Code Geass: Hangyaku no Lelouch R2

هرچقدر هم که بگذرد، هر وقت این انیمه را می بینم، حتی بیشتر از این پایان، مثل یک بچه گریه می کنم. حتی با پایان دیگری که در آن او را در واگن با سی سی زنده نشان می‌دهد، این پسر هر کاری کرد تا برای خواهرش دنیایی بسازد و به عنوان پاداش، جهان را از جنگ نجات داد. چیزی که به نظر من باورنکردنی است این است که علاوه بر چیزهای خوب و باحال، تمام رنج شخصیت ها، اشتباهات، شکست ها... و از دست دادن عزیزان وجود دارد. چیزی که این انیمه را استثنایی می کند، فکر می کنم هر چقدر زمان بگذرد، همیشه برای من شماره 1 خواهد بود.

Code Geass یک داستان پوچ و توسعه یافته است که استراتژی/تاکتیک های پیچیده بازی ذهنی و ترسناک/شخصیت پردازی جذاب را ترکیب می کند. Code Geass بدون اپیزودها، شخصیت‌ها یا حتی داستان‌های فرعی هدر رفته خود را به خوبی به عنوان یک اثر موضوعی، انسان‌گرا و عمیقاً ارتباطی تثبیت می‌کند و نه تنها ژانرهای مکانیکی را بر داستان‌های پشت سر خلبان‌ها، بلکه بر جنگ‌ها و سیاست‌هایی که به آنها اشاره می‌کند، تعریف می‌کند. چنین ماشین هایی آیا تروریست ها انعکاسی از سیستم های ترس آفرین و ناعادلانه ای هستند که با آنها می جنگند، یا اینکه باید به روش های خود تحقیر شوند؟ آیا واقعاً "راهی بهتر" وجود دارد یا درستکاران کاذب فقط مترقیان واقعی را متوقف می کنند؟ آیا وقتی دل‌های شکننده و عمیقاً انسانی با هر فریب ضروری و در عین حال بی‌رحمانه‌ای به بیراهه کشیده می‌شوند، ابزارها و اهداف یکی هستند؟ سوالات اخلاقی زیادی در سطح فردی و اجتماعی مطرح شده است، اما فضای زیادی برای تفسیر برای خود و تصمیم گیری در مورد اینکه کدام شخصیت ها گزاره های اخلاقی "معتبر" را منعکس می کنند. به خاطر موقعیت آن به عنوان یک انیمه (به ویژه انیمه های مکانیکی)، و در شخصیت پردازی، بازی های ذهنی و داستان سرایی کلی مهارت دارد. PEEP CODE GEASS فوراً مؤثر است چیزهای زیادی برای صحبت کردن در مورد این نمایش وجود دارد، اما من تنبل هستم..

یک صحنه به راحتی می تواند مردم را فریب دهد تا فکر کنند این بزرگترین شاهکار تاریخ انیمه است. این نیست. در هر صورت، این یک آشفتگی مطلق است. سرگرمی لزوماً مجموعه‌ای از صحنه‌های اکشن برای بالا بردن گیرنده‌های دوپامین شما نیست، بلکه نوشتن یک داستان هوشمندانه متقاعدکننده، با مضامین و ایده‌های جذاب، توسعه شخصیت قوی و پویایی شخصیت‌های جذاب است. کد Geass R2 در تمام آن بخش‌های کلیدی فاقد است. طرح و داستان وجود ندارد. این دیگر درباره تلاش للوچ برای دادن زندگی ایمن و شگفت انگیز به نونالی نیست. این در مورد جنگیدن برای حقوق ژاپن پس از سال ها تحت ظلم و ستم شدن توسط بریتانیا نیست. بلکه این است که هر کس پس از تخریب بی معنی صرفاً برای ارضای خواسته های خود باعث ویرانی بی معنی می شود. این حیوان گرایی در بدترین حالت خود است. این فصل تک تک شخصیت‌هایی که شخصیت‌ها در فصل قبل داشتند را از بین برد، حتی اگر در آن زمان هم چندان جالب نبودند. آنها یا نامطلوب تر شدند یا کاملاً فراموش شدنی شدند. نه تنها این، آنها همچنین تصمیم گرفتند که دسته ای از شخصیت های جدید را به "داستان" اضافه کنند تا همه چیز گیج کننده تر و پیچیده تر شود. شروع این فصل نمونه بارز آن است. اگرچه آن‌ها وضعیت را در پایان نمایش فاش کردند، اما با اضافه کردن مجموعه‌ای از خطوط داستانی بی‌معنی دیگر برای «هیجان‌انگیزتر کردن» همه چیز برای مخاطب، اوضاع را بدتر کرد. این هیجان انگیز نیست، فقط نوشتن غیر ضروری عجیب و غریب است. وقتی صحبت از شخصیت‌ها به میان می‌آید، للوچ در میان شخصیت‌هایی است که بیش از حد مورد توجه قرار گرفته‌اند. در سطح سطحی، او یک قهرمان اصلی مغز متفکر معمولی است که سریال سعی می کند شما را ریشه یابی کند، اما یک گریه رقت انگیز است که تصمیم گرفت پس از مرگ میلیون ها نفر، صرفاً برای "تفوی اعمال خود" به زندگی خود پایان دهد. واضح است که او فقط نمی خواست با هیچ نفرت شخصی از دیگران مقابله کند. وقتی صحبت از آن شد، بقیه شخصیت‌ها به طرز مسخره‌ای نسبت به ایده‌آل‌ها و اهداف خود سرسخت هستند تا جایی که هیچ سرنخی از کاری که انجام می‌دهند، ندارند. کالن و شوالیه‌های سیاه نمونه بارز این موضوع هستند، آنها تفکر مستقلی ندارند و هرگز شخصیت‌های جانبی مفیدی برای شروع کار نبوده‌اند، اگرچه بقیه شخصیت‌ها نیز آشکارا در این مورد مقصر هستند. پایان به اندازه کافی بد است زیرا در حالی که همه چیز به حالت "عادی" پیش رفت، هر شخصیت (به جز للوچ) در پایان نمایش هیچ عواقبی برای جنایات خود دریافت نکرد. آنها با همه چیز طوری رفتار می کردند که انگار هیچ اتفاقی نیفتاده است. در مورد سرویس هواداران، خوب، من مطمئن هستم که اکثر مردم قبلاً در مورد آن صحبت کرده اند و آن را به عنوان یک نقص بزرگ نمایش می دانند. مطمئناً، این یک شکست بی‌معنی و حواس‌پرتی در نمایش است، اما این فصل شکست‌های زیادی دارد تا جایی که چنین چیزهایی کمترین نگرانی من هستند. این فصل یکی از تحسین‌شده‌ترین فصل‌های انیمه است، اما درک اینکه چرا در وهله اول اینقدر مورد تحسین منتقدان قرار گرفته است به جز 1) سوگیری نوستالژی 2) میانگین امتیاز در MAL 3) پایان کار دشواری است.