Mahou Shoujo Ikusei Keikaku

ژانر خاصی از انیمه دختر جادویی با تم های تیره تر وجود دارد که در پی موفقیت Puella Magi Madoka Magica به وجود آمد. ژانری که به کم عمق بودن، مشتق بودن، بیش از حد تند و به طور کلی بی کیفیت بودن شهرت پیدا کرده است. Project Magic Girl Raising یکی از این انیمه هاست و باید گفت که تا حد زیادی با شهرت نه چندان مطلوب این ژانر مطابقت دارد. این انیمه یک فرضیه نسبتاً ساده دارد که بر روی یک بازی مرگ متمرکز شده است که (همانطور که از عنوان پیداست) گروهی از دختران جادویی را در خود جای داده است. متأسفانه، ظاهراً سازندگان نتوانستند جذابیت هر یک از ژانرها را درک کنند، و در نتیجه یک انیمیشن بدون تمرکز و شادی به وجود آمد که نتوانست از ایده‌های خود استفاده کند و ناامیدی پس از ناامیدی را به مخاطب ارائه کند. یکی از بزرگترین مشکلات Raising Project، بازیگران گسترده آن است. این انیمه با بیش از شانزده شخصیت برای پیگیری تنها در طول دوازده قسمت، زمان کمی را که برای توسعه کاراکتر در اختیار دارد، به شدت کم می کند. در نتیجه، اکثر بازیگران انگیزه یا شخصیت پردازی مناسبی ندارند، با شاید انبوهی از پس زمینه تا حد زیادی بی ربط. بدتر از آن این است که نمایش از شخصیت هایی که دارد استفاده ضعیفی می کند. به طور کلی، هر چه یک شخصیت دوست‌داشتنی‌تر یا بالقوه جالب‌تر باشد، زودتر می‌توانید انتظار داشته باشید که او کشته شود، به این معنی که یک سوم آخر انیمه عمدتاً شامل دعواهای بی‌نهایت بین افراد اضافه‌شده است، و فقط گاهی اوقات برای بررسی کویوکی «برف» توقف می‌کنید. وایت» هیمکاوا، قهرمان صلح‌طلب ضروری که هیچ کاری انجام نمی‌دهد، که می‌توان آن را به‌عنوان یک مادوکا کانام کم‌عمق با تمام عمق کاراکتر کنار گذاشته، خلاصه کرد. از نظر طرح و مضامین، پروژه بزرگ کردن دختر جادویی یک حرکت بی‌جهت درهم و برهم در دره‌ای از صحنه‌های نمایشی و اکشن است که با فلاش‌بک‌های گاه به گاه یا لحظه‌های شخصیتی مشخص می‌شود که هدفی بزرگ‌تر از القا کردن تماشاگر برای احساس غم و اندوه ندارد. سوال می میرد در حالی که یک انیمه خوب Death Game از فرضیه خود برای طرح سؤالاتی در مورد اخلاقیات بقا با قرار دادن افراد خوب در برابر یکدیگر استفاده می کند، این امر در پروژه Raising غیرممکن است، زیرا نیمی از بازیگران را قاتلان خونسرد تشکیل می دهند. بله، به معنای واقعی کلمه نیمی از بازیگران. که اغراق آمیز نبود وقتی انیمه تلاش می‌کند برای یکی از روان‌پزشکان قاتل توسعه نیافته، درست در زمانی که در شرف مرگ هستند، همدردی کند، این موضوع تلخ‌تر می‌شود. یکی دیگر از جهت‌گیری‌های رایج برای انیمه‌های «دختر جادویی» و «بازی مرگ»، «برخورد ایده‌آل‌ها» است که در آن، ایده‌آل‌گرایی و امتناع قهرمان داستان از مصالحه اخلاقی، هم در برابر سخت‌گیری سناریویی که در آن قرار می‌گیرند و هم در برابر نگرش‌های بدبینانه‌ی خودخواهانه آن‌ها مورد آزمایش قرار می‌گیرد. آنتاگونیست ها طبیعتاً به دلیل شخصیت‌های سطحی Raising Project و استفاده مداوم از سبک داستان‌پردازی پرپیچ و خم «و سپس»، این زاویه نیز تلف می‌شود و سفید برفی به دلیل بی‌ربط بودن با وقایع داستان، تا زمانی که