Akuma no Riddle

Akuma no Riddle... با اینکه دوستش داشتم، به نظرم قابل توصیه نیست. انیمه قاتل های زیادی را به ارمغان می آورد اما نمی تواند تنش را ایجاد کند. انیمیشن بسیار خوبی است، من شکایت خاصی از انیمیشن ندارم. شخصیت ها نوعی پیشرفت دارند، اما برای داشتن چنین بازیگران بزرگی مطمئناً نمی تواند همه را به طور کامل توسعه دهد. Akuma no Riddle سرعت منظمی دارد اما گاهی اوقات تماشای آن سخت است. اگر می خواهید آن را تماشا کنید، نکاتی را در ذهن خود نگه دارید. انیمه آن به طور کلی به خوبی توسعه نیافته است. آنها فاقد بسیاری از چیزها هستند، مانند توسعه شخصیت، ساختن فضا و خود داستان. در پایان من این انیمه را بیشتر یک نمایش عاشقانه دخترانه می بینم تا یک اکشن هیجان انگیز تاریک. من لذت بردم اما نمی توانم آن را توصیه کنم. پس اگر نظر من را در مورد این انیمه می پرسید، آن را تماشا نکنید.

من قبلاً خلاصه داستان را می دانم و در واقع از صحنه های شکار لذت بردم. فقط طرح در مورد ملکه زنبور عسل اصلا رضایت بخش نیست. به نظر می‌رسد که آنها سعی کرده‌اند فقط برای اینکه یازده دختر و یک نقشه محافظ پشت سر بگذارند، طرح را مطابقت دهند. اما در نهایت، پایان بسیار بی مزه است. من هم کاملا مطمئن بودم که حداکثر نیمی از دخترها مردند اما در نهایت همه آنها زنده بودند. فقط می‌خواهم به اشتراک بگذارم، فکر می‌کردم این چیزی است که دختر خود را برای تشویق کردن انتخاب کنید، اما شاید من اشتباه انتخاب کردم زیرا تاکهچی و هاروکی را انتخاب کردم. تاکهچی اولین دختری بود که حذف شد. من حتی وقت آن را نداشتم که برای مدت زیادی او را ببینم و بعد او بیرون است. از سوی دیگر، هاروکی دید بهتری نسبت به زمان صفحه نمایش داشتم، هرچند نه چندان چون او سومین نفری است که در نهایت حذف می شود. نکته طنز آمیز در مورد دو موردی که من انتخاب کردم این است که کاملاً متضاد هستند. تاکهچی مانند یک منحرف است و فقط می خواهد برای لذت خود بکشد، از طرف دیگر هاروکی بیشتر به این موضوع علاقه دارد زیرا این تنها چیزی است که او می داند که باعث می شود او و خانواده اش غذای بهتری را روی میز خود داشته باشند. به هر حال، من دخترها و روش های آنها را دوست دارم، اما در مورد داستان و برخی از داستان های پس زمینه دختران، مسائل نامطلوب زیادی وجود دارد. با این حال، قدرت دختر برای هاروکی برای تامین مخارج خانواده اش است و من امیدوارم که وقتی تاکهچی از زندان خارج شد، یاد بگیرد که زندگی بهتر و رضایت بخشی داشته باشد.

