Haikara-san ga Tooru Movie 1: Benio, Hana no 17-sai

من این فیلم را دوباره دیدم چون چند وقت پیش آن را دیدم اما فیلم دوم را تمام نکردم. از آنجایی که می خواهم برای هر دوی آنها نقد بگذارم، عمدتاً روی قسمت فیلمی که در حال بررسی آن هستم (حتی اگر سخت باشد) تمرکز خواهم کرد. با این حال، این نقد فقط حاوی اسپویل برای فیلم اول خواهد بود. اگر تعجب می کنید که چرا من با وجود امتیاز بالا، این را توصیه می کنم، باید نتیجه گیری من را بخوانید. داستان 7/10 اجازه دهید با چیزی که دوست نداشتم شروع کنم زیرا فکر می کنم موضوع اصلی را هم می دانم. من می‌دانم که یک نسخه انیمه قدیمی‌تر از این با اپیزودهای بسیار بیشتر وجود دارد. من نه این انیمیشن را می‌شناسم و نه منبع اصلی را می‌دانم، اما چیزی که می‌توانم حس کنم این است که با این فیلم سرعت کار کاملاً خاموش بود. که البته منطقی به نظر می‌رسد، زیرا در روایت داستان در بیش از 40 قسمت و دو فیلم (که برای هر دو قسمت صدق می‌کند) تفاوت وجود دارد. بنابراین طبیعی است که آنها نتوانند همه وقایع را پوشش دهند، اما با این حال من احساس کردم که آنها صحنه های عجیب و غریب یا حتی تصادفی را برای نشان دادن پیشرفت داستان و همچنین روابط بین شخصیت ها انتخاب می کنند. به همین دلیل بسیار غیرطبیعی به نظر می‌رسید که چگونه بنیو ناگهان عاشق شینوبو شد، در حالی که قبل از آن آشکارا مخالف این ازدواج ترتیب داده شده بود (تا چند دقیقه دیگر به شخصیت‌ها خواهم رسید). نه این که عاشقانه آنها را کاملاً غیرقابل باور کرد، اما هنوز احساس می کنم آنها چیز بسیار مهمی را که منجر به تغییر عقیده او شده است را کنار گذاشته اند. باز هم اصل را نمی‌دانم، اما بهتر بود از برخی صحنه‌ها خلاص می‌شد (مثل اینکه چگونه بنیو لاکی خود را به دست آورد و سپس جشن گرفت. احساس می‌کنم این صحنه خیلی طولانی بود و می‌توانست با چیز مفیدتری جایگزین شود). همچنین بله، آنها خیلی روی آموزش عروسی او تمرکز نکردند، بلکه کمی بیش از حد روی رابطه او با شخصیت های دیگر به جای شینوبو تمرکز کردند. برخی از این تعاملات مهم بودند، در حالی که برخی دیگر احساس غیرضروری می کردند و باید برای توسعه رابطه بین دو شخصیت اصلی استفاده می شد و آن را بسیار بیشتر به یک سواری احساسی تبدیل می کرد. به غیر از این، داستان بسیار زیبا و دوست داشتنی بود (و البته در پایان نسبتاً تراژیک شد). هیچ کاری که قبلا انجام نشده باشد، اما من هنوز از سفر لذت بردم. به این معنا که علاقه‌ام به داستان اصلی را از دست دادم خسته‌کننده نبود (اگرچه همانطور که گفتم گاهی اوقات روی قسمت‌های اشتباه تمرکز می‌کردند که وقتی می‌خواستم صحنه‌های بیشتری را ببینم کمی شبیه به این می‌شد، اما این فقط نظر من است. ). آنها توطئه زیادی را در این موضوع فشرده کردند که ممکن است بزرگترین مشکل من در کل داستان باشد. یکی از چیزهایی که مرا از نظر عاطفی جذب کرد (هشدار! اسپویلر! پیش رو) این بود که در پایان پس از شنیدن اتفاقاتی که برای شینوبو در روسیه رخ داد، تصمیم گرفت لباس عروسی بپوشد و همچنین در کنار خانواده خود بماند و از آنها حمایت کند. این واقعاً مرا تحت تأثیر قرار داد زیرا او این کار را از روی فشار انجام نداد، اما عشق او به او و خانواده اش او را به انجام این کار تشویق کرد. مخصوصاً با پوشیدن آن لباس و نمادی بودن او هرگز عاشق مرد دیگری نخواهد شد یا خود را به مرد دیگری متصل نمی کند، حتی اگر آنها هنوز ازدواج نکرده باشند. احساس بسیار رمانتیکی داشت و باعث شد ببخشم که قبلاً احساسات شخصیت