Kämpfer

یک نمایش مزخرف اما یک نمایش چرندی مناسب، حدس می‌زنم؟ طبق استانداردهای حرمسرا، آزمون را با موفقیت پشت سر گذاشت، اما از نظر لذت کلی، خیلی خوب بود. بزرگترین ناراحتی من با این نمایش، خدای وحشتناک و از نظر احساسی متراکم MC بود. منظورم این است که غافل از اینکه کسی به تو علاقه دارد و بعد فقط تو جهنمی خنگی. MC در دسته دوم قرار می گیرد. دخترها خوب بودند، شخصیت های واقعاً به یاد ماندنی یا تأثیرپذیری نبودند. تنها شخصیتی که دوست داشتم رئیس شورای دانش آموزی بود، فقط به این دلیل که به نظر می رسید او تنها کسی بود که واقعاً می توانست فکر کند و از مغزش استفاده کند. روی MC اگر واضح نبود، از او متنفرم. من واقعاً فکر نمی کنم که او حتی متوجه شود که دختران دیگر او را دوست داشتند و این باعث شد تماشای کل برنامه آزار دهنده باشد. شخص در تمام مدت نمایش وسواس زیادی به ساکورا داشت در حالی که کاملاً از سایر دختران اطراف خود غافل بود. من می دانم که این یک تروپ رایج در انیمه حرمسرا است، اما این نمایش فقط از آن در استروئیدها استفاده کرد تا جایی که شروع به عصبانی کردن من کرد. مانند یک صحنه، زمانی که رئیس دانشجو او را به شیوه ای نسبتاً عاشقانه می بوسد، تعجب می کند که چرا او را بوسیده است. بعد از بوسه، حتی او را برای قرار ملاقات دعوت می کند، اما او می گوید: "اوه من او را نمی فهمم، چرا این کار را می کند؟ ??". مانند bruh، wtf؟ یک دانشمند موشکی لازم نیست که یکی و یکی را کنار هم بگذارد lol. طرح نیز الاغ بود. ما حدود 4-5 دقیقه توضیح در مورد کل این چیز کمپفر و آنچه در مورد آن است دریافت می کنیم، سپس فقط به MC و وسواس او با ساکورا برمی گردد. اما صادقانه بگویم، من حتی از نمایش های حرمسرا (و نقشه های آنها) انتظار زیادی ندارم. من حتی کمتر به حرمسرای MC اهمیت می دهم، اما حداقل MC را تا حدودی توانمند کنم. من فریب ظاهر نسبتاً مردانه MC را خوردم. او هیچ شباهتی به ظاهر خود ندارد و حتی از آنچه فکر می کنید متراکم تر است. اعتراف می‌کنم، صحنه‌هایی وجود داشت که واقعاً باعث خنده‌ام شد، اما آن‌ها بسیار کم بودند و ربطی به MC نداشتند. اساساً، اگر مغز خود را خاموش کنید، تا حدی از نمایش لذت خواهید برد. اما برای اکثر طرفداران، مگر اینکه شما از نوع حرمسراهای مشتاق باشید، پیشنهاد می‌کنم از این نمایش صرفنظر کنید. انصافا چیز زیادی را از دست نخواهید داد

اگر بخواهم این انیمه را در یک کلمه توصیف کنم، کلمه شکسته است. انگار یک گردباد در خانه ای وزید، اما هنوز هم می توانید ببینید که خانه ای در آنجا وجود دارد. طرح شکسته است، جهان شکسته است، شخصیت ها شکسته شده اند. بسیاری از آن به هم ریخته است که سخت است بدانیم از کجا شروع کنیم. شخصیت‌های این نمایش احساسی شبیه مردم ندارند. آن‌ها احساس می‌کنند عروسک‌هایی هستند که فقط می‌روند، صحبت می‌کنند یا احساس می‌کنند که نشانگر جستجویی به آنها بگوید. مهم نیست که یک شخص واقعاً به کجا می رود، واقعاً چه چیزی می گوید یا واقعاً چه احساسی دارد. اگر طرح واقعاً منطقی یا معقول بود، آن را فقط نوشتن تنبلی می‌دانستم، اما همین‌طور که هست، حتی نوشتن آن را دشوار می‌دانستم. آوردن هر مثالی سخت است اما چیزهایی بدون هیچ دلیل موجهی اتفاق می‌افتند. این در مورد چیزهای کوچک مانند آنچه مردم فکر می‌کنند، می‌گویند یا انجام می‌دهند تا اینکه چگونه دنیا کار می‌کند و آنچه که در طرح اتفاق می‌افتد صدق می‌کند. مدرسه چندین بار بدون توجه به آن ویران می شود/به شدت آسیب می بیند. همه با مبارزه با یکدیگر خوب بودند تا اینکه MC وارد داستان شد و اولین کسی بود که پرسید "چرا اما؟" سپس این مسئله نیز وجود دارد که چگونه شخصیت زن مجرد نمایش در نگاه اول عاشق MC می شود. بیشتر زمانی است که MC در فرم دخترانه خود نیز باشد. در مورد این انیمه چیزهای بسیار کمی وجود دارد که بتوان گفت به خوبی نوشته شده یا منسجم است. حتی ecchi هم خیلی خوب نیست. شهوانی ترین انیمه ای که بوده است مربوط به چشم نوازها قبل و بعد از وقفه های تبلیغاتی است. حتی با وجود این همه ویژگی های منفی و گاهی اوقات به لطف آنها، انیمه موفق می شود گاهی اوقات سرگرم کننده باشد. طرح حواس پرت و نحوه رفتار حواس پرت مردم باعث شده است که من گاهی بخندم. بیشتر آنها به شدت می خندیدند اما چند صحنه خنده دار نیز وجود داشت. این انیمه برای همه مناسب نیست. نه حتی برای همه کسانی که کمدی های اکچی را دوست دارند. اما من به اندازه کافی از نمایش لذت بردم، بنابراین ممکن است برای افراد دیگر نیز ارزش داشته باشد.