او زنده می‌ماند. به عنوان نجات گاه به گاه، به جای هر فضیلت یا توانایی که او دارد. حتی داستان سرایی لحظه به لحظه سریال ضعیف است، مملو از قوانین ضعیف و ناسازگار است، شخصیت هایی که فقط در کنار هم می ایستند یا توانایی های خود را در زمانی که طرح اقتضا می کند فراموش می کنند و دیگر تدبیرهایی از این دست حتی در لحظات بحرانی داستان رخ می دهد. برای نتیجه گیری، پروژه بزرگ کردن دختر جادویی به همان اندازه که انتظار می رود کم است. بیش از حد مشتق شده و آشکار در قصد خود برای خرابکاری، بیش از حد ناشیانه ساخته شده برای گفتن یک داستان قانع کننده و بیش از حد پر از شخصیت های نیمه کاره برای سرمایه گذاری تماشاگر. Raising Project از هر نظر یک شکست بزرگ است و به هیچ وجه نمی توانم آن را توصیه کنم. تعداد زیادی انیمه Magical Girl و Death Game وجود دارد که بهتر از این یکی هستند، بنابراین هیچ دلیلی وجود ندارد که وقت خود را برای آن تلف کنید.

Magic Girl Raising Project (2016) عمدتاً نقد رایگان: من این را پس از پیشنهادات دوستان در پاسخ به جستجوی یک انیمیشن جدید بازی مرگ برای تماشا، بررسی کردم. من مانگا یا رمان را نخوانده ام. در نهایت من احساسات متفاوتی دارم. من بدون امید زیاد وارد این کار شدم، زیرا معمولاً در مورد ژانر دختر جادویی بسیار خوب هستم، اما این انیمه خیلی سریع این ژانر را تجزیه کرد (شبیه به Madoka از جهاتی اما کمتر هیجان انگیز). خوبی: نمایش توانست لحظات بسیار غیرقابل پیش بینی داشته باشد. مقدمه بسیار جالب بود، به عنوان یک نوع نمایش شروع شد و به سرعت به چیزی بسیار تاریک و ناراحت کننده تبدیل شد. تعداد زیادی کشتار جالب وجود داشت و برخی از توانایی های دختران و نحوه استفاده از آنها بسیار جالب بود. یک شخصیت ترنس (که آن‌ها آنقدر بزدل بودند که نمی‌توانستند بیرون بیایند و بگویند او بود، من شخصاً فکر می‌کنم این همان چیزی است که آنها در ذهن داشتند) در میان دیگر نمایش‌های LGBTQ+ در شخصیت‌هایشان وجود دارد. خیلی مرتب هم جمع شد. دوبله خوبی هم داشت. بد: بیشتر شخصیت ها به شدت یک بعدی بودند، این در انیمه ها، به خصوص انیمه های بازی مرگ، غیر معمول نیست، اما برای یک نمایش بسیار شخصیت محور، برخی از شخصیت هایی که برای مدت طولانی تری در اطراف ماندند، می توانستند کمی از ظاهر شدن سود ببرند. بیشتر. رفت و آمد مداوم با فلاش بک ها نیز گاهی اوقات آن را کمی گیج کننده می کرد و برخی از کشتارها بر اساس نمایشی که داستان های پس زمینه آنها را در قسمت قبلی فاش می کرد بسیار قابل پیش بینی بودند، البته نه همیشه. همچنین مقدار مناسبی از حفره های طرح وجود داشت. علاوه بر این، من دوست نداشتم که "برنده" تقریباً با انجام هیچ کاری در کل بازی برنده شود. زشت: سفید برفی، که نزدیک‌ترین چیزی بود که ما به یک شخصیت اصلی داشتیم، غیرقابل تحمل بود، و به معنای واقعی کلمه هیچ شخصیتی در طول نمایش نداشت. کشتارها نیز به شدت سانسور شده بودند، این تعجب آور نیست اما همیشه فوق العاده آزاردهنده است. 6 از 10 ستاره اگر تماشای تماشای شما کم است و واقعاً از سبک بازی مرگ لذت می برید، آن را توصیه می کنم. به خاطر چیزی که ارزشش را دارد، بیشتر از آن لذت بردم.