Kyoukai no Rinne 2nd Season

اگر در انتظار توسعه هر داستانی هستید، آن را فراموش کنید، حتی در مانگا هم چیزی اتفاق نخواهد افتاد. بنابراین اگر فقط به دنبال یک خنده خوب برای یک قسمت هستید، این انیمیشن برای شماست. با این حال این برای من نبود... این هم مثل فصل قبل با شخصیت های بیشتر. پس لذت ببرید: رین پسری با میراث ترکیبی انسان و شینیگامی است که در دنیای انسان زندگی می کند ساکورا به عنوان یک دختر کوچک روحیه خود را از دست داده است، اما با کمک تاماکو باز می گردد و توانایی دیدن ارواح و موجودات معنوی را به دست می آورد. شما کین و رنگه را ملاقات خواهید کرد که رنج یک داگاماشی است و کین شینیگامیتی که داگاماشی را تعقیب می کند، اما رنج از کین خوشش می آید بنابراین سعی می کند این واقعیت را از او پنهان کند.

وقتی نوبت به فصل دوم هر سریالی می‌رسد، فکر کلی پشت آن این است که به بینندگان بیشتر از آنچه که برنامه‌هایی که دوست دارند داده شود و مطالب اقتباس‌شده‌تری ارائه شود. بسته به نمایش، می‌تواند داستان جذابی را که مردم می‌خواهند نتیجه آن را ببینند، بیشتر کند، یا فقط... هر کاری که فصل اول در وهله اول انجام داد را انجام دهد. ادامه روند دوم، Kyoukai no Rinne است، فصل دوم که واقعاً ارزش واقعی زیادی ندارد. داستان: انتخاب از فصل 1، فصل 2 تقریباً دقیقاً همان مفهوم داستانی است که شامل یک پسر نیمه شینیگامی است که از تغییر واقعی جیب زنده می‌ماند و همکلاسی زن بینا او که با رویدادها و اتفاقات مختلف مربوط به دنیای واقعی و زندگی پس از مرگ سر و کار دارد. داستان رین همانقدر ابتدایی است که داستان ها می توانند بگویند. کل زمان پخش 25 قسمتی کم و بیش ترکیبی از بازی های دویدن اپیزودیک است که شامل داستان نویسی کلاسیک مانند سوء تفاهم ها، جلوگیری از انجام کارهایی که دوست ندارید و استاندارد کلاسیک رین برای مسخره کردن یک نفر است. فقر پسر دبیرستانی و مفهوم ندانستن وعده غذایی بعدی چقدر خنده دار است. با این حال، واقعاً این تنها چیزی است که می توانم بگویم. شما با اعضای جدیدی از بازیگران معرفی می‌شوید که اهمیت سریال را کمرنگ می‌کنند، اما تا آنجا که محتوای جدید پیش می‌رود، این چیزی است که خواهید دید. زمان اجرا شامل کمان های مقدماتی است که در آن قهرمانان ما با یکی از اعضای جدید بازیگران سروکار دارند، اپیزودهای روحی که در آن با روحی دردسرساز سروکار دارند، یا مسخره کردن قسمت های رین که در آن... پسر بینوا را مسخره می کنند. Stagnant تنها چیزی است که می‌توان این سریال را توصیف کرد، زیرا هر قسمت کمابیش همان چیزی است که بارها و بارها بدون هیچ پیشرفت معنی‌داری واقعی انجام می‌شود، زیرا سریال بیشتر شبیه یک مانگای گگ عمل می‌کند تا هر چیزی که دارای طرحی منسجم باشد. در واقع میانگین تنها چیزی است که می تواند داستان Kyoukai no Rinne را توصیف کند. واقعاً احساس نمی‌شود که هیچ شکلی از پیشرفت وجود داشته باشد، و داستان به وضعیت موجود برمی‌گردد تا جایی که پیشرفت واقعی در سریال وجود ندارد. بررسی اجمالی: +/- تقریباً همان چیزی که در فصل 1 داشتید شخصیت‌ها: شخصیت‌ها همان چیزی هستند که در فصل 1 مشاهده می‌کنید، با چند تغییر جزئی در گروه بازیگران تکراری که شامل اعضای جدید آن می‌شود. از نظر بازیگران اصلی ما رین و ساکورا، این دو اصلاً