را عمیق نکرده بودند. هنوز هم دیدن چیزهای بیشتری خوب بود اما این (به علاوه سفر او و عبور از کسی که دقیقاً شبیه او بود با یک زن دیگر) در واقع پایانی عالی بود تا من را برای چیزهای بیشتر هیجان زده کند. (در یک یادداشت جانبی: من واقعاً محیط یا دوره زمانی را که آنها پوشش می دادند دوست دارم. من عاشق انیمه هایی هستم که در آن زمان پخش می شوند که دلیل کافی برای من برای تماشای آن بود). شخصیت 7.5/10 این یکی سخت است زیرا با فیلم دوم تغییر خواهد کرد، اما از آنجایی که می‌خواستم روی این قسمت تمرکز کنم، فقط اکشن شخصیت را در قسمت اول در نظر می‌گیرم. بیایید با زن مدرن خود بنیو شروع کنیم. من واقعاً از شیطنت او خوشم می آمد و همچنین از اینکه او برای خودش ایستادگی می کرد اما گاهی اوقات نمی توانستم جلوی خود را بگیرم و از کارهای زشت او عصبانی باشم. به خصوص این واقعیت که او مدام مست می‌شد و من احساس می‌کنم آنها بیش از حد از آن استفاده کردند و استفاده از آن به عنوان یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های او به نظر من بهترین انتخاب نبود. آن‌ها می‌توانستند بیشتر روی این واقعیت تمرکز کنند که او همسر کاملی از نظر توانایی‌هایش نیست و نسبتاً دست و پا چلفتی است اما در زمینه‌های دیگر ماهر است. زیرا زمانی که آنها این کار را انجام دادند تقریباً غیرقابل باور به نظر می رسد (مثلاً اینکه او می تواند در مبارزه با سربازی مانند شینوبو، حتی یک ستوان) پیروز شود. همچنین می‌دانم زمانی که رانمارو به‌طور تصادفی بشقاب را شکست، درست بود که برای حمایت از رانمارو بایستد، اما شکستن دیگران نوعی خلق و خوی داغ او بود که تلاش می‌کرد از همه چیز دور شود و من واقعاً از واکنش او تحت تأثیر قرار نگرفتم... که (دور شدن). با همه چیز) او در طول فیلم انجام داد. چیز دیگری که من قدردان آن نیستم (زیرا دیگران باید با عواقب اعمال او روبرو می شدند که او قبلاً نمی دانست اما بله ...). من دوست نداشتم که او هرگز برای مدت طولانی خجالت نکشید و همیشه کسی بود که دیگران را در موقعیت های شگفت انگیز قرار می داد. انگار هیچ چیز واقعاً نمی توانست با او روبرو شود. چیزی که او را به MC مورد علاقه من تبدیل نمی کرد، اما من واقعاً از اراده و فداکاری او در این فیلم خوشم آمد، به خصوص در پایان. به همین دلیل است که من هنوز او را به اندازه کافی دوست داشتنی در اینجا می دانم. شینوبو شاید مورد علاقه من در مورد این فیلم باشد. عمدتاً به این دلیل که او سالم است (به غیر از اظهاراتش، او قطعاً حتی قبل از موافقت بنیو با او ازدواج می‌کند، اما من می‌خواهم آن را نشان دهنده عزم او بدانم). در ابتدا برای من عجیب به نظر می رسید که او فقط با این ازدواج هماهنگ موافقت می کند زیرا این خواسته و قول مادربزرگش با پدربزرگ بنیو بود زیرا آنها نمی توانستند با هم باشند (کمی عجیب است اما چیزی که من می توانستم نادیده بگیرم). اما به وضوح می‌توانستید ببینید که بنیو و شخصیت او برای او شاداب بودند. بدون پدر و مادرش بزرگ شد - مادرش رفت و با یک اشراف روسی ازدواج کرد و حتی پدرش به خارج از کشور رفت و او را با والدینش آنجا گذاشت. باید سخت باشد که مردم همیشه از او انتظاری داشته باشند، بنابراین مطمئناً فردی مانند بنیو بهترین گزینه برای او خواهد بود. سپس دوباره بخشی از من نمی‌فهمد که چرا او عاشق او شد، اما واضح است که هیچ شکی در آن وجود نداشت. او آنقدر آدم خوش اخلاقی است که من احساس می‌کنم شاید این فیلم حقش را رعایت نکرده است، زیرا برای یک شخصیت اصلی زمان