Psycho-Pass 3

*بدون اسپویلر* این نقد برای Psycho-Pass 3، فصل سوم سریال است. این بخش شامل First Inspector نمی شود که مستقیماً پس از پایان فصل 3 اتفاق می افتد. خلاصه: Psycho-Pass یک سریال روانشناختی به سبک پلیسی است که در آینده اتفاق می افتد. اجرای قانون توسط سیستم سیبیل اداره می شود که از رنگ و ضریب جرم افراد برای تعیین وضعیت روانی و احتمال ارتکاب جرم استفاده می کند. Psycho-Pass 3 برخی از شخصیت‌ها و انگیزه‌های گذشته را مانند یک راه‌اندازی مجدد کنار می‌گذارد و شخصیت‌های جدیدی را معرفی می‌کند و داستانی است که بیشتر توسط سیاست‌های انسانی هدایت می‌شود تا پیشینیان. به طور کلی، این فصل یک پیشرفت نسبت به فصل 2 است، اگرچه دارای نقص های آشکار است. داستان: 5/10 فصل 3 مدتی پس از فصل 2 آغاز می شود، با تغییرات قابل توجهی در بازیگران، که بلافاصله در قسمت 1 شروع می شود. داستان بیشتر بر یک معما تمرکز دارد که با انگیزه یک سلسله مراتب سیاسی پیچیده (بدون اسپویل) است، که بهبودی نسبت به خط داستانی در فصل 2. تم های کلی در فصل 3 هنوز در مقایسه با فصل 1 ضعیف هستند، اما آنها جالب تر از فصل 2 هستند، و داستان بیشتر بر انسانیت متمرکز است تا سیستم تکراری سیبیل به سبک هوش مصنوعی که در فصل های قبل برجسته بود. داستان مرموز است، اگرچه در پایان 8 قسمت ناقص است. برای درک کامل داستان، باید سه قسمت Psycho-Pass 3: First Inspector را نیز تماشا کنید که به صورت جداگانه بررسی می شود. به طور کلی، داستان در فصل 3 پیشرفتی نسبت به فصل 2 دارد، اگرچه با سوالات بی‌پاسخ زیادی همراه است، از جمله حذف سخت شخصیت اصلی و حفره آشکار در سیستم سیبیل که قبلاً بررسی نشده بود. علاوه بر این، برخی از توانایی‌ها با توضیحات ناکافی معرفی شده‌اند و اگرچه توانایی‌ها بر رمز و راز و منحصربه‌فرد بودن شخصیت‌ها می‌افزایند، اما قوانین فصل 1 و 2 را به شکلی مبهم زیر پا می‌گذارند. به طور کلی، داستان جذاب‌تر و جذاب‌تر از فصل قبل است، اما سرعت آن ممکن است کمی بیش از حد سریع باشد، زیرا اطلاعات کافی برای پاسخگویی به سوالات زیادی که در طول مسیر مطرح می‌شوند را در اختیار بیننده قرار نمی‌دهد. در حالی که طرح داستان مرموز است، درک قواعد داستان را چالش برانگیز می کند. هنر: 9/10 هنر مناسب است، و جزئیات در مناظر شهر زیبا است. این فصل بهترین انیمیشن را در بین سه فصل اول دارد. صدا: 5/10 موسیقی متوسط ​​است. صداگذاری (زیر) کافی است. هیچ چیز خاصی در مورد این موسیقی متن وجود ندارد و تم های آغازین و پایانی نیز متوسط ​​هستند. موسیقی متن نسبت به فصل 2 مناسب تر به نظر می رسد. شخصیت ها: 6/10 شخصیت‌های فصل 3 بسیار جذاب‌تر و جذاب‌تر از فصل 2 هستند. یک نقص این است که قهرمان اصلی سریال اساساً غایب است و داستان به وضوح دلیل آن را نشان نمی‌دهد. سوالات بی‌پاسخ مختلفی در رابطه با بازیگران قبلی شخصیت‌ها وجود دارد، از جمله اینکه چگونه در موقعیت‌هایی قرار گرفتند که انجام دادند. برخی از نقش ها نیز در