بررسی اجمالی: «Akuma no Riddle» قطعاً انیمه معمولی دخترانه شما نیست. به هر حال، هر روز نیست که شما یکی را پیدا کنید که تقریباً هر شخصیت اصلی مخفیانه یک قاتل است، همه آنها یکی از همکلاسی های خود را هدف قرار می دهند تا به نوعی خواسته خود را برآورده کنند. متأسفانه، در حالی که یک انیمه اکشن خوب و سرگرم‌کننده برای نشستن ارائه می‌کند، «Akuma no Riddle» هرگز به توانایی‌های بالقوه‌اش عمل نمی‌کند، و آن را به یک مورد تاسف‌آور و در عین حال بسیار رایج از «چه چیزی می‌توانست» تبدیل می‌کند. شده است." داستان (5.5/10): "Akuma no Riddle" در مدرسه شبانه روزی تمام دخترانه خیالی آکادمی Myojo می گذرد، جایی که 12 دختر به تازگی نقل مکان کرده اند و در کلاس ویژه ای به نام "Class Black" ثبت نام کرده اند. با این حال، چیزی که تعداد کمی از مردم می دانند این است که این کلاس در واقع گردهمایی قاتلانی است که برخی از آنها به عنوان یک حرفه و برخی به عنوان لذت می کشند و وظیفه دارند تنها دانش آموز سیاه پوست غیرقاتل، هارو ایچینوزه را حذف کنند. . به هر یک از آنها یک اخطار کشتن پیشرفته داده می‌شود، که پس از تصمیم به حرکت، باید آن را به هارو بدهند و پس از آن باید او را ظرف 48 ساعت آینده بکشند. اگر آنها موفق شوند، هر خواسته ای که فکر کنند برآورده می شود. یکی از این قاتل ها، قهرمان داستان ما، توکاکو آزوما است که بر اثر تصادف محض هم اتاقی هارو می شود. بلافاصله پس از آن، توکاکو متوجه می‌شود که هارو در واقع به اندازه هر کس دیگری در کلاس از یک دختر معمولی دور است - به طور خاص، او در تمام زندگی خود هدف ترور قرار گرفته است، در حالی که تمام خانواده‌اش جان خود را از دست داده‌اند تا او را نجات دهند. یک کودک. علاوه بر این، او می‌داند که سایر دانش‌آموزان کلاس سیاه برای چه کاری آنجا هستند، و کلاس بلک را به عنوان آزمایشی برای خود توصیف می‌کند که در آن باید زنده بماند. با شنیدن این موضوع، توکاکو تصمیم می گیرد که با هارو کار کند، نه علیه او، و تبدیل به محافظ او در برابر بقیه کلاس می شود. از آنجا، سریال توکاکو و هارو را دنبال می‌کند که یک به یک از خود در برابر قاتلان دفاع می‌کنند، با این هدف که هارو زنده بماند و در نهایت از کلاس بلک فارغ‌التحصیل شود. در حالی که من از بیشتر داستان‌های جداگانه هر قسمت لذت می‌برم، به‌ویژه وقتی با هر یک از قاتلان آشنا می‌شوید و انگیزه‌های مختلف آن‌ها را یاد می‌گیرید، طرح واقعی چیزهای زیادی را برای شما باقی می‌گذارد. در حال حاضر، من به طور کلی در مورد تصمیم گیری های احمقانه شخصیت ها بسیار تحمل می کنم. به هر حال، من خودم در این سال‌ها بیش از چند مورد ساخته‌ام. با این حال، تعداد زیادی از انتخاب های سر استخوانی که توسط شخصیت ها، به ویژه هارو انجام شد، واقعاً باعث شد که بخواهم سرم را به دیوار بکوبم. با توجه به اینکه هارو به خوبی می‌داند که همه افراد کلاس به جز توکاکو برای کشتن او حضور دارند، فکر می‌کنید که به او توصیه می‌کند تا آنجا که ممکن است از آنها دور بماند. متأسفانه، اینطور نیست، زیرا او دائماً سعی می کند با همکلاسی هایش دوست شود زیرا معتقد است که اگر بتواند همه آنها را دوست خود کند، می تواند آنها را متقاعد کند که از کشتن او دست بکشند و به این ترتیب هیچ کس مجبور نیست بمیرد. . البته، از آنجایی که این یک انیمه اکشن در مورد آدمکش ها است، همه چیز هرگز به این سادگی نیست، و بنابراین او دائماً راه را برای فریب دادن و دستکاری دیگران برای او هموار می کند و او را در انواع موقعیت های وحشتناک رها می کند که اگر به سادگی فکر می کرد به راحتی می توانست از آن اجتناب کرد. چیزها از طریق. و در حالی که توکاکو به طور قابل توجهی از هارو باهوش تر است، و در واقع از فراخواندن او به دلیل احمق بودن دریغ نمی کند، او بالاتر از انتخاب های بد نیست. به عنوان مثال، در حالی که پاره کردن اعلامیه قتل او در مقابل همه قاتلان دیگر و قول دادن به اینکه از هارو در برابر آنها محافظت خواهد کرد، در ظاهر عالی به نظر می رسد، وقتی متوجه می شوید که این کار هوشمندانه تر بود، نه بیشتر از آن. جالب است که او مخفیانه آنها را روشن کند و آنها را از سایه ها جدا کند. مطمئناً، او احتمالاً در نهایت هنوز کشف می‌شد، اما اگر هیچ چیز دیگری نبود، او را در مورد آنها شروع می‌کرد. یک مشکل کوچکتر، اما همچنان قابل توجه این است که علیرغم این واقعیت که سریال "Akuma no Riddle" نام دارد، معماهایی که توکاکو به صورت نیمه منظم دریافت می کند، در نهایت هیچ ارتباطی واقعی با داستان واقعی ندارند و استدلال پشت سر آنها ثابت می کند. حداقل می توان گفت که بسیار ضد آب و هوا باشد. راستش من اصلاً متوجه نشدم که چرا آنها حتی در سریال حضور داشتند، زیرا در نهایت هدفی جز این ندارند که سریال را به نام خود معرفی کنند. داستان همچنین هرگز فراتر از قالب معمولی "شرور هفته" خود تکامل نمی‌یابد، که علیرغم تلاش مناسب برای ظاهر شدن به شکلی دیگر، بسیار زیاد است. این بدان معناست که از ابتدا تا انتها، توکاکو و هارو را خواهید دید که در هر قسمت هدف یک قاتل متفاوت قرار می‌گیرند، و تماشا می‌کنید که کلاس به تدریج کاهش می‌یابد و برخی شخصیت‌ها را ترک می‌کنند در حالی که دیگران می‌مانند و تمرکز بیشتری کسب می‌کنند. در مجموع، نوشتن دارای مشکلات و پتانسیل های هدر رفته زیادی است، و در نهایت داستان آخرین چیزی است که باید سریال را برای آن تماشا کنید. هنر و انیمیشن (8.5/10): «Akuma no Riddle» یک سریال بسیار زیباست که با توجه به اینکه Diomedea یک استودیوی انیمیشن سازی شناخته شده نیست، شگفتی خوشایند است. همه مدل‌های کاراکتر بسیار خوب و متمایز طراحی شده‌اند، محیط‌ها به همان اندازه خوب به نظر می‌رسند و صحنه‌های مبارزه به‌طور پیوسته به خوبی متحرک هستند، حتی استفاده نادر از CGI بسیار خوب انجام شده است. با این حال، یک افکت وجود دارد که در آن کاراکترهای پس‌زمینه بدون رنگ خاکستری می‌شوند، مشابه آنچه در «Durarara!» یافت می‌شود. با این وجود، به اندازه‌ای که وجود دارد، قابل توجه نیست و اغلب مورد استفاده قرار نمی‌گیرد، و آن‌ها حداقل در ساختن مدل‌های خاکستری‌شده مانند افراد واقعی کار شایسته‌ای انجام می‌دهند. صدا و دیالوگ (8.5/10): "Akuma no Riddle" چیزهای زیادی برای ناامید شدن دارد، اما یک چیزی که شک دارم کسی از آن شکایت کند موسیقی است که به بهترین وجه ترکیبی از موسیقی الکترونیک/سنتتیک، موسیقی ارکسترال و موسیقی پیانو توصیف می شود. مطمئناً این ترکیب عجیبی است، اما این دقیقاً چیزی است که آن را فوق العاده می کند، زیرا