان. حیف که این نمایش پتانسیل بهتری داشت. در مجموع، Samurai 7 یک نمایش عالی است که در عین سرگرم کردن مخاطبان خود، توانسته است احترام مطالب منبع خود را متعادل کند. حتی کسانی که با هفت سامورایی آشنایی ندارند از این نمایش لذت خواهند برد.