Higashi no Eden

«بهشت شرق» به نوعی من را با احساسات متفاوتی برانگیخت. دروغ نمی گویم، احساسم را بعد از اتمام این انیمه درک نمی کنم. نکته مهم نمایش کاملاً واضح است - صحبت در مورد متزلزل کردن اقتصاد، کل درام نسل قدیم در مقابل نسل جدید، و اینکه چقدر کار/مطالعه/زندگی می تواند به هم ریخته باشد. اما، همچنین به نظر می‌رسید که تعداد زیادی حفره در داستان وجود دارد که فقط پر نشدند (بله، من 2 فیلم دیگر را تماشا خواهم کرد به امید اینکه همه چیز را توضیح دهد، اما حقیقت را بگویم، ای کاش این کار را نمی‌کردم.» ت). می دانید، اینها 2 نوع نمایش هستند که شما را معلق می کند: 1) نمایش هایی که از اولین بار کاملاً ساخته شده اند و فقط احساس می کنند که بیشتر می خواهید 2) مواردی که به روش خوبی ساخته شده اند، اما به هر دلیلی اطلاعات مهم زیادی را از دست می دهند. و فقط برای رسیدن به اصل مطلب باید قسمت های دیگر را تماشا کنید. این همان جایی است که «عدن شرق» به آن تعلق دارد. با این حال، موسیقی متن؟ آتش مطلق حال و هوای موسیقی ترکیبی از آهنگ های جدید قدیمی و نوستالژیک بود که واقعاً حال و هوا را ایجاد می کرد. آهنگ پایانی در قسمت یازدهم بسیار عالی بود. باید آن را در Spotify پیدا کنید. و شخصیت ها - آنها واقعا جالب بودند. دیدن دیدگاه‌های آنها و فهمیدن اینکه چرا افراط می‌کنند، مانند توطئه برای بیرون بردن مردم یا پرتاب موشک، شدید بود. مثل این است که گاهی خراب کردن و تازه شروع کردن تنها راه تغییر اوضاع به نظر می رسد. اما این فقط راه ساده تر است (که من مطمئناً آن را انتخاب می کنم). بنابراین بله، علیرغم اینکه حفره‌های داستان کمی آن را پایین می‌آورد، هنوز هم می‌توانم بگویم به «Eden of the East» یک ساعت بدهید. مطمئناً لحظات خود را دارد.

ایده پشت انیمه شگفت انگیز بود. ما نمایش‌های زیادی را می‌بینیم که سوژه‌هایی مانند برخی افراد قدرت بیشتری نسبت به دیگران دارند، اما در این یکی، داستان را در کنار قدرت پول و تنوع افکار مردم دیدیم. سیستم selecao برای من جالب بود زیرا صاحبان سیستم را نشان نمی دهد و آنها را مرموز نگه می دارد. با اینکه با ریتم داستان مشکل دارم اما تا قسمت دهم خیلی آرام و کند بود و بعد مثل دو قسمت همه چیزهایی را که باید بدانیم لایک دیدیم. در مورد کاراکترها باید بگم که واقعاً شخصیت ها را دوست داشتم، اگرچه در گذشته قسمت های مه آلود و روابط شخصیت ها وجود داشت اما در کل از شخصیت پردازی لذت می برم. حفره های خالی زیادی در داستان وجود داشت، اما فکر می کنم حداقل دو فیلم برای آن ساخته اند، اما در این یازده قسمت داستان کاملاً مرا راضی نمی کند اما از تماشای آن لذت می برم و به دلیل ایده آن را توصیه می کنم. از داستان