به این معنی است که همیشه برای هر صحنه ای که فکرش را بکنید یک آهنگ دارد. تم آغازین بسیار خوب است، اما برجسته‌ترین تم‌های پایانی هستند که برای هر قسمت یک تم جدید وجود دارد، اگرچه کیفیت آن‌ها تا حد زیادی متفاوت است. موارد مورد علاقه شخصی من «پارادوکس»، «دیروز، امروز، فردا»، «تمرکز»، «مرا مسموم کن»، «فرار در نیمه شب» و «ملکه» هستند. صداگذاری نیز عالی است، با توکاکو مورگان بری که او توانسته با صدای پایین و در عین حال زنانه‌اش کاملاً شخصیت را به تصویر بکشد. با در نظر گرفتن بازیگرانی که شامل کالین کلینکن‌بیرد، مونیکا ریال و الکسیس تیپتون (صدای هارو) نیز می‌شوند، مورگان بری بهترین اجرای این گروه را قطعاً یک دستاورد است. شخصیت ها (7/10): هنگامی که توکاکو برای اولین بار معرفی شد، به عنوان یک دختر جوان بی‌دل و بسیار بدبین و مرزی ظاهر می‌شود، که حاضر است هارو را بکشد در حالی که در ازای آن چیزی نمی‌خواهد و به معمای "دنیا پر از ___ است" با "عذاب"، از جمله چیزهای بیمارگونه پاسخ می‌دهد. با این حال، در پایان اپیزود دوم، مشخص می‌شود که او هر چیزی جز بی‌عاطفه است، زیرا تصمیم می‌گیرد برخلاف طبیعت کلاس بلک برود و از هارو در برابر سایر قاتلان محافظت کند، البته به دلایلی که کاملاً متوجه نمی‌شود. علاوه بر این، در اوایل متوجه می‌شویم که علیرغم اینکه توکاکو یک قاتل ظاهراً چیره دست است که از خانواده بدنام و ترسناکی از قاتلان می‌آید، اما هنوز کسی را به قتل نرسانده است و در نتیجه یکی از همکلاسی‌هایش که متوجه می‌شود، او را با تمسخر «باکره» خطاب کرده است. . این به این دلیل است که عمه و مادرش همیشه مخالف تبدیل شدن او به یک قاتل مانند بقیه افراد قبیله هستند و در نتیجه او حتی برای محافظت از خود نیز قادر به کشتن نیست. با این حال، توکاکو از این محدودیت متنفر است، زیرا احساس می کند که تحت فشار خواسته های کسانی است که دیگر اینجا نیستند، که او را از زندگی کردن خود باز می دارد. متأسفانه، در حالی که این یک درگیری نسبتاً جالب ایجاد می کند، اما راه حل نهایی برای آن رضایت بخش نیست و در نهایت او هیچ رشد عمده ای جز به دست آوردن دلیل واقعی برای زندگی نمی کند. با این وجود، او هنوز هم بهترین شخصیت سریال است، حتی با ظاهر سردش همیشه دوست‌داشتنی است و با وجود ناتوانی در کشتن، بیشتر از اینکه به عنوان یک قاتل بدجنس عمل کند. شخصیت اصلی دیگر سریال، و دومین شخصیت مورد علاقه من، البته هارو ایچینوسه است، اگرچه من قطعاً گاهی اوقات از او بسیار ناامید می شدم. در حالی که کاراکترها در مدرسه ضعیف عمل می کنند اما خارج از آن بسیار باهوش هستند، یک انیمه معمولی است، هارو دقیقا برعکس است - نمرات او در کلاس بهترین است، اما وقتی صحبت از عقل سلیم و مهارت های بقا به میان می آید، او به طرز شگفت انگیزی عمل می کند. فاقد هارو علیرغم اینکه به خوبی می‌داند قصد همکلاسی‌هایش چیست و هشدارهای مکرر توکاکو، مدام به او اجازه می‌دهد مراقب آنها باشد و همیشه دروغ‌هایی را که به او می‌گویند، بدون توجه به اینکه چقدر واضح هستند یا با چه کسی صحبت می‌کند، باور می‌کند. در حالی که نیت او نجیب است، این واقعیت باقی می ماند که اولین کسی که سعی می کند او را بکشد یک قاتل سریالی پشیمان است که می خواهد فراتر از قانون باشد تا