School Days: Valentine Days

نقد و بررسی انیمه OVA: Sekai and Kotohana's Cute Chase باید بگویم، این OVA واقعا عالی است! لحظه برجسته برای من صحنه تعقیب و گریز بامزه ای بود که شامل Sekai و Kotohana بود که با همان چاقوهای انیمه قبلی مسلح بودند - یک لمس نوستالژیک درخشان که من را بهت زده کرد. مثل این است که آنها پوچ بودن رقابت خود را تقویت کردند و واقعاً خوب کار کرد. اول از همه، بیایید در مورد انیمیشن و گرافیک صحبت کنیم. واضح است که از سال 2008 پیشرفت‌های جزئی اما قابل توجهی وجود داشته است. شخصیت‌ها سرزنده‌تر و ظریف‌تر به نظر می‌رسند، و تجربه بصری کلی به استانداردهای معاصر رسیده است، که به‌روزرسانی خوشایند است. این پیشرفت‌ها نه تنها رنگی تازه به OVA می‌دهند، بلکه عناصر کمدی را از طریق بهبود حالات صورت و حرکات اغراق‌آمیز تقویت می‌کنند. من این شانس را نداشته ام که در رمان بصری غوطه ور شوم، اما باید نویسندگان و انیماتورها را برای تسخیر ماهیت شخصیت ها و تعامل آنها تحسین کنم. بخشی که مادر Sekai و خواهر کوتوهانا در تعقیب و گریز شرکت می کنند، طلای خالص است. کمدی موقعیت به طرز درخشانی اجرا شده است و شیطنت های آنها لایه دیگری از شادی را به یک نمایش خنده دار اضافه می کند. خصلت های شخصیت ها اغراق آمیز است و عزم آنها برای گرفتن ماکوتو با پوچی لذت بخشی به تصویر کشیده شده است. در کنار هم قرار گرفتن متوسط ​​بودن - تعقیب - به ظاهر ماکوتو با پوچ بودن موقعیت و شخصیت شخصیت، دستور العملی برای یک تجربه ی جانبی است. این یادآوری است که چرا این سریال در قلب طرفدارانش جایگاه ویژه ای دارد. در خاتمه، این OVA برای طرفداران سری اصلی باید تماشا شود، زیرا شخصیت های محبوب را به شیوه ای خنده دار و نوستالژیک باز می گرداند. گرافیک بهبود یافته و توجه به جزئیات آن را به یک لذت بصری تبدیل می کند، در حالی که صحنه های تعقیب و گریز عالی و کمدی موقعیتی شما را از ابتدا تا انتها سرگرم می کند. چه از طرفداران رمان های بصری یا فقط انیمه باشید، این OVA مطمئناً شما را به خنده می اندازد و این دقیقاً همان کاری است که قصد انجام آن را دارد. اما لذت این OVA به همین جا ختم نمی شود. میخ روی کیک آهنگ پایانی "سلام، خوشبختی من" از RITA است. موسیقی پس زمینه عالی برای طنز و جنون است که در OVA آشکار می شود. این نه تنها روایت را تکمیل می کند، بلکه تجربه کلی تماشا را نیز افزایش می دهد. اجرای YURIA در این آهنگ آکورد درستی دارد و باعث می شود تا مدت ها پس از پخش تیتراژ آهنگ را زمزمه کنید.

مسلماً من از این OVA یک درجه بیشتر از سریال اولیه لذت بردم، عمدتاً به خاطر هوای کمدی مضحک، ترسناک و وحشیانه در مرکز آن، به علاوه اینکه Itou Makoto دوست‌داشتنی‌تر است و به راحتی می‌توان با آن همدردی کرد (تا جایی که قهرمان‌های حرمسرا عذاب‌کشی می‌کنند. مخصوصاً با همسالان زنش که هر کدام او را مجبور می‌کنند شکلات‌هایشان را بپذیرد (بدون ذکر تایسوکه). داستان قطعاً برای یک قسمت اضافی زیبا ساخته شده است، اگرچه من فکر می‌کردم هنوز می‌توانست به عمق عمیق‌تری برود. در واقع ترجیح می‌دادم سریال اصلی همان لحن و نوشتن سرگرم‌کننده‌ای را بدون درام پیچیده داشته باشد. در حالی که من عاشق قهرمانان حرمسرا هستم که بیش از هر مردی تحمل می کنند و دیوانگی را پشت سر می گذارند، بهتر است هرگز مجبور نباشند، اما به طرز عجیبی خنده دار و رضایت بخش بود تماشای اینکه چگونه ماکوتو سعی می کرد از همه علاقه مندان به او دور شود، اما هرگز یک قدم جلوتر نمی رفت. صرف نظر از این، تماشای این یک لذت گناه خنده‌دار است و باعث شد که شخصیت‌ها را کمی بیشتر دوست داشته باشم، حتی اگر دختران به طرز دیوانه‌واری ترسناک بودند. اگر قرار بود "School Days" دوباره راه اندازی شود، بهتر است به عنوان یک Rom Com مطابق با این OVA کار کند.