دنیای سریال جدید هستند، بدون توضیح. فراتر از این، شخصیت های جدید پیشرفت قابل توجهی نسبت به فصل قبل دارند. به جای ابزارهای طرح تک بعدی برای شخصیت ها، Unit One دارای یک گروه پویا از افرادی است که در واقع با یکدیگر تعامل دارند و به عنوان یک تیم کار می کنند و در عین حال تصمیمات چالش برانگیزی نیز می گیرند. شیندو و ایگناتوف دو نفر متقاعد کننده هستند و شخصیت های جانبی همگی جذاب هستند. اگر چه آنتاگونیست ها در قالب یک نظام سیاسی، عرفانی و پیچیده هستند، اما یک ضعف نسبی هستند. لذت: 7/10 اگرچه گیج کننده بود و در داستان و شخصیت ها ایراداتی داشت، اما این ساعت لذت بخش بود. مطمئناً تأثیری مشابه فصل 1 ندارد، اما بهبودی نسبت به فصل 2 است، به خصوص با شخصیت های جالب و جذاب تر. فصل 3 سرگرم کننده است، هرچند در کیفیت کلی غیر استثنایی است. به طور کلی: 6.4

برای من فصل 3 بیشتر از اینکه دنباله باشد، یک ریبوت بسیار جالب است. این بسیار شبیه تغییر در Tokyo Ghoul RE از فصل 1 است. به عنوان مثال، ابتدا به چگونگی کارکرد سیاست با سیستم سیبیل می پردازند. آنها به این می پردازند که چگونه مهندسی ژنتیک افراد در این دنیا یک چیز است. فناوری جهان در اینجا یک پله بالاتر است، زیرا حتی در قسمت 1 می‌توانیم یک پهپاد مسافربری را ببینیم، سپس در قسمت 2 می‌توانیم ببینیم چگونه سلطه‌گران می‌توانند خارج از شبکه فعال شوند. حتی به ما نشان می دهد که چگونه مردم خارج از قانون در محله های فقیر نشین زندگی می کنند. به طور کلی برای من به عنوان یک طرفدار محیط علمی تخیلی یک پیشرفت عالی است. راستش را بخواهید، راه های زیادی وجود دارد که این نمایش یک دنباله مناسب را انجام می دهد، حتی اگر تغییرات زیادی داشته باشد. ما شاهد حضور بازیگران قدیمی در قسمت های اولیه هستیم. ما شاهد ارجاعات به وقایع در فیلم ها هستیم. حتی موسیقی متن فصل 1 هم گاهی بازگردانده می شود. این نمایش مانند یک دنباله به نظر می رسد زیرا از همان جایی که نمایش متوقف شد و به بررسی چگونگی بهره برداری از سیستم سیبیل ادامه می دهد. این بار توسط 1 درصد بالای جامعه. طبیعتاً کارآگاهان برای مطابقت با تهدید ارتقا می یابند. اگر در فصل 1 ما کارآگاهان خردسال داشتیم و هر روز پلیس کم و بیش زمینگیر می‌شدیم، در فصل 3 شخصیت‌های اصلی اپراتورهای نخبه‌ای هستند که مهارت‌های CQC، تحقیقات و مردم دیوانه‌کننده‌تری دارند. این بچه ها قاطی نمیکنن دلیل اینکه بیشتر یک راه‌اندازی مجدد است تا یک دنباله، تعداد چیزهای جدیدی است که در مقایسه با تعداد چیزهایی که واقعاً از فصل قدیمی دنبال می‌شوند، معرفی شده‌اند. این به خاطر شخصیت ها و مفاهیم جدید است و همچنین به دلیل اینکه سریال آخرین بار چند وقت پیش فصل داشت. من به عنوان یک طرفدار به آنچه می خواستم رسیدم، ورود به این سریال را به طرفداران نوآر تاریک، درام های پلیسی توصیه می کنم. اگر انیمه ها از انتخاب کودکان نیمه مغز باکره به عنوان مخاطب هدف خود دست بردارند، پاس روانی همه چیز می تواند باشد