بتواند برای همیشه به قتل خود ادامه دهد، که باید برای هارو روشن می کرد که وجود دارد. افرادی که نمی خواهند دوست شما باشند، ارزش تلاش را ندارند یا هر دو را. اگر این تنظیمی برای یک قوس شخصیتی بود که در آن هارو به تدریج کمتر ساده لوح می شود و یاد می گیرد که به چه کسی اعتماد کند و به چه کسی نه، من خیلی به این موضوع اهمیت نمی دادم. متأسفانه، به نظر می رسد که او هرگز رشد نمی کند یا از هیچ یک از اشتباهات خود درس نمی گیرد، با داستان مکرر به عقب خم می شود تا با دیدگاه او مطابقت داشته باشد، که اگر شخصیت واقعی او چندان دوست داشتنی نبود، او را خسته می کرد. علاوه بر توکاکو و هارو، 11 دانش آموز دیگر هم کلاس سیاه هستند که به عنوان حریفان آنها خدمت می کنند و در مجموع 13 دانش آموز را تشکیل می دهند. متأسفانه، بیشتر اینها خارج از قسمتی که در آن آنتاگونیست هستند، تمرکز واقعی ندارند، و توکاکو و هارو در هر قسمت با اپیزود متفاوتی روبرو می شوند. در حالی که این اپیزودهای منفرد در شکل دادن به شخصیت‌ها و خواسته‌های آن‌ها کار مناسبی انجام می‌دهند، که اغلب چیزهای زیادی درباره شخصیت‌های آن‌ها می‌گوید، در نهایت بیش از یک قسمت طول می‌کشد تا بتوانم واقعاً روی یک شخصیت سرمایه‌گذاری کنم، و در نتیجه بازیگران مکمل که هم ضعیف هستند و هم توسعه نیافته. حتی یکی وجود دارد که اصلاً تمرکزی ندارد، تا جایی که ما تقریباً چیزی در مورد او نمی‌آموزیم. از سوی دیگر، چند شخصیت وجود دارند که من احساس می‌کردم در مقایسه با دیگران بیش از حد تمرکز کرده‌اند، از جمله شخصیتی که سعی می‌کند هارو را قبل از شروع رسمی ترور بکشد، اما در بیشتر سریال‌های بعد از آن باقی می‌ماند. منطقاً باید او را رد صلاحیت می کرد. علاوه بر دانش‌آموزان، تعداد شخصیت‌های برجسته را می‌توان به معنای واقعی کلمه روی یک دست شمارش کرد- رئیس میوجو و ناظر کلاس بلک، میچی یوری، کایبا، معتمد ترولینگ توکاکو (نه، نه آن کایبا) و معلم خانه کلاس بلک، که اغلب آنقدر متراکم و غافل که هارو را نابغه جلوه می دهد. به طور کلی، بازیگران خوب هستند، اما فضای مشخصی برای پیشرفت وجود دارد. لذت (7/10): «Akuma no Riddle» مطمئناً یک سریال سرگرم‌کننده است، با تنوع نسبتاً زیادی در صحنه‌های مبارزه، اما رسیدن به قسمت‌های خوب کمی طول می‌کشد. در واقع، ترورها واقعاً تا قسمت 3 شروع نمی شوند، که چیز بدی به نظر نمی رسد تا زمانی که متوجه شوید که این سریال تنها 12 قسمت است، یعنی ما فقط 10 قسمت در داستان واقعی داریم. لحن نیز نسبتاً ناسازگار است، زیرا در حالی که داستان‌های پس‌زمینه شخصیت‌ها به مکان‌های بسیار تاریکی می‌روند، خود سریال اصلاً تاریک نیست، و این امر باعث می‌شود که دقیقاً بفهمیم نویسندگان به دنبال چه نوع داستانی هستند. به طور کلی: «Akuma no Riddle» قطعاً دور از تماشای ضروری است و کسانی که استانداردهای بسیار بالایی دارند بهتر است از آن دوری کنند. با این وجود، کسانی که به داستان‌های قاتل یا فقط نمایش‌هایی با شخصیت‌های زن قوی علاقه دارند، باید از آن لذت ببرند. اگر داستان و شخصیت‌های واقعی و همچنین جلوه‌های بصری و موسیقی در هر نقطه‌ای ساخته می‌شدند، «Akuma no Riddle» می‌توانست یک انیمه واقعاً عالی باشد، نه یک انیمه خوب. نمره: 5.5+8.5+8.5+7+7=36.5/50=7.3/10