کافی برای صفحه نمایش نداشت (همانطور که گفتم، گاهی اوقات تمرکز را به اشتباه تغییر می‌دادند). و تماشای مردمی که فقط از او به خاطر اصلش متنفر بودند، دلخراش بود. اما حتی با این زمان اندک روی صفحه نمایش، او توانست نشان دهد که چه شخصیتی دارد، چقدر به بنیو اهمیت می دهد و می خواهد دوباره با او باشد. شما به وضوح می توانید ببینید که او فرد خوبی است به خصوص زمانی که اونیجیما را نجات داد. بله، ممکن است فکر کنید احمقانه است، اما نشان دهنده وفاداری و شجاعت او نیز بود. متأسفانه این نوع شخصیت‌ها یکی از شخصیت‌هایی است که اغلب در انیمه‌ها نمی‌بینیم (مخصوصاً نه شخصیت‌های مرد) که به نظر من مایه شرمساری است. کاراکترهای فرعی نیز اکثراً خوب بودند، اما بار دیگر توجه بیشتری نسبت به آنچه که باید می شد، به خود جلب کردند. من شخصیت طوسی را کنار می گذارم زیرا در بررسی بعدی خود به این موضوع خواهم پرداخت، اما اجازه دهید فقط بگویم که از معرفی او خوشحال نبودم و در این مورد حق با من بود، اما به دلایل کاملاً متفاوت. همچنین طراحی او کمی بیش از حد بود، بنابراین من نمی توانستم او را آنقدر جدی بگیرم (شرم از من چون او پسر خوبی است). انیمیشن 8/10 گاهی اوقات انیمیشن واقعاً زیبا بود در حالی که بعضی اوقات احساس کمبود می کرد و من حتی نمی توانم دلیل آن را توضیح دهم. هنوز هم جزو بهترین هاست. در کل 8/10 نمی توانم انکار کنم که از این فیلم واقعاً لذت بردم و با وجود اینکه پس از تماشای هر دو فیلم به کاهش امتیاز فکر کردم، این کار را نمی کنم زیرا به خودی خود انتظار را افزایش می دهد و به وضوح پتانسیل را نشان می دهد. اینجا و آنجا می‌توانست در مورد سرعت و نمایش صحنه‌های مهم‌تر، روشن‌کردن رشد شخصیت‌ها و چگونگی تغییر احساسات آن‌ها بهتر باشد، اما باز هم خوب بود. احساس می‌کنم آن‌ها داستان زیادی برای پرداختن به عمق داشتند که یک بار دیگر باعث می‌شود فکر کنم حتی با پوشش دادن همه آن در دو قسمت، قرار نبود فیلم باشد. هنوز هم برای چیزهای بیشتری هیجان زده بودم و واقعاً روی داستان Benio و Shinobu سرمایه گذاری کردم. با این حال، این انتظار برای فیلم بعدی دقیقاً به همین دلیل است که من احساسات متفاوتی در مورد توصیه آن دارم، اما نمی توانم دلیل آن را توضیح دهم زیرا می خواستم ابتدا روی این فیلم تمرکز کنم. بنابراین با توجه به این نکته… [ادامه دارد...]

من هر دو فیلم Haikara-san ga Tooru را تماشا کردم که با نام Here Comes Miss Modern نیز شناخته می شود. در اینجا افکار من هستند: این انیمه در مورد پسر بچه ای است که تحت فشار قرار می گیرد تا با یک سرباز نیمه جاپ در ارتش ژاپن ازدواج کند. داستان در طول چند دهه اول قرن بیستم اتفاق می افتد و رنگ و بویی اجتماعی-تاریخی دارد که ممکن است برای برخی بینندگان جذاب باشد. این شامل بسیاری از مسائل اجتماعی در ژاپن عصر تایشو است، که عمدتاً شامل نقش های جنسیتی زنانه است. از منظر جامعه‌شناختی تا حدودی جالب است، اگرچه محدودیت‌های سرعت طرح و زمان اجرا، عمقی را که این مضامین می‌توانند کشف کنند، محدود می‌کند. با این حال، کسی که به جامعه تاریخی ژاپن علاقه دارد ممکن است از این انیمیشن قدردانی کند. این فیلم‌ها همچنین ماهیت سیاسی ازدواج را در نوشته‌هایشان گنجانده‌اند - به نظر من این موضوع طراوت‌بخش است، زیرا ماهیت معمولاً بیش از حد رمانتیک ازدواج در داستان اغلب واقعیت را منعکس نمی‌کند. من از این رفتار واقعی با ازدواج قدردانی کردم، و به خوبی با دیگر مضامین اجتماعی همخوانی داشت. همانطور که گفته