Aa! Megami-sama! (TV)

اول از همه: اردو! دوستت دارم! با من ازدواج کن! نظرات ممکن است در میان منتقدان کمی متفاوت باشد، اما کار خوب است، برای کسانی از شما که می خواهید آن را تماشا کنید، می توانم به شما بگویم که عاشقانه اصلی بی گناه است و اوج چیزهای جدی تر (اما نه شدید)، قهرمان داستان کیچی است. یک پسر معمولی است، آنقدر معمولی که باعث نگرانی ما می شود، بالاخره هر آدم خوش شانسی الهه ای ندارد که دست در دست هم راه برود، او می تواند کمی جاه طلب تر باشد. بلدندی الهه ای است که به طور اتفاقی قراردادی برای زندگی در کنار کیچ بسته است. او می داند که عشق چیست، شما می توانید آن را از همان ابتدا ببینید و با پیشرفت کار، شخصیت واکنش های "انسانی" خود را نسبت به احساسات خود کشف می کند. این شخصیت بالغ، با اعتماد به نفس، خالص و مسئولیت پذیر است، تقریباً مانند یک مادر برای همه شخصیت های دیگر. شخصیت‌های اصلی دیگر (Urd <3 و Skuld) داستانی عالی را به طرح انیمه می‌آورند، همه آنها پیشرفت‌های خود را بسیار خوب در کنار هم قرار داده‌اند و به‌طوری‌که جدای از کمدی داشتن سه الهه با یکدیگر، رمان اصلی بیشتر نمایان می‌شود. شخصیت ها همه چیز را روان و دنج برای تماشا می کند. با این حال، من معتقدم که سیستم نحوه عملکرد همه چیز می تواند بهتر مورد استفاده قرار گیرد، عدم هویت فرهنگی در مورد تمام اسطوره های مربوط به آن وجود داشت، بالاخره این الهه ها چه کسانی هستند؟ اگر آنها می توانستند ذهن ها را بخوانند، همه چیز از قبل حل شده بود، منظورم خود عاشقانه است. فکر می‌کردم در رابطه اصلی ضعف وجود دارد، هر دو می‌توانستند فراتر رفته و رابطه شدیدتری داشته باشند، پیشنهاد اولیه خیلی طول می‌کشد و تماشای قسمت 18 را خسته‌کننده می‌کند. من آن را دوست داشتم، آن را به مبتدیان این سبک توصیه می کنم.

من از این انیمه ناامید شدم زیرا مفهوم آن می‌توانست لذت‌بخش باشد، شخصیت‌ها و بازیگران مکمل خوب بودند، و بیشتر طرح‌های قسمت عالی بودند. اگرچه این انیمه چندان پخته نبود، اما همچنان سرگرم کننده بود و خلاقیت و لحظات کمدی زیادی را ارائه می کرد. موریساتو و بلدندی هر دو لذت بخش بودند، اما الهه های دیگری نیز وجود داشتند که برخی افراد آنها را به بلدندی ترجیح می دادند. با این وجود، من فکر نمی‌کنم که هیچ کس دیگری می‌توانست عشق اصلی باشد. مشکل اصلی من با آه! خدایان من این بود که برخی از قسمت‌ها احساس می‌کردند که در حال تقلا برای ارائه یک طرح اصلی هستند. اگرچه من طرفدار بزرگی برای توسعه شخصیت هستم، فکر نمی‌کنم داستان به خاطر آن آسیب ببیند. چند قسمتی را به خاطر دارم که برای لذت بردن بیشتر از انیمه آن ها را رد می کردم. مسئله دیگری که داشتم این بود که آن‌ها بخش‌های معمایی سرگرم‌کننده را خیلی زود فاش کردند، و تقریباً مانند یک برش از زندگی در یک نمایش جهانی فانتزی شد، که کار نکرد. در کل فکر می کنم فیلمنامه می توانست خیلی بهتر باشد. پتانسیل بسیار بیشتری وجود داشت، اما آنها راه آسان را در پیش گرفتند و مجموعه ای از قسمت های دور ریختنی را تولید کردند که اگرچه سرگرم کننده بودند، اما چیز خاصی نبودند.