Tsurune: Kazemai Koukou Kyuudou-bu

(بررسی اسپانیایی در زیر) اگرچه Tsurune یک انیمه نسبتاً ساده است و چیزی اختراع نمی کند، به نظر من آنچه را که در نظر دارد انجام می دهد و متکبرانه نیست. به شخصه اولین باری که دیدمش خوشم اومد ولی نه بیشتر از این، خوب بود. اما، با گذشت زمان، نمی‌توانستم از فکر کردن به احساس گرمی که در من ایجاد کرد، دست بکشم. بعد از چندین سال دوباره تماشای آن، می توانم به شما اطمینان دهم که Tsurune یک انیمه راحت برای من است. این حس دراماتیک KyoAni را دارد که من آنقدر دوست دارم، شخصیت هایی که عموماً به نظرم جالب هستند (اگرچه هیچ کدام از آنها خیلی اصلی نیستند) و یک انیمیشن زیباست. اگر چیزی برجسته باشد، آن انیمیشن است. همچنین، از همان ابتدا دوست داشتم که ما نه تنها یک گروه مرد از شخصیت‌ها داشته باشیم که این ورزش را انجام می‌دهند، بلکه سه دختر در یک باشگاه نیز داریم، چیزی که در سایر انیمه‌های ورزشی زیاد اتفاق نمی‌افتد. اگر این اتفاق بیفتد معمولاً سه دیالوگ بیشتر ندارند و در تسورونه همه دخترها شخصیت مشخصی دارند و بخشی از اتفاقات هستند. واضح است، از آنجایی که آنها بخشی از تیمی نیستند که رقابت خواهند کرد، در مرکز معضل نیستند، اما هنوز کاملاً حضور دارند. از طرفی دوست دارم فقط مربی نداشته باشیم که نقش مربی را ایفا کند و بس. ماساکی تقریباً نقش اصلی را در سریال دارد و چیزهای زیادی برای کمک به آن دارد. به جز ماساکی، سیا و میناتو، تقریباً هیچ شخصیت دیگری پیشرفت چندانی پیدا نمی کند. بله، چند سرنخ، اما هیچ چیز بیشتر. با دیدن فصل دوم، توصیه می کنم اگر می خواهید پیشرفت بیشتری از بقیه تیم و همچنین رقبا داشته باشید، آن را تماشا کنید. تنها چیز بدی که در مورد سریال باید بگویم این است که میناتو را به عنوان قهرمان داستان به شدت خسته کننده و حتی کمی غیر قابل تحمل می دانم. بدون شک، تماشای Tsurune را به شدت توصیه می‌کنم، اما با این ایده که برشی از زندگی را با لمس اسپکون تماشا کنید، نه خود اسپوکون. ... Si bien Tsurune es un انیمه باستانته ساده y no inventa nada، نظر به que cumple lo que se propone y que no es presuntuoso. En lo personal, la primera vez que lo vi me gustó y nada más. Pero, con el tiempo, no podía dejar de pensar en la sensación de calidez que me dejó. Tras verlo una vez más arios años después، puedo asgurar que Tsurune es para mí un anime de comfort. Tiene el toque dramático de KyoAni que tanto me gusta, personajes que en general me parecen funs (aunque ninguno sea muy original) y una animación preciosa. Si algo destaco es la animación. Además، desde el principio me gusta que no sólo tengamos a un grupo masculino de personajes practicando el deporte، sino también a tres chicas en el mismo club، algo que no pasa tan seguido en otros animes deporte. Si pasa، no suelen tener más de tres diálogos، y en Tsurune todas las chicas tienen una personalidad marcada y son parte de lo que pasa. Claramente، como no son parte del equipo que competirá، no están en el centro del dilema، pero aún así estan bastante ارائه می دهد. Por otro lado, me gusta que no sólo tengamos a un entrenador que cumple el rol de entrenador y ya está. Masaki tienen un rol casi protagónico en la serie y muchas cosas que aportar a la misma. Además de Masaki، Seiya y Minato، casi ningún otro personaje tiene un gran desarrollo. Si un par de pistas، pero nada más. Habiendo visto al segunda temporada، les recomiendo que la vean si quieren ver más desarrollo del resto del equipo y también de los rivales. Lo único "malo" que tengo para decir de la serie es que Minato se me hace aburridísimo como protagonista y hasta un poco insoportable. Sin duda, recomiendo mucho mirar a Tsurune, pero con la idea de mirar un slice of life con toques de spokon, que un spokon en si mismo.

من می گویم tsurune بیشتر یک انیمه فلسفی است تا انیمه ورزشی فی نفسه. به این فکر کردم که می‌خواهم یک انیمیشن ورزشی چیزی شبیه به «دویدن با باد» یا «رایگان» به جای هایکیو و غیره تماشا کنم. حتی با این انتظارات، واقعاً فراتر از آن بود. Tsurune انیمه ای است در مورد یافتن خود به جای انجام برخی ورزش ها. تیراندازی با کمان، در اینجا، بیشتر در مورد شیوه زندگی نشان می دهد. و همراه با انیمیشن فوق‌العاده KyoAni و موسیقی متن آرامش‌بخش masaru yokoyama، این انیمه خود را به‌عنوان برشی شفابخش از زندگی نشان می‌دهد. اگر احساس پوچی می کنید، به شما پیشنهاد می کنم این آتری را بدهید، زیرا چیزهای زیادی برای ارتباط با میناتو و حتی ماساکی وجود دارد. آنها در کیودو فوق‌العاده هستند، اما از وحشت هدف رنج می‌برند و اگرچه ما سفر ماساکی را از ابتدا نمی‌بینیم، میناتو را می‌بینیم. و ممکن است به عنوان یک پوشش نقره ای برای ما عمل کند و همچنین ممکن است انگیزه ای برای بازگشت به مسیر داشته باشد. دارای مسابقات و غیره است، اما این دقیقاً پیش فرض طرح نیست. همانطور که گفتم، تسورون زندگی را به تصویر می کشد و روندی از بزرگسالی، غلبه بر مشکلات، دوستی را نشان می دهد، همه اینها به زیبایی با دریچه تیراندازی با کمان نشان داده شده است. ما همچنین اعضای دختر و مسابقات مربوطه آنها را داریم، چیزی که معمولاً در یک انیمه ورزشی وجود ندارد. بنابراین دیدن کار تیمی و دوستی آنها نیز بسیار خوب بود! من فکر می کنم بستگی به این دارد که با چه لنزی این انیمیشن را ببینید. اگر فقط آن را به عنوان یک انیمه ورزشی تماشا می کنید، تغییرات باعث می شود حوصله شما سر برود یا فقط آن را به عنوان یک قسمت سرگرم کننده از زندگی و غیره می بینید. اگر آن را از دیدگاهی که در بالا ذکر کردم تماشا کنید، شاید شما می تواند عمق آن را ببیند (-: Btw، انتظار هیچ عشقی را نداشته باشید، چه پسر x دختر یا حتی پسر x پسر. من فکر می کنم بسیاری از ppl آن را با شونن-آی اشتباه می گیرند، اما صادقانه بگویم که اصلا اینطور نیست…. روابط می تواند میدونی خیلی افلاطونی باش و این بهترین نمونه از اونه نمی توانم منتظر بمانیم تا ببینیم فصل 2 چه چیزی را ارائه می دهد. مطمئنا Tsurune یکی از انیمه های راحتی من شده است! بچه ها حتما ببینید…