شد، عاشقانه همچنان یک موتیف غالب در این انیمه است، همانطور که درام رابطه ای همراه با آن است. این شبیه یک انیمه شوجو-دموگرافیک است، البته نه منحصراً. همانطور که ممکن است از عنوان فرض کنید، داستان بسیار بر روی MC زن متمرکز است. عشق اصلی مرد فاقد عمق شخصیت است - او واقعا توسعه نیافته است. در واقع کل بازیگران از نظر شخصیت پردازی ضعیف هستند، اما من فکر نمی‌کنم با توجه به زمان اجرا بتوان از آن اجتناب کرد. داستان در واقع مرا به یاد آثار تئاتری مانند شکسپیر می‌اندازد، به این معنا که مضامینی مانند عشق و فقدان، چندضلعی‌های عشقی، تراژدی و اتحاد مجدد را در بر می‌گیرد. همه اینها کاملاً یادآور نوشته های تئاتری بود. Haikara-san ga Tooru احساس می کند که می تواند به جای انیمه فیلم، یک نمایش صحنه ای باشد. اما از قضا، من خود فیلمنامه نویسی را ضعیف دیدم - بسیاری از صحنه های این فیلم می توانست با فیلمنامه بهتری بهبود یابد. داستان Haikara-san ga Tooru مانند نوشتن تئاتر، تعلیق زیادی از ناباوری را می طلبد. پر از تصادفات مناسبی است که برای به حرکت درآوردن طرح در امتداد استفاده می شود و در نتیجه احساس خامی و همفیت می شود. به خصوص فیلم دوم از این نظر بسیار بد است و من کمتر از اولی از آن لذت بردم. من همچنین متوجه شدم که سرعت فیلم اول بهتر از فیلم دوم است. صحنه‌های زیادی وجود دارد که در آن‌ها MC پسر بچه‌اش در موقعیت‌هایی قرار می‌گیرد که از او ظرافت و پیچیدگی انتظار می‌رود - این صحنه‌ها خنده‌دار هستند و من از تماشای آنها لذت بردم. کاراکتر سرسپردگی روفیان (Ushigorou) نیز لحظات خنده‌داری دارد. متأسفانه شخصیت جانبی دیگر (رانمارو)، دوست دوران کودکی پسرانه زنانه، به نوعی آزاردهنده است. سبک هنر بصری و کیفیت انیمیشن نسبتا ضعیف است. جلوه‌های بصری با آن چیزی که من از یک انیمیشن تلویزیونی با بودجه متوسط ​​انتظار دارم برابری می‌کند – آنها چیز خاصی نیستند. طراحی شخصیت‌ها کمی شبیه به شوجو-مانگا هستند. در واقع، به طور کلی این انیمه احساس یکپارچه سازی دارد – اگر به من می گفتید که 15 سال از سال تولید واقعی خود قدیمی تر است، ممکن است شما را باور کنم. صرف نظر از این، تصاویر به طور کلی کیفیت پایین و نسبتا آماتوری دارند. با این حال، موسیقی متن موسیقی ارکستری خوبی دارد. برعکس، به نظر من صداپیشگی برای کل بازیگران همیشه متوسط ​​است. رتبه بندی من برای فیلم های Haikara-san ga Tooru به شرح زیر است: فیلم 1 (بنیو، هانا نو 17-سای): 5/10 فیلم 2 (Hana no Tokyo Dai Roman): 4/10 نگارش فیلم دوم بدتر از اولی است که عمدتاً به دلیل تصادفات اجباری در خط داستانی است. علاوه بر این، بسیاری از صحنه‌های این فیلم‌ها از فیلمنامه‌نویسی ضعیف همراه با صداگذاری ضعیف رنج می‌برند. جلوه های بصری فاقد کیفیتی است که من از فیلم های ساخته شده در اواخر دهه 2010 انتظار دارم، با این حال، موسیقی متن فیلم مناسب است و اگر به چیزهای کلاسیک/ارکستری علاقه دارید، ارزش بررسی را دارد. برخی از بینندگان ممکن است از مضامین اجتماعی-تاریخی این فیلم ها استقبال کنند. من فکر می کنم که به طور کلی مخاطبان زن بیشتر از این فیلم ها لذت می برند. آنها به نوعی احساس می کردند که جوجه تایشو تلنگر می زند. برای ثبت، من هرگز اقتباس اصلی انیمیشن در دهه 70 را ندیده بودم. این فیلم‌ها مرا به یاد Kono Sekai no Katasumi Ni می‌اندازند، زیرا در یک دوره زمانی مشابه می‌گذرند و به موضوعات اجتماعی مشابهی می‌پردازند (یعنی نقش‌های جنسیتی زن در ژاپن نظامی تاریخی).