Piano no Mori (TV) 2nd Season

من داستان را خیلی دوست دارم. من از فقر شدید (استانداردهای ایالات متحده)، یک والدین مجرد هستم و داستان کای ایچینوز واقعاً با من طنین انداز شده است. آخرش مطمئنا گریه ام گرفت. ما با نکات مثبت شروع می کنیم: - داستان کای شگفت انگیز است و "رقابت" او با آمامیا واقعاً خوب انجام شده است. خط محو بین بهترین دوستان و دشمنان اصلی واقعاً به خوبی انجام شده است. - در فصل 2، همه بسیار خوب هستند. اگر شخصیت ها را دوست دارید، فصل 2 پر از آنها است. تقریباً همه کسانی که در این رقابت شرکت می کنند انگیزه های خود را برای برنده شدن دارند. - "فساد" نیز یک لمس بسیار خوب و جنبه بسیار مورد نیاز داستان است. - پایان به شخصیت کای بسیار صادق است. - جنبه کمدی بسیار با طراوت و خوب انجام شده است! حالا برای معایب ... - نمی توانم به این واقعیت اشاره نکنم که انیمیشن سه بعدی در حین اجراها افتضاح است. به نظر می رسد که مجری تبدیل به یک شخصیت Fortnite می شود. - اجراها زمان بسیار زیادی می برد. من یک گیک گروه بودم، اما می توانم بفهمم که چرا دیگران از آنها لذت نمی برند. توصیه می‌کنم در این مورد، آنها را به سرعت از طریق آنها به جلو بفرستند. اگر این کار را انجام دهید چیز زیادی در داستان از دست نمی دهید. اگر 1 تا 3 روز برای کشتن دارید، این یک روز عالی است که تا انتها ببینید، با یک پیام عالی نیز! خیلی نازه

فصل دوم پیانو نو موری اساساً یک آرک تورنمنت بود که در آن نوازندگان با استعداد در مسابقه بین‌المللی شوپن در لهستان به رقابت پرداختند. این فصل یک پله قطعی نسبت به فصل اول بود و می‌توانستید ببینید که انیمیشن زیباتر بود. آنها همچنین آن کار عجیب دو بعدی به سه بعدی را که در فصل اول انجام می‌دادند، حذف کردند که تماشای بسیاری از اجراها را سخت کرد. من عاشق Kai (MC) شدم و حتی با وجود اینکه آمامیا (رقیب او) بیشتر اوقات آزار دهنده بود، قوس رستگاری او بسیار لذت بخش بود. رابطه بین کای و آمامیا کمی بیشتر از دوستی به تصویر کشیده شد، اما دیدن توسعه آن لذت بخش بود. همچنین معلم کای، آجینو، دوست داشتنی بود و به راحتی قابل تحسین بود. شخصیت‌های دیگری هم بودند که پیشرفت‌هایی پیدا کردند و فکر می‌کرد که استفاده از دقایقی که پیانو در آن نواخته می‌شود بسیار هوشمندانه است و به بررسی بیشتر برخی از داستان‌های این شخصیت‌ها می‌پردازد. علاوه بر این، فینال بسیار رضایت بخش بود، به طوری که به معنای واقعی کلمه رتبه نمایش را در نظر من بهبود بخشید. موسیقی برای دوستداران موسیقی کلاسیک مناسب بود. اما، وقتی از یک آهنگ جدا می‌شدند تا در یک صحنه به آهنگ دیگری منتقل می‌شدند، خسته‌کننده می‌شد، این یکپارچه انجام نمی‌شد، بنابراین شما متوجه تغییر شدید و در مواقعی ناراحت‌کننده بود، با این گفته، همه چیز خوب نبود. . انیمیشن نسبت به فصل اول پیشرفت کرده بود اما هنوز آنقدرها عالی نبود و هنر مورد پسند من نبود. من همچنین دریافتم که برخی از شخصیت ها کاملاً غیر ضروری هستند و چیزی به طرح اصلی اضافه نمی کنند. همچنین، دوباره وقتی این انیمیشن را با سایر انیمه های موسیقی که در طول سال ها دوست داشتم مقایسه می کنم، از این نظر نیز رتبه بالایی ندارد. بنابراین، این یک فصل عالی بود که ارزش دیدن را داشت، داستان به خوبی پایان یافت و سرگرم کننده بود.