Kara no Kyoukai Movie: Mirai Fukuin - Extra Chorus

اوه، کمی عجیب است که این فقط یک بررسی دارد. با کیفیت 7.5/10، این ویژه به احساس کلی Kara no Kyoukai وفادار می ماند و چندین نوع رویکرد به داستان سرایی/جو را با هم ترکیب می کند. در اصل، این یک بسته 3 در 1 از قسمت‌های کوتاه است (هر کدام 9 دقیقه). من Extra Chorus را بعد از Mirai Fukuin تماشا کردم و بسیار شبیه منتقدان دیگر، معتقدم این تصمیم بهتری برای جذب این ویژه کوتاه است. اپیزود 1 بر روی کوکوتو و شیکی به شیوه ای تکه ای از زندگی متمرکز است. شما شیکی قدردانی از گربه و لحظاتی خواهید داشت که جنبه آسیب پذیرتری را به او نشان می دهد. در مورد کوکوتو، او مثل همیشه کوکوتو است. تعامل آنها مثل همیشه ارگانیک است. در پویایی روابط آنها ناگفته های زیادی باقی مانده است که حتی در قسمت 3 کاربرد بیشتری دارد. اپیزود 2 شخصیت‌های دیگری را که قبلاً در KnK Movie 1 و KnK Movie 3 دیده‌اید، و همچنین Mirai Fukuin را دوباره معرفی می‌کند. تعاملات آن‌ها را به هم پیوند می‌دهد و آینده‌شان را به شیوه‌ای منظم و بدون مزاحمت ترسیم می‌کند که منطقی باشد و احساس اجبار نداشته باشد. همچنین بر شخصیت های جانبی فوق الذکر نور بیشتری می اندازد. آنها مقداری گوشت اضافی دریافت می کنند که همیشه قابل قدردانی است. قسمت 3 با Shiki/Kokutou از یک طرف و بازیگران قسمت 2 (معروف به دختران آکادمی Reien) از طرف دیگر به پایان می رسد. به همان اندازه سرگرم کننده و از نظر عاطفی مالیخولیایی، موفق می شود تمام احساس این خاص را به شکلی بسیار صمیمانه گره بزند. عصبانی شدن آزاکا در صحنه ایستگاه خنده دار است. تعادل بین جوهر دراماتیک و پر از جو سنگین اپیزود 2 همتای بسیار خوبی برای بازیگوش و خنده دار اپیزود 1 و ماهیت پر احساس تر، نوستالژیک و در عین حال خوش بینانه اپیزود 3 است. تعداد کمی از سریال ها می توانند به این هدف دست یابند. صادق باش به نوعی، این 30 دقیقه طیف گسترده ای از موقعیت ها، احساسات و پیام ها را برای شما، ناظر و قدردان جهان KnK، در بر می گیرد. آنها به هیچ وجه برای درک کل طرح ضروری نیستند. با این حال، آنها یک "اضافی" با بسته بندی منظم هستند که هر طرفدار KnK از آن استقبال می کند. همانطور که گفتم، 7.5/10 جامد.

اگرچه شنیده ام Extra Chorus قرار بود قبل از Mirai Fukuin تماشا شود، تماشای آن بعد از آن تصمیم بسیار بهتری بود. داستان نسبتاً ساده است. فصل‌های 1 و 3 این قرارداد ویژه با Mikiya و Shiki، با فصل 1 که تماشای آن نسبتاً بی‌اهمیت است، و فصل 3، حداقل از نظر من، پایانی ناخواسته اما زیبا برای سریال است. فصل 2 به یک شخصیت جدید و بازگشت Asagami Fujino می پردازد که بسیار خوب است. فصل 2 به فوجینو و دوستش اجازه می دهد تا در واکنش به وقایع فیلم های قبلی و آنچه که در حال حاضر به آن اعتقاد دارند، به خوبی رشد کنند. هنر، طبق معمول، واقعاً زیبا است. استفاده از CG بسیار خوب کار می کند، و هیچ چیز خارج از حد معمول وجود ندارد، فقط یک نمایش بسیار ساده و محکم از انیمیشن توسط ufotable، و یک فریم پایانی بسیار زیبا. صدا... خوب، از نظر طراحی صدا چیز زیادی وجود ندارد که بتوان به آن توجه کرد. در مورد آهنگسازی، یوکی کاجیورا و کالافینا در استفاده از آوازهایی که بر حال و هوای صحنه ها و شخصیت های صحنه ها، به ویژه پایان، تأکید می کنند، کاملاً فوق العاده هستند. اکنون احتمالاً متوجه شده‌اید که من کلمه پایانی را چندین بار گفته‌ام، و این به این دلیل است که این OVA فقط برای آن ارزش دیدن دارد. این واقعاً نتیجه نهایی مطلق سریال است، اگرچه برخی ممکن است آن را زائد بدانند. من شخصاً فکر می‌کنم به دلیل ارتباطش با ابتدای موسیقی، یک بار برای همیشه حلقه را می‌بندد.