Konjiki no Gash Bell!!

من در لیست های سریال های اینجا پیمایش می کردم، و این ظاهر شد. باعث شعله ور شدن PTSD من شد. من نسخه Zatch Bell آن را دیدم و از آنچه به یاد دارم فقط یک فصل موجود بود. خدا را شکر، زیرا این سرگین کامل است. اثر هنری کمتر از اواسط بود. انیمیشن یک نفس مو در بالای تصویر بچه است. شخصیت ها فراتر از باور احمق هستند. و نوشته؟ یوجیو را شبیه یک شاهکار برنده جایزه نوبل می کند. وای خدا خیلی اشتباه بود اما بدترین چیز در مورد آن دوبله بود. در روزگاری که به نظر می‌رسید انیمه‌های دوبله Engfish توسط winos و معتادانی که از خیابان انتخاب می‌کردند نقش‌آفرینی می‌کردند، این سریال کاملاً پایانی بود. کار VA در اینجا کاملاً شنیع است. باید قوانینی علیه چنین جنایاتی که علیه بشریت انجام می شود تصویب می شد. وقتی به گذشته نگاه می‌کنم، به نوعی شگفت‌زده هستم که فصلی از این آشفتگی را پشت سر گذاشتم. اما یادم می‌آید که باید برای «یک قسمت دیگر» برمی‌گشتم تا ببینم آیا ممکن است وحشیانه‌تر شود یا خیر. آنها هرگز در شگفتی در این زمینه کوتاهی نکردند. اگر من این فاجعه را درجه بندی می کردم، سخاوتمندانه به آن 20/100 می دادم. یک شکست کامل F کامل در هر سطح. ترجیح می‌دهم زنگ من به صدا درآید تا اینکه به تماشای بقیه‌ی این کوه غول‌پیکر بپردازم.

اگر به تماشای این انیمه بر اساس نظرات احساسی پسرانی که در کودکی این نمایش را تماشا کرده اند فکر می کنید، مطمئناً ناامید خواهید شد. من نکاتی را ذکر می کنم که باید قبل از تصمیم گیری در نظر بگیرید. 1- آیا پوکمون را دوست دارید؟ نه؟ بنابراین به هیچ وجه 2- آیا داستان های اپیزودیک را دوست دارید؟ 3- آیا دوست دارید یک میلیون شخصیت جدید در هر قسمت مانند یک قطعه ظاهر شوند؟ 4- آیا چیزهای زیبا و کودکانه دوست دارید؟ اگر پاسخ منفی است، می دانید چه کاری انجام دهید. داستان ساده است، گش می خواهد به یک پادشاه شیطان خوب تبدیل شود و برای آن باید 100 شیطان را شکست دهد. اگر مبارزات انیمه شونن معمولی را دوست دارید، در اینجا بسیار ناامید خواهید شد زیرا مبارزات بسیار تکراری و عمومی هستند. سرعت نمایش حتی قابل قبول است و حدود 2 تا 4 فصل را در هر قسمت اقتباس می کند، اما این داستان تکراری و غیر خلاقانه نویسنده را نجات نمی دهد زیرا او از چندین وسیله داستانی ارزان قیمت استفاده می کند. حکم، اگر 5 قسمت از Gash Bell را تماشا کنید، پس همه آنها را تماشا کرده اید، انیمه فقط همین است، یک نمایش اپیزودیک شبیه به پوکمون با یک تکه تاریخ، فرقی نمی کند که 5 یا 70 قسمت را تماشا کنید. وقت خود را برای این هدر ندهید، این روزها هزاران شوون بهتر وجود دارد، حتی در زمانی که گش منتشر شد، به طرفداران نوستالژیک که در کودکی این را تماشا می کردند گوش ندهید.

این نقد حاوی شخصیت‌های اسپویلر است: مشکل اصلی من از این انیمه به شخصیت‌های آن مربوط می‌شود که می‌گویم «خشمگین‌کننده» می‌تواند دست کم گرفته شود. قهرمان‌ها تقریباً یک چهارم از هر قسمت را صرف موعظه برای مخاطب در مورد دوستی و مهربانی می‌کنند یا در مورد آن‌ها به آنتاگونیست‌ها سخنرانی می‌کنند. وقتی صحبت از آنتاگونیست ها شد، آنها واقعاً بهتر نیستند. هر شروری که این نمایش ارائه می‌دهد، دقیقاً همان شخصیت غیرخودرویی است که به دیگران نگاه می‌کند و در مورد اینکه چقدر عالی است ساکت نمی‌شود. در اینجا درسی در چگونه شرور باشیم 101:1 آمده است. طوری رفتار کنید که به نفع قهرمانان داستان هستید. 2. اعتماد آنها را جلب کنید و از آن به نفع خود استفاده کنید. 3. زمانی که دیگر برای شما مفید نیستند، از پشت به آنها خنجر بزنید. این به معنای واقعی کلمه اولین چیزی است که وقتی در رشته بدجنسی تحصیل می کنید یاد می گیرید، اما به نظر می رسد که هر شرور در این انیمه در همان روز اول مدرسه شرور را ترک کرده است. داستان: داستان بعدی داستانی است که چیزهای زیادی در مورد آن وجود دارد که منطقی صفر است. 1. چرا خوب بودن در نبرد تنها مدرک مورد نیاز برای تبدیل شدن به پادشاه دنیای مومودو است؟ 2. چرا مومودوس ها از میان یکسری بچه های واقعی خط کش خود را انتخاب می کنند؟ آیا جایگاهی به اندازه این مهم نباید توسط یک فرد بزرگسال پر شود؟ 3. انسان ها انگیزه چندانی برای شرکت در این نبرد ندارند و با این حال دارند. 4. به نظر می رسد اکثر این مومودوها تفاوت بین یک پادشاه و یک ظالم را درک نمی کنند. آنها در مورد بی اعتنایی آشکار خود به سوژه های بالقوه خود بسیار پر سر و صدا هستند که منجر به تبدیل شدن آنها به یک پادشاه بسیار نامحبوب می شود حتی اگر در نبرد پیروز شوند. اگر سلطنت در دنیای مومودو مانند دنیای ما عمل کند، در نهایت به عنوان یک سر بریده روی یک پیک که توسط گروهی خشمگین در سراسر پادشاهی رژه می‌رود، می‌شوند.