Usagi Drop

او عمه خود را به عنوان دختر خود پذیرفته است. سوئیچی کاگا در سن 76 سالگی زنی جوان را باردار می کند و فرزند نامشروعی به نام رین را پدر و مادر می کند. (هرچند چیزی بیش از آنچه به نظر می رسد وجود دارد اما در انیمه به طور کامل به آن پرداخته نخواهد شد) سوئیچی 6 سال بعد از دنیا می رود. و با توجه به اینکه مادر رین او را به خاطر شغلش رها کرده است، نوه سوئیچی دایکیچی کاواچی مجرد 30 ساله تصمیم می گیرد رین را به فرزندی قبول کند. مادر رین، ماساکو یوشی، معروف به "مارون سایونجی، سنسی" یک هنرمند مانگا است. اون آدم بدی نیست او به دخترش اهمیت می دهد اما در سنین پایین باردار شدم و مطمئن نبودم چه کنم. همه شخصیت ها زیبا نوشته شده اند. تکه ای معمولی از شخصیت های انیمه زندگی شما. رین تصویر آب دهان مادرش است. به جز رنگ مو. و دایکیچی تصویر تف کردن پدربزرگش است. والدین محور اصلی داستان است. شما والدین دیگری دارید که با مسائلی مانند طلاق، تک فرزندی، ایجاد تعادل در کار و تربیت فرزند و غیره سروکار دارند. با این حال، نوشته چیزی عمیق نیست. این یک ایاشیکئی است. قرار است انیمه ای با احساس خوب باشد، درام نیست. سبک هنری زیباست این یک جنبه کتاب با دست کشیده/رنگ آمیزی دارد. متاسفانه این انیمه ناقص است و به جایی نمی رسد. فقط 11 قسمت داستان های بیشتری برای گفتن وجود دارد، اما به نظر نمی رسد که قسمت های بیشتری وجود داشته باشد، با توجه به پایان یافتن آن در سال 2011. اگر یک قوس کامل به نظر می رسید به آن 8/10 می دادم. اما این واقعیت که ناقص به نظر می رسد آن را به 7/10 تبدیل می کند. به عنوان مثال، یک داستان عاشقانه بالقوه بین دایکیچی و یک مادر مجرد وجود دارد که پسرش با رین دوست است. توطئه دیگری وجود دارد که مادر رین را به سختی تلاش می کند تا به ضرب الاجل در شغل مانگا خود برسد. یا پسر عموی دایکیچی در فکر طلاق است. ای کاش با این شخصیت ها بیشتر کار می کردند. ای کاش تعاملات بیشتری وجود داشت. اما داستان اگرچه زیبا است بسیار بسیار اساسی است.

این یکی از برنامه های مورد علاقه من است که تماشا کرده ام، و این فقط به این دلیل است که داستان منحصر به فرد است و شخصیت ها دوست داشتنی هستند. هر ثانیه با این شخصیت ها باعث می شود که بخواهم زمان بیشتری را برای یادگیری آنها صرف کنم و پویایی خانواده پیدا شده آنها در حالی که با هم بودن را یاد می گیرند شایان ستایش است. خدایا کل این نمایش قابل ستایش است. این استرس والدین بودن را از بین نمی برد و نشان می دهد که چگونه MC ما باید با مراقبت از این فرد جدید در زندگی خود سازگار شود. این نمایش همچنین دارای سبک هنری است که برای چشم نرم و آسان است و قطعا بیننده را در هنگام تماشا احساس راحتی می کند. درام سبک وجود دارد، اما چیزی که حال و هوای سبک دلی که توسط نمایش ایجاد شده را از بین ببرد. عاشقشم. تماشاش کن 10/10.