Fate/Grand Order: Shinsei Entaku Ryouiki Camelot 2 - Paladin; Agateram

اثر هنری. قرار نیست دروغ بگم، در مورد دو فیلم اول (از لحاظ زمانی) کمی محزون بودم. من به این نتیجه رسیدم که انتظار داشتم به اوج برسد، زیرا این همان کاری است که سرنوشت در بیشتر مواقع انجام می دهد (با ساخت فیلم های قبلی و نتیجه گیری بزرگ در فیلم های بعدی). با این حال، من اصلاً انتظار این را نداشتم. دقیقاً، نیمه اول فیلم قبلاً یک پله بالاتر از قسمت قبلی بود، من با یکی از دوستانم آن را تماشا می کردم و در 15 دقیقه اول به معنای واقعی کلمه به او گفتم: "من حتی بدون تماشا کردن به آن 10 می دهم. آن" و من هرگز این کار را با هیچ نمایش دیگری انجام نداده ام. همانطور که گفته شد، من کمی طعنه آمیز بودم و تصمیم داشتم پس از اتمام فیلم، رتبه ام را تغییر دهم. اما من نکردم. من واقعاً فکر می کردم نیمه اول فیلم اوج است، و انتظار داشتم یک نبرد خوب در پایان داشته باشد اما اوه پسر آن نیمه دوم چیز دیگری بود. وقتی این را می گویم زیاد اغراق نمی کنم، اما پس از شروع دعوا، این فیلم به معنای واقعی کلمه به یک اثر هنری تبدیل شد. من آنقدر تکان خوردم که کاملاً فراموش کردم که چه چیزی را تماشا می کردم و وقتی چشمان خود را می بندید و به یک آلبوم منحصر به فرد گوش می دهید و چیزهایی را در ذهن خود تصور می کنید احساس خاصی به من دست می دهد. چیزهایی که من می دیدم کاملاً خارج از این دنیا بود و تقریباً خیالی به نظر می رسید. یک صحنه خاص پیانو OST وجود داشت که در آن چشمانم از شادی خالص شروع به اشک ریختن کردند، زیرا می دانستند که چیز متفاوتی را تجربه می کنم. این یکی از آن فیلم‌هایی است که می‌خواهم خاطراتم را پاک کنم و برای اولین بار آن را تجربه کنم. بنابراین همانطور که می توانید از دو پاراگراف که در بالا نوشتم متوجه شوید، رتبه بندی من برای دسته بندی های فردی خواهد بود: موسیقی 10/10 هنر 10/10 صحنه پردازی و کارگردانی خلاق 10/10 با این حال، تنها چیزی که این فیلم را عقب نگه می دارد کمبود زمان است که آنها مجبور بودند داستانی بسازند که بتوانید با آن ارتباط برقرار کنید. داستان بد نبود و درک imo بسیار آسان بود. تنها بخش گیج کننده این است که چگونه Fate تصمیم گرفت این سریال را ارائه کند (چون این پس از دنباله آن منتشر شد). مثل هر سریال سرنوشتی شخصیت‌های بسیار شگفت‌انگیز و منحصربه‌فردی داشت، اما زمان کمی برای من وجود داشت که با شخصیت‌ها ارتباط برقرار کنم که اگر یکی از آنها به چیزی می‌رسید، احساس خوشحالی نمی‌کردم و اگر یکی از آنها می‌مرد، من هنوز آنقدر غمگین نیستم که گریه کنم. (و من خیلی احساساتی هستم) همچنین یک چیز دیگر وجود داشت که آنها به معنای واقعی کلمه تمام طرح را تا آخر از شما پنهان نگه داشتند تا شما به معنای واقعی کلمه نتوانید بفهمید که چه خبر است. بنابراین با در نظر گرفتن همه اینها، رتبه های زیر را به این موضوعات می دهم: شخصیت ها 10/10 داستان 8/10 (داستان بسیار خوبی است، اما طرح داستان در پایان فاش شد به این معنی که شما تا زمانی که به آن نرسیدید نمی دانستید برای چه چیزی کار می کنید) حتی با وجود انتقاداتی که داشتم، این فیلم قطعاً 10/10 و یکی از منحصر به فردترین تجربه های تماشایی بود که داشته ام، و سزاوار امتیاز بالاتر در MAL است.

نمرات بسیار پایین تری در مورد این فیلم می بینید. این به واسطه افرادی است که نمی توانند از آنچه این فیلم در تلاش است قدردانی کنند. آنها در مورد اقتباس یا نحوه ارتباط آن با فیلم اول صحبت می کنند، اما به نظر من در خود جای دارد. داستان مردی است که در ابتدای فیلم جرات رویارویی با ترس هایش را پیدا می کند. این ترس است که بقیه طرح را به پیش می برد. این اکشن شگفت انگیز است و از طریق انیمیشن خود بسیار ثابت می کند که خود یک داستان سرنوشت است. فکر می‌کنم اگر خیلی روی جزئیات کوچک تمرکز کنید، می‌توانید از کار شگفت‌انگیز پیش روی خود متنفر شوید. فقط با ذهن باز وارد شوید و بسیار شگفت زده خواهید شد.