Aria the Avvenire

به معنای واقعی کلمه خیلی مرده، چه چیزی در حال وقوع است. داستان بعد از 5 دقیقه عکسبرداری از دوربین روی آب کپی پیست شده شروع می شود و سپس شخصیت بدون نیاز به پایان دادن به اپیزود قبل از شروع آن بی معنی است. نمی‌توانست تمام شود و دوباره انتخاب نمی‌شود. به معنای واقعی کلمه خیلی مرده، چه اتفاقی در حال رخ دادن است. داستان پس از 5 دقیقه عکسبرداری از دوربین روی آب کپی پیست شده شروع می شود و سپس شخصیت بدون نیاز به پایان دادن به قسمت قبل از شروع آن، بی معنی است. نمی‌توانست تمام شود و دوباره انتخاب نمی‌شود. به معنای واقعی کلمه خیلی مرده است، چه چیزی در حال وقوع است. داستان بعد از 5 دقیقه عکسبرداری از دوربین روی آب کپی پیست شده شروع می شود و سپس شخصیت بدون نیاز به پایان دادن به اپیزود قبل از شروع آن بی معنی است. نمی‌توانست تمام شود و دوباره انتخاب نمی‌شود.

از آخرین باری که آریا را تماشا کردم حدود پنج سال می گذرد. در آن گستره ی زمانی بزرگ، من چندین لحظه داشتم که فکر می کردم آیا چیزی در تجربه ی من از سریال کم است، چرا که در حالی که همیشه فکر می کردم آریا دلپذیر و لذت بخش است، اما هرگز آن جادوی بسیاری را نداشت. دیگران به ظاهر احساس کردند. و در واقع، با بازی Euforia زیبا یک بار دیگر در قسمت دوم Avvenire، من واقعاً، صادقانه، شروع به متقاعد شدن کردم که اشتباه می کردم. اما با نزدیک شدن به پایان قسمت سوم، و متوجه شدم که از زمانی که Euforia گوشم را ترک کرده بود، هیچ چیز زیادی احساس نکرده بودم، یکی از افکار نافذی که به ذهنم خطور کرد این بود: "اوه. پس این دلیل بود." آریا توسط بسیاری به عنوان یک سریال "یاشیکی" - شفابخش - توصیف شده است. شکی نیست که اینطور است. محیط زیبای آریا (مدل سازی شده از ونیز - مسلماً زیباترین شهر روی زمین)، موسیقی آرامش بخش، لحظات رویایی و شخصیت های خوش شانس، مطمئناً روز هر کسی را کمی روشن تر می کند. تعداد کمی انیمه با فضایی مانند آریا و چنین توانایی در آرامش و ایجاد احساس گرما در درون افراد کمیاب است. آریا تنها یک کار را هدف قرار می دهد و این کار را استادانه انجام می دهد. بحث در مورد چنین چیزی چالش بزرگی خواهد بود. اما من با تماشای Avvenire به چیزی پی بردم. حالا می دانم که چرا آریا هرگز آن ضربات احساسی قوی را برای من نخورد. سیل شادی روشن و رنگین کمانی آن قابل لمس نیست. مانند خود سریال احساس می‌کند که یک فانتزی دور از دسترس است و هرگز قابل درک نیست. برخی از انیمه ها زندگی را بسیار بدتر از آنچه که هست به تصویر می کشند. و آریا زندگی را شادتر از آنچه هست به تصویر می کشد. این تعادل بین این دو افراط - خوب و بد، اغلب متقاطع و در هم تنیده - است که به لحظه ای از زمان وزن عاطفی می بخشد. زندگی زیباست دقیقاً به این دلیل که ناقص و دشوار است. اگر هر لحظه شاد باشد، آنگاه شادی وجود ندارد. نمی‌خواهم مرا نگه دارند و بگویند همه چیز درست می‌شود. که هیچ چیزی را انجام نمی دهد یا درست نمی کند. من می خواهم شکست بخورم و برای آن قوی تر شوم. من می خواهم با مشکلاتم روبرو شوم و بر آنها غلبه کنم. این چیزی است که زندگی در مورد آن است و مردم از این طریق به خوشبختی خود می رسند. زندگی یک ترن هوایی است که پیوسته به سمت بالا، پایین و به طرفین می پیچد. این یک گوندولا نیست که به آرامی روی دریا شناور باشد. اگرچه جهان بینی آریا ممکن است ساده لوحانه باشد، اما این بدان معنا نیست که فکر می کنم بقیه سریال برای آن بد است. کاملا برعکس است. آریا، همانطور که هست، یک سریال خوش ساخت و گاه بسیار عالی از زندگی است که در ژانر خود و خارج از آن مثال زدنی است. جای خود را در The Natural پیدا کرد، در The Origination به اوج رسید و در The Avvenire همه چیز را به زیبایی به پایان رساند. حتی با وجود هفت سال فاصله بین تولید فصل قبل و Avvenire، حس و کیفیت یکسان باقی می‌ماند (اگرچه این هنر گاهی اوقات می‌تواند به سطوحی کاملاً پایین‌تر از حد متوسط ​​برسد) و هر طرفدار آریا مطمئناً اوقات خوشی را با آن خواهد داشت. متأسفانه در طول اجرای سه قسمتی کوتاه خود. بیشتر تنها چیزی است که به آن نیاز دارد، البته بیشتر به این دلیل که می‌خواستم درباره دختران جدید بیشتر بدانم. آنقدر در مورد آنها کم گفته می شود که بیشتر احساس ایده می کنند تا شخصیت. Avvenire در واقع یک پایان است - یک خداحافظی به جای شروعی جدید، که به دلیل اضافه شدن این شخصیت ها می تواند کمی غیرمنتظره باشد. آنها چه کسانی هستند؟ داستان آنها از اینجا به بعد چگونه خواهد بود؟ تنها در نیمه دوم اپیزود سوم است که فرد متوجه می شود که هیچ مزاحمتی وجود نداشته است و دیگر تمام شده است. Aria the Avvenire بازگشتی شیرین و در عین حال کوتاه به سریالی است که به خوبی مورد توجه قرار گرفته است. رابطه آکاری و آلیشیا را به شکلی معنادار گسترش می‌دهد و در نتیجه به عنوان چیزی فراتر از خدمات صرف به طرفداران وجود دارد. ممکن است تا حد تهوع خوش بینانه باشد، اما پس از آن من فکر می کنم فقط می توان آریا را به خاطر آریا بودنش خیلی مقصر دانست.