Arifureta Shokugyou de Sekai Saikyou

به اندازه کافی خوب شروع می شود، اما در قسمت پنجم یا ششم، تماشای آن به یک کار طاقت فرسا تبدیل می شود. نوشته وحشتناک است، شخصیت ها بی مزه هستند، و MC به شدت آزار دهنده است. انحراف سرویس فن و حرمسراهای غیرضروری تا 11 میل می شود. من از یک "ایسکای زباله" خوب لذت می برم، همانطور که دوست دارم آن را با فانتزی های قدرت مسخره بنامم، اما آنچه که MC قادر به ارائه آن است، پوچ است. خیلی کم پیش می آید که حداقل فصل یک isekai را به پایان نرسانم، اما دیگر وقتم را با این نمایش تلف نمی کنم. به طور کلی شما می توانید حداقل چیزی را در مورد یک نمایش پیدا کنید، اما من در تلاش هستم که برای این نمایش چیزی به دست بیاورم. هیچ چیز خاصی در مورد داستان یا پیش فرض وجود ندارد. انیمیشن به اندازه کافی خوب است، اما در مورد اینکه برخی از هیولاهای رئیس گاهی اوقات به نظر می رسند، چیزی واقعاً نگران کننده وجود دارد، مانند سبک هنری که در جای خود نیست. وقت خود را صرف تماشای چیز بهتر کنید.

جالب و در عین حال ناامید کننده. من سال ها پیش از طریق مانگای آن با این انیمه آشنا شدم. در آن زمان، من به شدت به مانگا های سیاه چال علاقه مند بودم. باید اعتراف کنم که دلیلش انیمه دختر عنکبوتی بود. یادم می آید که در کامنت های سایت هایی که می شد مانگا خواند، همیشه در مورد آریفورتا صحبت می کردند. به اندازه کافی برایم جالب بود که آن را به تعویق بیندازم و آن را تماشا نکنم. راستش را بخواهید، من خیلی می ترسیدم که این فقط یک انیمه استاندارد دیگر باشد که پر از وایف است و یک کیریتو که در دنیا سرگردان است و ماجراهای خالی دارد. به همین دلیل من آن زمان مانگا را نخواندم. و من اشتباه نکردم Arifureta همه چیز اشتباهی را در انیمه فانتزی isekai در بر می گیرد، اما در عین حال، حاوی همه چیزهایی است که معمولاً بینندگان را جذب می کند. گری استو با اسلحه، همه باحال، و شخصیتی پاکدامن اما متخاصم، که در سراسر جهان سفر می کند و مانند پوکمون ها را به تصویر می کشد. به نظر می رسد که دنیایی غنی و داستانی عمیق دارد که از طریق هزارتوها و اتفاقات مختلف در جهان می گذرد، اما در واقعیت، همه چیز بسیار ضعیف است، خیلی سریع اتفاق می افتد و کاملاً ساده است. تقریباً همه چیز فقط بهانه ای برای هل دادن قهرمان داستان از نقطه A به نقطه B به نظر می رسد، جایی که او می تواند یک وایف جدید دریافت کند و نشان دهد که چقدر قدرتمند و عالی است، بدون هیچ کس در سطح او. بهترین لحظات این انیمه در قسمت‌های 1 و 2 رخ می‌دهند. بقیه چیزها عملاً کلیشه‌ای متوسط ​​هستند، اما خسته‌کننده نیستند. من صمیمانه احساس می کنم که این انیمه به عنوان یک ایده بسیار خوب با الهام از آثار دیگر شروع شد، اما نویسنده به سرعت مفهوم توسعه شخصیت و داستان های محکم را کنار گذاشت تا چیزی بسیار تجاری تر، کلیشه ای تر و نوشتن آسان تر برای فروش بیشتر بسازد. راستش را بخواهید، نمی‌دانم برای او مفید بود یا نه. -------- اسپانیا ------- Interesante y decepcionante al mismo tiempo. Supe de este anime por su manga hace muchísimos años. En aquel Entonces، estaba muy metido con los mangas de tipo mazmorras. او د ادمیتر que la razón se debía al anime de la chica araña. Recuerdo que en los Commentarios de las páginas web donde podías leer manga, siempre hablaban sobre Arifureta. Me interesó lo suficiente como para postergarlo y no verlo. Sinceramente, tenía mucho miedo de que fuera otro anime estándar lleno de waifus y un Kirito que anda por el mundo teniendo aventuras vacías. Por eso، en su momento، no leí el manga. نه من مبهم. Arifureta es todo lo que está mal en los animes de fantasía isekai y، al mismo tiempo، es todo lo que suele atraer. Un Gary Stu con pistolas, todas cool, y una personalidad casta pero confrontativa, que viaja por el mundo capturando waifus como si fueran Pokémon. Aparenta tener un mundo rico y una historia profunda que se desentraña en base a los laberintos y las diferentes cosas que ocurren en el mundo, pero realmente todo es muy flojo, pasa muy rápido y es completamente simplista. Casi todo parece solo una excusa para impulsar al protagonista a Moverse de un punto A un punto B, donde puede conseguir una nueva waifu y hacer gala de que está muy roto, es genial y que nadie está a su nivel. Los mejores momentos de este anime ocurren en los capítulos 1 y 2. Todo lo demás es Practicamente un cliché mediocre, pero no es aburrido. Tengo la sincera impresión de que este anime nació como una muy buena idea inspirada en otras obras, pero el autor rápidamente abandonó el concepto de un desarrollo de personajes y de historias sólidas para hacer algo mucho más comercial, cliché de elbirs y fin de vender más. منصفانه، هیچ کارکردی ندارد.

