Bokusatsu Tenshi Dokuro-chan 2

وای این خوب نبود خیلی خسته کننده بود برای من خیلی عجیبه برادر بیش از حد از دست آنها دیوانه می شود. مثل اولی خون کافی نیست. مثل قبل به او ضربه نمی زند. قسمت آخر من خیلی خسته بودم و می خواستم تمام شود. در کل من این فصل را توصیه نمی کنم. خوشحالم که تماشاش کردم اما خیلی خوب بود. می‌دانم که این برنامه طرفداران زیادی دارد، اما فصل اول را دوست داشتم، زیرا حداقل گاهی باعث خنده‌ام می‌شد. این یکی، واقعاً اصلاً نیست. مقدمه هنوز هم بسیار جذاب است. اما شخصیت ها در این یکی لنگ تر و ساده تر بودند. نمی توانست اهمیتی بدهد.

قبل از شروع، لطفاً توجه داشته باشید که این یک بررسی بدون اسپویلر است. در بیشتر موارد، این بدان معناست که من فکر می‌کنم نمایش به اندازه‌ای ارزشمند است که قبل از لذت بردن از نمایش، شما را از بدبختی خواندن هر گونه اسپویل نجات دهد. با این حال، متأسفم که به شما اطلاع می‌دهم که این مورد در مورد Bludgeoning Angel Dokuro-chan 2 نیست. پس چرا من اسپویلر ارائه نمی‌دهم؟ خیلی ساده، به این دلیل است که چیزی برای خراب کردن این نمایش وجود ندارد. BADC2 در طول اجرای فوق‌العاده کوتاه 2 قسمتی خود، نه تنها تمام عناصری را که فصل 1 را خنده‌دار کرده‌اند کنار می‌گذارد، بلکه هر شباهتی از یک طرح را نیز حذف می‌کند. بنابراین، این منجر به سؤال بعدی می شود: برای جبران کمبود طرح یا طنز، چه چیزی به این سریال برای فصل دوم اضافه شد؟ ساده است، واقعا. هیچ چی. هر کسی که این بررسی را می‌خواند احتمالاً از خود می‌پرسد که آیا اغراق می‌کنم یا نه. از این گذشته، رتبه بندی یک نمایش از 10 ستاره نسبتاً سخت به نظر می رسد. با این حال، مطمئن باشید که رتبه بندی موجه است. از نظر زمینه، فصل 1 BADC برای من لذت بخش است. طنز به خوبی اجرا شد، طرح احمقانه ای داشت و با وجود ماهیت مضحک آن، همه چیز منطقی بود. در فصل 2، کمدی یک گام بزرگ به نفع ecchi برمی‌دارد، هیچ طرح واقعی وجود ندارد و هیچ چیز معنی ندارد. در واقع، برخی از نکات داستانی از فصل 1 که منجر به حضور شخصیت‌های خاصی در فصل 2 شد، کاملاً نادیده گرفته می‌شوند و بیننده را متعجب می‌سازد که تنظیمات پایان فصل گذشته برای شروع چه بوده است. با وجود این، حتی بدون طرح داستان، اگر کمدی نمایش داده شده در اینجا حداقل با فصل 1 برابری می کرد، می توانستم به این فصل 4 یا 5 ستاره بدهم. بنابراین، اجازه دهید من در مورد من نیز توضیح دهم. اول، لازم است درک کنیم که کمدی کاملاً ذهنی است. چیزی که یک نفر خنده دار می بیند ممکن است لزوماً آن چیزی نباشد که من خنده دار می دانم، و این عالی است. این نشان می دهد که همه ما متفاوت هستیم و می توانیم چیزهای مختلف را قدر بدانیم. با این حال، وقتی هدف برنامه شما کمدی بودن است و 90 درصد عناصر کمدی سریال با صحنه هایی از موقعیت های جنسی ناراحت کننده (که برخی از آنها با یک کودک 9 ساله است) جایگزین می شود، هیچ بهانه ای وجود ندارد. من معمولاً از اکچی بدم نمی آید، اما اینجا آنقدر بی دست و پا، بی مغز و تنبل است که حضور آن به طور قابل توجهی از کیفیت کمدی کمی که در نمایش باقی می ماند کم می کند. تماشای BADC2 مانند رفتن به کلوپ کمدی مورد علاقه‌تان است، و به جای اینکه یک کمدین بالا برود و روال آزمایش شده‌اش را اجرا کند، دو نفر تصادفی روی صحنه می‌روند و شروع می‌کنند به هم زدن. مطمئناً، برخی از افراد در میان جمعیت خواهند بود که از آن ضربه می خورند (و شاید حتی آن را خنده دار بدانند)، اما به عنوان یک روال کمدی، کاملاً شکست می خورد. مسلماً دو صحنه در قسمت اول وجود داشت که باعث شد من واقعاً لبخند بزنم (یکی از آنها اساساً استفاده مجدد از فصل 1 بود)، اما در نهایت نمی‌تواند این فصل را از یک فاجعه کامل نجات دهد. قابل تصور من می‌توانم این بررسی را ادامه دهم، اما توضیح دقیق‌تر اینکه چرا این دو قسمت بدون ارائه کلیپ‌های واقعی و مقایسه آن‌ها با فصل 1 به طور خاص‌تر به‌طور کامل شکست می‌خورند، برایم سخت‌تر می‌شود. در مورد توصیه نهایی من، اگر از BADC1 لذت بردید، اگر فصل 2 را نادیده بگیرید، به خودتان لطف می کنید. با این حال، با توجه به این واقعیت که تنها دو قسمت است، ممکن است در طول دوره از دیدن این قطار غرق شده برای خود رضایت داشته باشید. 40 دقیقه، به خصوص اگر می خواهید یک مطالعه موردی در مورد چگونگی خراب کردن یک نمایش داشته باشید.