Snack Basue

اسنک باسو به طور کامل توسط دیالوگ های اپیزودیکی که در اسنک باسو، یک اسنک بار در حومه یک شهر تصادفی و بی نام اتفاق می افتد، انجام می شود. Akemi و Basue صاحبان این مکان هستند، و این از طریق تعاملات تصادفی آنها با مشتریان است که کل نمایش را هدایت می کند. به صراحت بگویم، من فکر می‌کنم که نمایش به عنوان یک پادکست یا سی‌دی نمایشی بهتر عمل می‌کرد. جلوه های بصری نزدیک به هیچ است. حالات چهره سفت است، مردم همیشه ثابت می ایستند، و سبک کلی انیمیشن بوی شنای بزرگسالان کم هزینه را می دهد که دیگر هرگز مورد تایید قرار نگرفت. رسانه بصری حتی یک ذره مورد استفاده قرار نگرفته است، و تصور کردن صحنه ها به عنوان یک نمایش رادیویی ممکن است راه حلی باشد. ممکن است از خود بپرسید که آیا طنز برای شما مناسب است یا خیر. نوع مورد علاقه من از برنامه های نمایشی در ابتدا گنگ است، بنابراین این واقعیت که آنها هنوز برای من بسیار خشک و خسته کننده بودند، گویای این موضوع است. این دقیقاً بیش از حد نیست، اما قطعاً در مورد تعاملاتی که رخ می دهد، یک برداشت واقع بینانه نیست. این یک حد وسط است که در آن شما می توانید تصور کنید که این مکالمات تا حدودی واقعی با یک تزیینات کمدی است، اما این واقعا آن را جالب تر یا کسل کننده تر نمی کند. هیچ یک از شخصیت ها واقعاً برجسته نیستند و ماهیت اپیزودیک نمایش به این معنی است که این اپیزودهای فرم کوتاه واقعاً باید برجسته شوند، که اینطور نیست. اگر 12 دقیقه اول قسمت اول را دوست ندارید، اساساً می توانید نمایش را رها کنید. در آینده بهتر یا بدتر نخواهد شد.

LOL، باشه، از کجا شروع کنم با Snack Basue؟! تصویر خلاصه را دیدم و اولین فکرم این بود که "آه، این به نظر بودجه کمی دارد..." اما مرد، چیزی فقط کلیک کرد، و من فکر کردم، "بیایید آن را امتحان کنیم." و BAM، در یک قسمت، من متقاعد شده‌ام که گوهر پنهان فصل است. طنز؟ خارج از نمودار این حال و هوای گینتاما را دارد، اما به جرات می‌توانم بگویم، حتی بهتر است. کل برنامه فقط به بچه های بازنده ضربه های خنده دار می زند، و موریتا؟ طلای کمدی مطلق. ? تک تک اپیزودها باعث می‌شود که از گوش به گوشم پوزخند بزنم. من همه هفته به هفته وارد هستم. خیلی خنده دار است. این جذابیت واقعی وجود دارد که من از آن سیر نمی شوم.