تماشای Arifureta مانند تماشای یک تصادف رانندگی است، اما با هر قسمت یک ماشین دیگر تصادف می کند و من نمی توانم تماشای آن را متوقف کنم. در ابتدا فکر می کردم این یک انیمه کوچک است که برای من کار نمی کند با آن کلیشه پروتا که خوب بود، خیانت شده بود و حالا او مرد بد است (به دلایلی موهای سفید دارد)، اما بعد از آن آنها قبلاً با نسیم یک شخصیت کاملاً کودکانه به دام افتاده و برهنه آمده بودند، این یک هشدار قرمز بزرگ ایجاد می کند، اما من فکر کردم "نه، او مانند خواهر عروسک خواهد بود و هیچ اتفاق بدی نمی افتد. انجامش بده..." انجام دادند. آنها باعث شدند شخصیتی که به وضوح 12 سال دارد، 300 سال زندان داشته باشد و بدتر از آن، رابطه عاشقانه با پروتا داشته باشد. نمی‌دانم بیش از حد خالصانه رفتار می‌کنم، اما فقط فکر می‌کنم مخاطبانی که می‌خواستند با این کار پیدا کنند، واقعاً بچه‌های خوبی نیستند، می‌دانی؟ در EP 3 یا 4، دقیقاً یادم نیست، اوج کاملی از بوسیدن آنها و هر چیز دیگری وجود دارد که صادقانه آن را منزجر کننده می دانستم و انگار این کافی نیست، حتی اگر صفحه نمایش خاموش است، آنها کار معروف را انجام می دهند. ploc renc renc، اگر منظورم را می دانید. در نهایت، این انیمه را آنقدر عالی یافتم که به من الهام داد تا بتوانم اولین تحلیل از نوع خود را در زندگی ام بنویسم، که این واقعیت را تقویت می کند که یک سریال بسیار عجیب با چیزهای بسیار عجیب برای افراد بسیار عجیب است. علاوه بر یک چیز کوچک احمقانه که من را آزار می دهد، 90٪ از جادوها توپ های رنگی هستند که به حیوانات برخورد می کنند. 4/10 زیرا من زیبایی یک مینی تفنگ را در دنیای فانتزی دوست داشتم و او هیولاها، فقط هیولاها، هر چیز دیگری که او بخورد اشتباه است.