Mushoku Tensei II: Isekai Ittara Honki Dasu Part 2

این فصل به کندی فصل قبل نبود، اما در نهایت بعد از پایان از شخصیت های مورد علاقه ام متنفر شدم. Rudeus معلوم شد که یک شرور است، که با توجه به اینکه چقدر در طول سریال برای او ریشه دوانده بودم، بسیار ناامیدکننده بود. سیلفیت و راکسی، که زمانی آنها را به خاطر قدرت و وفاداریشان تحسین می کردم، در نهایت به یک مشت زن بدکار تبدیل شدند. تحولات شخصیت‌های آن‌ها مانند خیانت به تصویر اولیه‌شان بود و ادامه دوست‌داشتن آنها را دشوار می‌کرد. با این حال، خوشحال بودم که آنها بالاخره زنیت را نجات دادند. آسودگی خاطری بود که مدتها منتظرش بودیم که او را سالم ببینم. در مورد پل، احساسات من در هم آمیخته است - شخصیت او تأثیر شدیدی بر من نگذاشت، و نسبت به سرنوشت او نسبتاً بی تفاوت هستم.

(اسپویل های غیر اختصاصی در پیش رو دارید! اگر قصد دارید وقت خود را تلف کنید، نخوانید!) این فصل تقریباً مشابه فصل های قبل شروع شد، اما در پایان به زباله های خسته ایسکای تحقق آرزوها تبدیل شد. من سعی کردم از شک و تردید در این مورد بهره مند شوم که این امید را داشته باشم که قهرمان داستان حداقل به خاطر رفتارهای مزخرفش مجازات شود تا آن را به یک درس اخلاقی برای هیکی خودآگاه تبدیل کنم که حتی اگر آن زندگی دوم را به عنوان یک زندگی جذاب بدست آورید، قهرمان انیمه OP که توسط دختران زیبای انیمه احاطه شده است، نمی توانید از نیاز به پرورش فضیلت درونی خود فرار کنید، و اینکه، شاید اگر خودتان این کار را انجام می دادید، حتی ممکن بود زندگی واقعی خود را تغییر دهید، و سپس انجام نمی دادید. مجبور نیستید تمام وقت خود را صرف دنیایی کنید که هرگز نبوده است. جواب منفی. فقط برآورده کردن آرزوهای خودخواهانه تر که حتی جسارت این را دارد که چندین بار نشان دهد که در واقع به خاطر شخص دیگری است. ای بیچاره، قهرمان فاضل. وظیفه سنگینی بر دوش نه یک بلکه دو همسر. همه فقط برای خوشحال کردن آنها یک خودشیفتگی معمولی دستکاری‌کننده، بدون هیچ کد اخلاقی درونی غیر از منفعت شخصی‌اش، و نویسندگان این کار را رمانتیک می‌کنند. انیمه همیشه *این* زباله نبود.

این مجموعه انیمه از مشکلات قابل توجهی در زمینه روایت و توسعه شخصیت رنج می برد. نه قسمت اول سناریوهای مشکل ساز را ارائه می دهد، در حالی که اپیزود یازدهم شخصیت هایی را در حال تصمیم گیری هایی به تصویر می کشد که اعتبار را کاهش می دهند. به نظر می رسد این طرح روابط مشکوک را ترویج می کند و دارای ناهماهنگی هایی در رویکرد داستان سرایی آن است. یکی از انتقادات اصلی، انحراف از واقع گرایی اولیه وعده داده شده است. درعوض، این نمایش از ترانه‌های رایج در بسیاری از سریال‌های isekai پیروی می‌کند و عناصر حرمسرا را با توجیهات مشکوک معرفی می‌کند. چندین قوس شخصیت و نقاط طرح نیاز به بررسی دقیق‌تر دارند: رشد شخصیت الینایز: سفر عاطفی او در رابطه با نوه‌اش سیلفی سازگاری ندارد. به نظر می رسد اقدامات بعدی او، به ویژه کمک به موقعیتی که می تواند به سیلفی آسیب برساند، با شخصیت پردازی قبلی در تناقض است. دوئل بین لوک و قهرمان داستان: این رویداد، به منظور ایجاد توانایی قهرمان داستان برای محافظت از سیلفی، با تحولات بعدی داستان تضعیف می شود. اقدامات قهرمان داستان در دوران بارداری سیلفی، دوران خطرناک تاریخی برای زنان، تعهد و قابلیت اطمینان او را زیر سوال می برد. مکانیسم‌های مقابله‌ای شخصیت اصلی: نگرانی‌هایی درباره به تصویر کشیدن روش‌های شخصیت اصلی برای مقابله با پریشانی عاطفی، هم در زندگی گذشته و هم در موقعیت فعلی وجود دارد. به نظر می رسد روایت بدون بررسی انتقادی کافی، رفتارهای مشکل ساز را ارائه می دهد. پاسخ‌های احساسی متناقض: واکنش‌های قهرمان داستان به از دست دادن احتمالی زندگی متناقض به نظر می‌رسد و سؤالاتی را درباره انگیزه‌ها و اولویت‌های شخصیت ایجاد می‌کند. پویایی رابطه: به تصویر کشیدن اقدامات قهرمان داستان در رابطه اش با سیلفی، به ویژه انتظارات او از درک پس از خیانت، می تواند به عنوان ترویج پویایی روابط ناسالم تلقی شود.