تغییر چندانی نمی کنند. رین هنوز هم در فقر شدید تا حدودی توانمند است (زیرا دنیا دوست دارد آن را بمالد) و ساکورا هنوز هم عروسک عمدتاً بی احساسی است که هر اتفاق کوچکی را که در اطرافش می افتد یادداشت می کند و می پذیرد. داستان فرعی عاشقانه بین این دو، همانطور که در فصل اول به آن اشاره شده است، تا حدودی پیشرفت می کند، اما آنقدر کوچک است که ممکن است به سرعت حلزون هم باشد. در مورد اعضای جدید، ما Renge و Matsugo و همچنین دو پیمانکار kuroneko Kain و Ageha، Oboro و Suzu را داریم. مانند سایر اعضای گروه بازیگران تکراری، آنها واقعاً در طرح بزرگ چیزها تغییر چندانی نمی کنند. شخصیت‌های آن‌ها پایه‌ای با توسعه صفر هستند، و به همین دلیل، ویژگی‌های قابل توجهی ندارند. چیزی که به نظر من عجیب است، این واقعیت است که بازیگران مهم قبلی Agah و Tsubasa در واقع چندان مهم نیستند. آنها آنقدر کم به نظر می رسند که وجودشان تقریباً توسط این شخصیت های جدید پاک می شود و عجیب است که بدانیم شخصیت های قبلی مهم اکنون دیگر مهم نیستند. بررسی اجمالی: +/- بازیگران تا حد زیادی یک نت. (برای سریال‌های گگ خوب است، که احتمالاً همینطور است، اما واقعاً چیز خوبی برای داستان‌نویسی نیست.) هنر: انیمیشن Brain's Base برای این مجموعه در بهترین حالت متوسط ​​است. زیبا به نظر می رسد، رنگ ها خوب هستند، اما انیمیشن کلی و کیفیت آن متوسط ​​است. بد نیست، اما آن نوع جذابیت هنری را ندارد که انیمه های دیگر قادر به ایجاد آن هستند. صدا: صدا احتمالاً فراموش شدنی ترین است. همه آهنگ‌ها معمولی و/یا عمومی هستند و بیش از یکی از آن‌ها نادیده گرفته شده‌اند، زیرا من به آنها اهمیت نمی‌دهم. لذت شخصی: Kyoukai no Rinne موجود عجیبی است. این یک سریال مربوط به تهوع است که هر زمان که قسمت تمام می شود بر بازگشت به وضعیت موجود تمرکز می کند و به شدت به ماهیت نیمه حواس پرت و قهرمان ضعیف خود برای ایجاد هر گونه ظاهر کمدی متکی است که اگرچه خسته کننده می شود اما آنقدر بد نیست که ارزشش کمتر از یک شانه بالا انداختن است به این ترتیب، برای من خیلی سخت است که این نمایش را به غیر از «متوسط» بخوانم. لیاقت هیچ مدالی را ندارد، اما سزاوار چیزهای زیادی یا نفرت نیست زیرا با سرعت خودش پیچ و تاب می‌یابد، بنابراین در نهایت این دوراهی را برای من پیدا می‌کند که نه از آن متنفرم و نه دوستش دارم، که احساس عجیبی است. آیا از این انیمه لذت بردم؟ هه من بدتر دیده ام من هم بهتر دیده ام، بنابراین نظر من در مورد این سریال در بهترین حالت بسیار خاکستری است. چه چیزی را در این انیمه دوست نداشتم؟ من اعتقاد راسخ دارم که نباید از جوک ها زیاده روی کرد. من شخصاً طرفدار این نبودم که سریال چقدر وقتش را صرف تمسخر رین کرده و حتی نوشته‌ها را به حدی می‌اندازد که او از غم و اندوه اشک خون می‌ریزد. پیدا کردن یک قهرمان داستان در یک موقعیت بدشانسی خوب است زیرا همه این کار را انجام می دهند، اما وقتی چیزی به جز تاس بارگذاری شده ای که E luck می ریزد به دست نمی آورید، می دانید که احتمالاً کمی زیاده روی می کنید. آیا این سریال را توصیه می کنم؟ اگر فصل 1 را دیدید و آن را دوست داشتید، احتمالاً برای سرگرمی بیشتر باید این را تماشا کنید. هرکسی غیر از آن گروه، صادقانه بگویم که ارزش وقت گذاشتن را ندارد.