Touken Ranbu: Hanamaru

خوب… من در حال بررسی این موضوع هستم و در نهایت بازی را انجام می دهم. در ابتدا که این منتشر شد، من بازی را بازی نکرده بودم. مواجهه من با این فرنچایز با آغشته شدن به خط زمانی توییتر من با هنرهای زیبای طرفداران شخصیت (عمدتاً Munechika و Kogetsunemaru) و در نهایت جمع‌آوری nendoroids (با کیومیتسو) آغاز شد. من به خصوص به طراحی ها و زیبایی شناسی، البته با تم ikemen نیز جذب شدم، بنابراین می خواستم با هر ذره ای از فرنچایز که می توانستم آشنا شوم. سپس هانامارو بیرون آمد. کمی گیج کننده بود زیرا شخصیت های زیادی وجود دارد که باید آنها را به خاطر بسپارم. با تماشای این فصل 3 بار در چند سال گذشته و اکنون در حال پخش نسخه انگلیسی بازی، فکر می‌کنم اکنون بتوانم نظری درباره آن بنویسم. داستان: 6 قبلاً از زاویه ی برش زندگی خوشم می آمد، اما اکنون واقعاً می توانم از آن قدردانی کنم. دیدن اینکه چه شخصیت جدیدی در نمایش به ارگ ​​می پیوندد جالب بود و حالا وقتی خودم آنها را در بازی پیدا می کنم هیجان زده می شوم. طبیعتاً، این انیمه برای تبلیغ بازی وجود دارد، بنابراین «عمیق» یا چیز دیگری نیست، با پیش‌فرض بازی‌ها برای حذف تهدیدات تاریخ تفاوت چندانی ندارد. شمشیرهای اصلی (کیومیتسو اوکیتا و یاماتونوکامی) چالش‌های خاص خود را دارند که باید بر آن‌ها غلبه کنند و این چیزی است که داستان عمدتاً دنبال می‌شود، علاوه بر شمشیرهای دیگر اینجا و آنجا. چشمگیر نیست اما باز هم از آن قدردانی می کنم. من واقعاً عاشق روشی هستم که شمشیر دانشی احساساتی را که نسبت به استادان قبلی خود دارند بیان می کند. این به خودی خود یک مفهوم جالب است که بر روی رویدادها و افراد واقعی تاریخی تأثیر می گذارد. هنر: 7 از نظر بصری بسیار دلنشین طرح ها یکی هستند و پس زمینه ها عالی هستند. لحظاتی در مبارزه وجود دارد که در آن شات باشکوه شخصیتی که دشمن را می کشد می گیریم و کادر با الگوها و نمادها تزئین می شود و ژست شخصیت ها به هنر آنها در بازی پاسخ می دهد. با این حال، کیفیت انیمیشن گاهی اوقات دچار مشکل می‌شود و در داخل و خارج از نبرد به طرز دردناکی متوسط ​​می‌شود. وقتی به این فکر می‌کنید که واقعاً بسیاری از آن‌ها چقدر حماسی می‌توانست باشند، دردناک است. صدا: 6 در حال حاضر، شنیدن موسیقی متن خوب است، اما حتی من نمی‌توانم به راحتی هیچ قطعه‌ای را به خاطر بیاورم که پس از بارها تماشای این نمایش، برجسته باشد. OP یک صدای بلند است، به راحتی به یاد ماندنی ترین. برخی از ED ها نیز سرگرم کننده هستند. شخصیت: 7 من واقعا از شخصیت ها لذت می برم. تعامل آنها با یکدیگر (که هرگز خارج از این مجموعه امکان پذیر نخواهد بود) دلیلی است که این یکی از برنامه های مورد علاقه من برای ادامه تماشا است. تعداد زیادی وجود دارد که معمولاً مواردی وجود داشته که دفعه قبل آن را متوجه نشده بودم. با این حال، از آنجایی که تعداد بسیار زیادی وجود دارد، توسعه زیادی وجود ندارد (اگر این همان چیزی است که شما به دنبال آن هستید) زیرا ممکن است یک قسمت اختصاص داده شده به آنها نداشته باشند، ممکن است فقط چند دقیقه روی صفحه نمایش داشته باشند. . لذت: 10 حداکثر لذت. من تازه آمده ام که واقعاً از این سریال لذت ببرم، آنقدر که امیدوارم ادامه داشته باشد، حتی به عنوان یک اسپین آف. اینجا آن چیزی نبود که می‌توانست باشد، اما امیدوارم روزی، فرصت دیگری برای بودن پیدا کند. به طور کلی: 7 این یک نمایش بسیار سرگرم کننده است که فقط آن را روشن کنید و فقط تجربه کنید، چه بازی را انجام داده باشید یا نه. چیزهایی وجود دارند که وقتی بازی می‌کنید معنا بیشتری پیدا می‌کنند و چیزهایی که بدون پاسخ می‌مانند (به دلیل بازی) اما واقعاً آنطور که فکر می‌کنید از قابلیت تماشای کلی کم نمی‌کنند. اگر چیزی عمیق و قابل تامل می‌خواهید، به جای دیگری بگردید، اما اگر می‌خواهید اوقات خوشی را با پر از درام داشته باشید، آن را امتحان کنید.

من احساس می کنم می تواند یک انیمه شگفت انگیز زیر همه اینها وجود داشته باشد. گوش کن من عاشق تکه‌ای از زندگی هستم و صحنه‌های آن باعث خنده‌ام شد. لقمه پرنده آبی باعث شد مجبور شوم نمایش را متوقف کنم زیرا نمی توانستم جلوی خنده ام را بگیرم. اما چیزی که بیشتر از آن می‌خواستم، بخش‌های کوچکی از درام بود که دیدیم. من می خواهم که آنها بیشتر با گذشته و احساسات خود سر و کار داشته باشند. اسپویلرهای پیش رو: وقتی استادش را در قسمت 11 OMG دید، این همان چیزی بود که من هوس کردم. بگذار پسرهای غمگین من غمگین باشند این احساسات شگفت انگیز را به ما نشان دهند!!! من آنقدر می خواهم که فوراً به فصل دوم ادامه می دهم تا ببینم آیا آنها بازی خود را افزایش می دهند یا خیر.