Hataraku Maou-sama!! 2nd Season

من عادت ندارم به انیمه امتیاز بدهم یا نقد کنم. من نویسنده ای پرشور نیستم، چه رسد به اینکه یک نویسنده توانمند. من از قضاوت عمومی انیمه متنفرم زیرا قضاوت ها با گذشت زمان و تجربه می توانند تغییر کنند. رتبه بندی 9 ستاره 10 سال پیش ممکن است معنایی مشابه رتبه بندی 9 ستاره در حال حاضر نداشته باشد. و من خیلی تنبل هستم که نمی توانم دائماً MAL خود را برای این نوع چیزها تغییر دهم. هنوز "هاتاراکو مائو ساما!" انیمه‌ای است که از ۱۰ سال پیش که فصل اول آن را تماشا کرده‌ام، در قلبم نگه داشته‌ام و تا آنجا پیش رفتم که همه دوستان کلاس ژاپنی‌ام را متقاعد کردم که آن را در یکی از بعدازظهرهای انیمه‌ای با هم تماشا کنند. و "Reverse Isekai" ژانر فرعی که دوستش دارم این انیمه، "Keroro Gunso" و تا حدودی "Gate: Jieitai Kanochi nite, Kaku Tatakaeri" را به خاطر آن مقصر بدانید. با این اوصاف، باید نظرم را در مورد "هاتاراکو مائو ساما!! فصل دوم" بگویم. - اول: متنفرم که فصل اول با عجیب ترین کلیف هنگر تمام شد: پایان یافتن با اولین و پیش پا افتاده ترین قسمت فصل بعد، چه باید باشد!!! - دوم: در نتیجه، خوشحالم که این فصل سوم با پایان یافتن داستان به درستی به پایان رسید، حتی اگر تعداد زیادی سوال بی پاسخ و درگیری های حل نشده وجود داشته باشد. این وضعیتی است که نبرد تمام شده است، اما جنگ همچنان ادامه دارد. **اما**، **نبرد* تمام شده است. اگر دوباره برای مبارزه فراخوانده شویم، می توانیم قبل از راهپیمایی بعدی استراحت کنیم. من یک توصیه به "احساسات مختلط" می دهم زیرا مسافت پیموده شده شما ممکن است با سه فصل موجود "Hataruku Maou-sama" متفاوت باشد. این فصل، تقریباً مانند فصل قبل، مجموعه‌ای از انیمیشن‌های قابل قبول، داستانی عجولانه، گام‌های عجیب و مبارزات بسیار ساده، سریع و «آسان» است که نمی‌تواند احساس تنش را ایجاد کند. طنز مربوط به تعامل ساکنان جزیره انته با "دنیای ما" تاثیری مشابه فصل اول ندارد و بیشتر درباره این است که سادائو مائو پول کمی دارد و به سختی خودش را مدیریت می کند. اما اپیزودهای برشی از زندگی هنوز به اندازه کافی محکم بودند، رشد شخصیت خوب و مثبتی وجود داشت و منطق پشت رفتار و روند فکری شخصیت های اصلی ما منطقی بود و تعلیق ناباوری من را نشکست. اینکه آیا می‌توانید از فصل دوم و سوم این انیمه لذت ببرید یا نه، بستگی زیادی به این دارد که از فصل اول چقدر لذت برده‌اید و اینکه آیا می‌توانید پس از اجرای «OK» انیمه را تحمل کنید. که این ** ماده AOTY نیست. دور از آن. اما اگر باعث شد من بخندم، گریه کنم و لذت ببرم، ممکن است به اندازه کافی برای شما خوب باشد. فقط با توقعات زیاد به آن نزدیک نشوید وگرنه ممکن است پشیمان شوید. برای پایان بررسی، آیا این انیمه فضایی برای توسعه بیشتر دارد؟ آره. آیا نیاز دارد؟ نه. مگر اینکه یک استودیو و نویسنده بسیار شایسته آن را در آینده انتخاب کند. آیا این اتفاق خواهد افتاد؟ احتمالا نه. آیا من با آن خوب هستم؟ آره. همانطور که گفتم، این به لطف نحوه پایان یافتن این فصل است. نمی توانستم بیشتر بخواهم.

فصل دوم «شیطان پاره وقت» سریالی است که خیلی وقت پیش باید ساخته می شد. به دلیل تأثیر فرهنگی که فصل اول ده سال پیش داشت، روی پایه «کلاسیک» بودن قرار گرفت. اگر هر چه باشد، فصل اول، در عین حال که خوب بود، واقعاً هیچ حسی از تداوم را به روشی معنادار ارائه نکرد. بله، سرگرم کننده و دمدمی بود و منادی ایسکای معکوس به عنوان یک ژانر بود. اما فراتر از آن در واقع چه چیزی ارائه کرد؟ هیچ چیز واقعی وجود ندارد که نتوان در یک فصل ارائه کرد، در حالی که بینندگان را با پایانی مواجه می‌کند که نوید تداوم داستانی را می‌داد که خیلی دیر ارائه شد تا مرتبط بماند. به این ترتیب، فصل دوم به عنوان یک کل، همیشه در برآوردن انتظاراتی که مردم از چیزی که با چنین توجه فرهنگی قوی برگزار شده است، شکست خواهد خورد. حتی اگر همان استودیو فصل دوم را انیمیشن می‌کرد، حتی اگر فصل دوم داستان واقعاً خارق‌العاده‌ای را ارائه می‌داد که قبلاً توسط هیچ‌یک از طرفداران انیمه دیده نشده بود، باز هم از سوی افرادی که معتقدند آنچه را که آنها می‌دانند، نوعی اشتباه محسوب می‌شد. "انتظار" چیزی باشد، همان چیزی است که "باید" باشد. با فکر کردن به فصل دوم به گونه ای که گویی هیچ یک دهه فاصله بین انتشار وجود ندارد، و با حذف هر گونه احساس اهمیت فرهنگی که فصل اول دارد، ما با یک فصل بعدی قوی برای فصل اول بسیار قوی باقی می مانیم. داستان و شخصیت‌ها پیشرفتی را کسب می‌کنند که واقعاً برای این نوع داستان لازم است. فراتر از آن، مضامین نمایش و آنچه که آن را نشان می دهد بیشتر به خانه هدایت می شود و گسترش می یابد. علاوه بر این، ما یکسری افسانه های جالب داریم که از طریق داستان به ما داده می شود به گونه ای که هم قانع کننده است و هم چیزها را جذاب نگه می دارد. اما مهمتر از آن، ما مضامین پیچیده و داستان سرایی داریم و با این حال، این انیمه همان چیزی است که قرار است باشد، کمدی. خنده ها خوب بودند و نوشته آنقدر سبک بود که بتواند آن را تحمل کند. انتقاد من این است که در بعضی مواقع، فصل دوم به نظر می رسد که در حال تغییر است و سرعت در بعضی جاها خیلی کند می شود. گفته می‌شود، آن‌قدر که می‌توانست مشکل بزرگی نبود، زیرا در حالی که رانش آشکار است، حداقل تماشای آن لذت‌بخش است. همچنین دوست داشتم سبک های متحرک تری را بین فصل اول و دوم ببینم. در حالی که هنر متفاوت بود، هنوز هم خوب بود، اما گاهی اوقات کیفیت انیمیشن در حد لازم برای ارائه برخی از لحظات مهم داستان نبود. در مجموع ... ارزش دیدن را دارد.