Hanma Baki: Son of Ogre 2nd Season

در طعنه های فصل قبل، مقامات مردی را کشف می کنند که میلیون ها سال از دوران دایناسورها منجمد شده بود. با ذوب شدن او، جنگجوی قدرتمندی آشکار می شود که زمانی با دایناسورها جنگیده و آنها را فتح کرده است. در طنز عجیب و غریب و عجیب و غریب معمولی این نمایش، نام او را ترشی می گذارند. مبارزان مشهوری مانند رتسو و جک همر، به استثنای اولیوا و یوجیرو، او را وارد نبرد می‌کنند که منجر به خسارات قابل توجهی می‌شود. باکی در نهایت در اوج مورد انتظار سریال با پیکل روبرو می شود، اگرچه نتیجه مبهم است. قسمت دوم دو قوس را معرفی می کند: تلاش رتسو برای تسخیر دنیای بوکس و رویارویی قریب الوقوع پدر و پسر. متأسفانه، اولین احساس پرکننده است، نمایش را بی جهت طولانی می کند. این دوم، تلاش درام خانوادگی، شروعی پوچ، ضعیف ادامه می‌یابد و تا حدودی رضایت‌بخش‌تر به پایان می‌رسد. بخش اول با مفهوم جذاب خود از روبرو شدن قهرمانان با حریفی شبیه دایناسور در کمان سبک مسابقات، علاقه خود را حفظ می کند. علیرغم تاخیرهای گاه و بیگاه، دعواهای وحشیانه ما را مجذوب خود می کند، به ویژه نبرد باکی علیه ترشی. با این حال، شوخی های تکراری در مورد هوش پیکل و یک نتیجه متوسط ​​و مبهم، کمی این تجربه را خدشه دار می کند. به طور کلی، 12 قسمت اول سرگرم کننده و خوب است. برعکس، قسمت دوم ناامید کننده است. درگیری پدر و پسری که مدت ها پیش از آن انتظار می رفت در 15 قسمت به تعویق افتاد و عناصر غیرضروری، مانند فلاش بک ها و داستان فرعی کسل کننده با رتسو، به متوسط ​​بودن آن کمک می کنند. ساختن نبرد نهایی، مملو از درام خانوادگی اجباری، بی‌موقع به نظر می‌رسد. لحظاتی مانند غول یوجیرو که همه کارها را برای پسرش انجام می‌دهد و صحنه‌ای که در کنار هم غذا می‌خورند، داستان را از بین می‌برد. مرحله اولیه نبرد، جایی که یوجیرو با باکی مانند یک کودک لوس رفتار می کند، بر ناامیدی می افزاید. تبدیل باکی به نانچاکوهای انسانی و ساختن عروسک سامورایی از قطعات ماشین به عنوان یک تقلید ناخواسته ظاهر می شود و کیفیت کلی را کاهش می دهد. علاوه بر این، طراحی شخصیت توسط Shingo Ishikawa با ساخت فوق العاده عضلانی تکراری خود خسته کننده می شود. در حالی که باکی و کائورو متمایز هستند، شباهت پیکل به یوجیرو یک نقطه ضعف است. انیمیشن TMS Entertainment در صحنه‌های مبارزه شدید، با کمک طراحی شخصیت، تحت تأثیر قرار می‌گیرد و آن را به ستودنی‌ترین جنبه سری تبدیل می‌کند.

این انیمه برای من یک ناامیدی بزرگ است. ما با چندین خط داستانی بالقوه جالب آشنا شدیم، اما آنها با عجله در میانه راه رها می شوند. فصل با کشف پیکل آغاز می شود، مردی بدوی که در گذشته با دایناسورها می جنگید و در دنیای مدرن به زندگی بازگردانده می شود. در آن زمان، بزرگ‌ترین مبارزان جهان می‌خواستند با او روبرو شوند، از جمله رستو کایو، کاتسومی اوروچی و جک هانما، قبل از اینکه باکی در نهایت با او روبرو شود. پیش‌بینی می‌کردم که باکی در طول فصل تکامل یابد تا در نهایت پیکل را شکست دهد و به سطح پدرش نزدیک شود. با این حال، بدون دلیل زیاد، در نیمه‌ی فصل، کل خط داستانی پیرامون Pickle که از ابتدا معرفی شده بود، رها می‌شود. در عوض، دو خط طرح جدید معرفی می شوند. از یک طرف، با برخی از آموزش‌های باکی، مانند شکل‌های دایناسوری شوکیکن و یادگیری مایع‌سازی برای افزایش سرعت، با الهام از سوسک‌ها، به طرح نهایی می‌پردازیم. از سوی دیگر، طرحی وجود دارد که من شخصاً از آن لذت بردم، هرچند که تا حدودی از جایی بیرون می‌آید، شامل رتسو کایو است که تلاش می‌کند به جهان بوکس ثابت کند که کونگ فو او، حتی در چارچوب قوانین بوکس، قدرتمندتر است. من بیشتر به داستان رتسو علاقه مند شدم تا به آموزش باکی. ناگهان، داستان رتسو به طور ناگهانی متوقف می شود و ما هیچ چیز دیگری در مورد او نمی شنویم به جز دو دقیقه آخر پس از پایان آخرین قسمت - فرصت تلف شده دیگری. و چرا همه اینها متوقف شد؟ برای هدایت ما به قوس نهایی، رویارویی بین یوجیرو هانما و باکی هانما. پایان ذاتا بد نیست. نسبتاً زیباست، اگرچه تماشای این مبارزه تا حدی احمقانه بود. انتظار داشتم چیزی بزرگ برای یک فینال باشد، اما این یک نبرد یا تصمیم واقعی بین یک پدر و یک پسر نبود. این فقط یک تظاهرات بود هر دو شخصیت تکنیک های خود را یکی پس از دیگری به نمایش گذاشتند، اما بدون تاثیر واقعی. تکنیک هایی که باکی در چندین قسمت یاد گرفت فقط یک بار دیده شد و تقریبا هیچ تاثیری نداشت. پایان بدون هیچ دلیل آشکاری عجله داشت و قوس های داستانی بالقوه خارق العاده را قطع کرد تا مستقیماً به رویارویی نهایی منجر شود. به طور عینی، باکی از سطح پدرش دور بود و من صادقانه از پتانسیل هدر رفته ناامید هستم، حتی اگر هنوز از لحظاتی برای بررسی تکنیک ها و توضیحات آنها لذت می بردم.